ვირუსი თავი1.

ნიცშეს სიტყვებია ,,ღმერთი მოკვდაო ,, მე კი გეტყვით _ ადამიანია მკვდარი, დიდი ხნის მკვდარი ... უბედურება უცებ გვატყდება თავს, ყოველგვარი გაფრთხილების გარეშე.სიკვდილი არავის ინდობს, არც არაფერს გვეკითხება. უდროოდ, შეუწყნარებლად, წარმოუდგენლად

ცოლი მჭირდება! (მეორე თავი)

-აბა მომიყევი ცოტა რამ შენს შესახებ,მშვიდად დაიწყო დადიანმა მას შემდეგ რაც მიმტანმა მენიუ დაუტოვა. -რა გითხრა გავიზარდე და ის პატარა გოგო აღარ ვარ,რომელიც კატებს კუდით იჭერდა,გულიანად გადაიკისკისა დახვეწილმა ქალმა.

საუბრები ვნებასთან +18 -1-

თვალებს ვახელ და მის ნახევრად შიშველ სხეულს ვხედავ რომელსაც მხოლოდ გამჭირვალე მოვარდისფრო პენუარი უფარავს. გარუჯულ სხეულზე ცეცხლის ალი ნაზად დასთამაშებს თითქოს მის ალერსში თავხედურად მეცილება. ისკი ნაზად მიღიმის, ხელს ბეჭებიდან კისერზე, კისრიდან კი

მექანიკურად! (სრულად)

-,,რა ლამაზი დღეა,რა ნათელი მზეა,იმიტომ რომ დღეს ჩემი უსაყვარლესი,უსიმპათიურესი და ყველაზე უჟმური ძმის,დაბადების დღეაა’’-სანთლებიანი ტორტით და სიმღერით შეუღეს საძინებლის კარი კატომ და ალექსმა ლევანს,რომელიც პერანგის ღილებს იკრავდა და წასასვლელად

დაუვიწყარი სიტყვა (თავი 1)

ზაფხულის ერთი ჩვეულებრივი დღე იყო როცა მარიამ ლაბარტყავამ ინგა ლომიძეს დაურეკა. ინგა და მარი დიდი ხნის მეგობრები იყვნენ ამიტომ დღე ისე არ ჩაივლიდა რომ ერთმანეთი არ ენახათ ან მოეკითხათ.

სამი დღე 11 თავი

- სანდრო. ცუდად მოიქეცი. - უთხრა ცარომ, როგორც კი სახლი დატოვეს. - ვითომ რატომ? - ძალიან ეუხეშე. მოტყუების გარეშეც შეგეძლო აგეხსნა, რომ ლიკუნა არ მოგწონდა. ძალად ხომ არ გამოგყვებოდა არა?

საცდელი კურდღელი III

9 აგვისტო იყო. საღამოს ათი საათი. კარზე კაკუნის შემდეგ ლუკამ რომ წამოიძახა ოცში ქორწილში ვართ,ალექსანდრეს ცოლი მოჰყავსო.

ზოი III.3

- გაიღვიძე, გთხოვ! - ჯერ ხელები მოუსვა ბიჭის შიშველ ზურგს, მერე მხრებთან ამოწვერილი ჟღალი და მოკლე თმა მობღუჯა და მტკივნეულად ააწიწკნა წვრილ-წვრილი ჭორფლებით აქა-იქ დაფარულ ცხიმიან კანზე.

და თუ...

და თუ ვინმეს უკვდამდის შურდა, იესოსავით გაგაკრა ჯვარზე, გასაჭირის დროს მოგთხოვა ხურდა, წიხლი მიარტყა ყველა იმ ჯავრზე.

ცეკვა სიკვდილთან ( თავი 6, 7 და 8)

"- ჩვენ შემთხვევაში? - ჩვენ?- გაეცინა. - ჩვენ შეყვარებულები არ ვართ."