არ შეგიყვარებ. 5თავი

კარის გაღებსთანავე მის მკლავებში ჩაესვენე.ძლიერად ვეხვეოდი წელზე.მასზე ერთი თავით დაბალს მის კისერში მქონდა თავი ჩარგული და უხმოდ ვტიროდი.

გეფიცები მართლაც შეგიყვარდები

ცხოვრება რომ დიდხანს არა გრძელდება. რომ იცოდე როგორ მომენატრები გეფიცები მართლაც შეგიყვარდები

მე შენ და ცხოვრება (თავი 9)

მოვიდა და ჩამეხუტა,ხელები მოვხიე და მის თმაში ჩავრგე სახე.რას არ მივცემდი, სულ ასე ყოფნა, რომ შემძლებოდა მასთან.მიყვარდა უღმერთოდ და ცამდე,მეტი რომ აღარ არის,მეტი რომ აღარ არსებობს.

Je t'aime (თავი 13)

კარი გაიღო და ალექსანდრე დავინახე! გული იმდენად ამიძგერდა, რომ მისი ხმა ყურებში მესმოდა. მთელი სხეული მიხურდა, ვღელავდი, ვნერვიულობდი, დაძაბული ვიყავი.. სხეულის თითოეულ წერტილში ყველაფერს ვგრძნობდი!

თურმე

თურმე ოცნება ოცნებას ლევდა დაწაფებული ხვრეპდა უთასოდ. თურმე ცხოვრება სინდის ყიდიდა ხარკზე გადაცვლით განა უფასოდ.

აპრილის დაბადება დეკემბერში -თავი 6-

დილით სამზარეულოდან გამოსულმა ხმაურმა გააღვიძა, ისე უნდოდა ძილის გაგრძელება, მაგრამ შემდეგ გაახსენდა წუხანდელი ამბები და თავი წამოწია საწოლიდან. ფანჯარაში რომ გაიხედა დაინახა მოღრუბლული ცა, რამაც საკმაოდ სასიამოვნო გრძნობა დაუტოვა, რადგან წვიმიანი

სევდა მოაქვს დროს

სანაპირო, ზღვის ტალღები, სიგარეტი, გრძნობა ჩემი ნაცრისფერი

ახალი სიცოცხლე (სრულად)

დადიანების საგვარეულო შტოს გამგრძელებელი ერთადერთი მემკვიდრე,ეჟენი დადიანი.თბილისის მახლობლად,კიკეთში დიდ სამ სართულიან სახლში ცხოვრობდა,არ გაგიკვირდეთ ისინი ხომ თავადები იყვნენ და შესაფერისი სამყოფელი სჭირდებოდათ.

გრეიპფრუტისფერი არავინ /სრულად/

- მე… - ოდნავ ჩახლეჩილი ხმით დაიწყო. - მე მინდა დამიმახსოვრო, მინდა არასოდეს შეგეპაროს ეჭვი ჩემს არსებობაში. - არასოდეს

მოხუცები

გაზაფხულის ჩვეულებრივი, ოდნავ გრილი ღამე, ქუჩის მოხუცი მუსკიოსი ოსტატურად ანაცვლებდა თითებს, ედიტ პიაფის ფოტო გაჩრილ აკორდეონის კლავიშებზე და “Sous Le ciel De paris”-ის ნაზი მელოდიით, რომანტიულ ელფერს სძენდა გარემოს.