ჩვენ (თავი 19)

- ამის დედას შევ*ცი - ტუმბოდან ყველაფერი ერთი ხელის მოსმით გადაყარა და სახლი დატოვა,დამტოვა გაურკვევლობაში და გაქრა დადიანი,ცრემლები მდიოდა, რატო იყო ასეთი პრობლემა ჩვენი ერთად ყოფნა,რატო გვიშლიდა ყველა და ყველაფერი ხელს ვერ ვხვდებოდი,

ორი გული,განსხვავებული სამყაროებიდან (თავი 10)

-ლიზაბეტ ! - საუბარშ გარლებს უკნიდან გოგონას წვრილი ხმა მოესათ , ელისაბედმა თავისი სახელის გაგონებაზე სწრაფადვე მოახდინა რეაგირება და ქერა სიფრიფანა გოგოს შეეგება -ეკატერინე მესხელო - მხიარულად წარმოთქვა და თავისზე ერთი თავით დაბალ გოგოს შემოეხვია

საუბარი ფიქრებით

ჩემი ფიქრების ხმაურს, ფონად სხვა ტონალობის "მუსიკა" გასდევდა. როგორც ლექსებშია...რომ კითხულობენ და თან უკან რაღაცა უკრავს, რაც მეტად ემოციურს ხდის კითხვის პროცესს...და მამაო ისევ აგრძელებდა...

შუაღამისას

შუაღამისას შუქი რომ ქვრება, რომც მეძინოს მაინც ვხედავ სამყაროში იმ წუთებში საუკუნოდ ჩამოწოლილ სიბნელეს და მარტოობას.

ლისა ( სრულად )

- გუშინ ლისას ვაკოცე, -ჩემდა უნებურად დამცდა, ტატოს სახეზე შეეყინა ღიმილი გახევდა და უცაბედად ისეთი სიცილი აუტყდა შადრევანივით შემომაფრქვია ყავა სახეში...

ველური დაისი

მარად დარჩება ის ტკბილი გრძნობები რაც ვერ გითხარი ამ დროს მანძილზე, ვიცი უშენოდ ნაზად დავჭკნები როგორც ყვავილი ველურ დაისზე.

ორი გული,განსხვავებული სამყაროებიდან (თავი9)

-აუჰ - არც ელისაბედმა დააკლო -წავედი ავრორა ,მიყვარხარ - ლოყაზე ხმაურიანად აკოცა გოგოს -მეც მიყვარხარ,მეც - ორივეს ხელი მიჰკრა და სახლიდან გაააბუნძულა . -აბა ახლა დაყაჭე ყველაფერი - დოინჯი შემოირტყა დეამ -დაიცა ბარემ თინაც მოვიდეს და მართასაც

შენსკენ სავალი გზები თავი 16

ცხოვრება ხომ სიურპრიზებითა სავსე, რა იცოდა სანდრომ, რომ ცხოვრების მთავარი სურპრიზი წინ ელოდა.მას ხომ წარმოდგენა არ ჰქონდა, ორი არაჩვეულებრივი ბიჭის მამა რომ იყო, ბიჭების რომლებიც გაჭრილი ვაშლივით ჰგავდნენ მამას. მთელი ღამე თვალი არ მოუხუჭავს.ნინას

წარსულის დღეები

ვიხსენებ დღეებს წარსულის დღეებს, ზოგჯერ შავ-ბნელს, ზოგსაც კი ნათელს, ვიხსენებ სულ, და ვარ ბედნიერი, ვარ ბედნიერი, რომ გავიცანი.

დღევანდელი დღე ( სრულად )

- შემიძლია მთელი ცხოვრება ასე ხელში აყვანილი გატარო, -ზემოდან დახედა მის მკლავებში განაბულს და აციმციმებულ თვალებში საკუთარი თავი რომ დაინახა მიხვდა, მისთვის ნამდვილად ღირდა ლოდინი...