მოთამაშე (ნაწილი მეხუთე)

თვალებს ვახელ და ხელში ჩაბღუჯულ წერილს დავყურებ, რასთან ერთადაც დამეძინა. წერილს ვკეცავ და უკან კოლოფშივე ვინახავ. მეშინია რამე არ დაემართოს. ამ წერილს ჩემთვის უამრავი მოგონება მოაქვს და მახსენებს თუ როგორი ცუდი ადამიანი ვიყავი და ვარ, და ის რომ

მე არ დამისრულებია...(IX თავი)

ბინაში შესულს ისეთი სანახაობა დამხვდა, რომ ბოლო ხმაზე ხარხარი მომინდა. ფქვილში ამოსვრილი ნია, გაბრიელი, ზურა და ნიკა იმდენად სასაცილოდ ახვევდნენ ხინკალს, რომ შეუძლებელი იყო სიცილის შეკავება. გაბრიელს პერანგის მკლავები შეხსნილი და აკეცილი ჰქონდა,

-გაიდეალურებული კომპოზიცია

სიგიჟეა. იდილიას ვპოულობ იქ, საიდანაც სხვები უბრალოდ გარბიან. ვტკბები სხვებისთვის თვალების დახუჭვის მიზეზით და ვსაზრდოობ სხვებისთვის გამაყრუებელი ხმით. სხვები... სისულელეა და ისინიც სულელები არიან.

ჩემს დაიკოს

როგორ მიყვარხარ ჩემო ცხოვრებავ ჩემო ლამაზო და საოცრებავ ჩემო დაიკო, ჩემო ოცნებავ ჩემო იმედო და გაოგნებავ.

***

ისევ დამტოვე და დავრჩი მარტო და თან წაიგე ეს გული კარგო გულო რომელიც მთლიანი იყო გატეხილია... და იცი რატომ ?

ნდობა არასოდეს დაბრუნდება

რა უცნაურია,როდესაც შენივე აზრი,რომელიც სწორად მიგაჩნია ჯერ დაიმსხვრევა, შემდეგ მტვრად იქცევა ,ერთი ნიავის შემდეგ კი მიმოიფანტება სადღაც შორს სადაც სიცარიელის მეტი არაფერია,სადაც არაფერს ფასი აღარ აქვს.ეს ჰომ ჩვენი სამყაროა, გარემო სადაც ვცხოვრობთ

ლექსებით შენდამი სიყვარულს დავხატავ..!

ლექსებით შენდამი სიყვარულს დავხატავ.. გრძნობები რითმებად ქცეულნი არიან.. იცი, რომ სიყვარულს შენდამი არ ვმალავ.. და რომ ეს ფიქრებიც სულ შენი ბრალია...

თვალები

ზოგჯერ სევდიანი, ზოგჯერ ცრემლიანი, ზოგიც სიცოცხლითა და ბედნიერებით სავსე-ეს ყველაფერი თვალებია. თვალები ხომ ყველაზე მგრძნობიარეა.ცრემლის სახით ის განცდილ ტკივილს გადმოსცემს.თვალებია, რომლებიც არასდროს ტყუის.ეს მაგიური სხეული ზოგიერთ შემთხვევაში

ჩემეული 3

ერთფეროვნება-სულ,მუდამ ერთ ფერში ცხოვრება,უცვლელი მომენტებითა და ერთდაიგივე თითქოს მოსაბეზრებელი დღეებით.ამ ერთმანეთის მსგავსი დღეების შემჩნევის შემდეგ ვიწყებთ წუწუნს,ვსაუბრობთ მის სისაშინლეზე და უარყოფითობაზე.ვინდომებთ ფერად სამყაროში

მთელი ცხოვრება და სამი თვე ( დასასრული)

-- რა მოხდა?!-- ავტომობილში ვზივარ, არსად მივდივართ უბრალოდ ჩემს სადარბაზოსთან ვდგავართ. -- არაფერი, უბრალოდ შენი ნახვა მინდოდა...-- თავი დამნაშავე ბავშვივით დავხარე -- უბრალოდ რომ არაფერი ხდება შენ ეს არ იცი?! -- არა არ ვიცი მაგრამ გამიგია...