ჰანა (მესამე თავი)

კარას შავი ყვავილებიანი კაბა და კეტები ეცვა ის ჩემზე ოდნავ დაბალი იყო და ხვეული თმა ჰქონდა ტუჩებზე პომადა ლამაზად წაესვა და კარგი სუნიც ჰქონდა -აქვე ახლოს არის ის სახლი სადაც წვეულებაა ფეხით მალე მივალთ

პროკურორი მაღალ ქუსლებზე ( 11 თავი)

ლოგინზე გულაღმა ვწევარ და ჭერს მივშტერებივარ. -მერამდენე დღეა ლუკას არ დავლაპარაკებივარ? არც მირეკავს იქნებ არ ვენატრები? მე რამდენჯერ დავურეკე იმდენჯერ გამორთული ქონდათ. იქნებ მამის ნახვის შემდეგ აღმზრდელი მისთვის არაფერია? იქნებ საერთოდაც მისთვის

ზღვისფერი სევდა!

2ოქტომბერია, კაკო ძველებურად ფრთხილი ნაბიჯებით მიუყვება სანაპიროს. ცალი ხელით ყავარჯენს ეყრდნობა, მეორეთი ყვავილების თაიგული მიაქვს. შემოდგომის გრილი ქარი კი ნაბიჯების აჩქარებას აიძულებს.

დაბადება

დაბადებასაც ტკივილი ახლავ თან, ანუ ადამიანი ტკივილის გარეშე წარმოუდგენელია როცა ყველაფერი გტკივა, როცა ყველა ძვალს თითქოს მუხლზე იმტვრევს ვიღაც, როცა ყველა უჯრედში ნემსებს გარჭობენ, როცა დიაფრაგმას მთელი ძალით ეგაჩება

ვის კითხე?!

ხელს ჭიდებ.. თითქოს ბოლოს უკანასკნელს. გემსგავსება... ემსგავსები. შენია და მერე როგორ?! სამუდამოდ?! თვალები წითელი მისი თმის ფერივით. იცი. იცის რომ დროა, დაბრუნების დაძინების...

მწვანეთვალება (თავი 16)

თავი 16 -მოკლედ რისი თქმა გინდოდა განცხრომიდან მანუს ხმამ გამომიყვანა. -მოკლედ ხვალ ჩემთან ვახშამზე ხარ დაპატიჟებული მანუმ გაოგნებული სახით გადმომხედა,ისევ მის მხარზე მედო თავი

პირველი სიყვარული – "ის"

ეს ამბავი არც თუ ისე დიდი ხნის წინ, ერთ ჩვეულებრივ ზაფხულს დაიწყო. ამ ამბავმა ეს ერთი ჩვეულებრივი ზაფხული არაჩვეულებრივ მოგონებად აქცია. ალბათ მთელი ზაფხული ისევე უფერული იქნებოდა როგორც სხვა დანარჩენი რომ არა ის.

ღამის სამიზნე [2]

რამდენიმე დღეში სრულიად გამოჯანმრთელდა ნინელი. ახლა უკვე მთელ თავისუფალ დროს შვილებს უთმობს. უტას გამუდმებით ტელეფონზე ურეკავს და ეხმიანება. ისიც უყურადრებობას მიჩვეული, ცოტა ღიზიანდება, მაგრამ დედას საშუალებას აძლევს გამოსწორდეს. სამსახურში

იყავი ჩემი საყვარელი [თავი 10]

ბარგის ნაწილი ჩაალაგა. ყველაფერი ერთად არც გადმოუტანია და გადატანითაც ვერ შეძლებს. ტანსაცმლის ჩემოდანი გარდერობთან ააყუდა და საწოლზე ჩამოჯდა. თავიდან როგორი დიდი და ხანგრძლივი ეგონა სამი თვე, ფიქრობდა რომ ეს დრო უსაშველოდ გაიწელობდა, მაგრამ ახლა

ინანებ რომ გამიცანი

დათა არაბული - ბუნდოვნად მახსოვს ის დღე როცა მან დამიმატა და მომწერა, მაგრამ იმისდამიუხედავად, რომ სულ რამდენიმე დღის "გაცნობილი" მყავდა შევხვდი და აი ზუსტად იქ დავუშვი ძალიან დიდი შეცდომა. იმდროს სხვას "ვხვდებოდი მაგრამ მას არუნდოდა ჩვენი