ჩვენ ? არა, მე და შენ!
მე ჩემი თავი ფუჭად ვაწამე, შენზე ფიქრებში დრო, რომ დავკარგე, ის წაღლეტილი წლები იკმარე, მე შენში როცა გადავიკარგე.წარსულის წაშლა კი უკვე ვითავე! კარგო შენ ჩემში გარდაიცვალე,და ახლა, როცა - ეს ვაღიარეგტოვებთ
გტოვებთ, მივდივარ ქვესკნელისაკენ. კარს მიკეტავენ ედემისაკენ. მე ჯოჯოხეთის მკვიდრი ვარ ვიცი. სწორედ ამაზე აქვს ჩემს ღმერთს ფიცი. გტოვებთ, მივდივარ მე ამ ქვეყნიდან, მწარე ცხოვრების დიდი სევდიდან. მე ჯოჯოხეთში ვარჩიე ყოფნა! ეშმაკმა ჩემთვის ადგილიოდესმე დავწერ!
ოდესმე დავწერ სიყვარულზე და შენს წასვლაზე, იმ ოცნებებზე, შენთან ერთად დრო რომ დამპირდა. ახლა კი მარტო დარჩენილი ნანატრ აღმართზე, ვხვდები, უშენოდ ამ აღმართზე ყოფნა არ მინდა.შენით გადარეული
სულ ოდნავ ჰფანტავს სიჩუმე ნათელს,მთვარე დღეს თითქოს უფრო ცივია,მე გრამით მეტად მიყვარდი ამ დღეს და ამ მცირედით გადავირიე.ოქტომბერს სუსხი ეფინა დარდად,უძრავ ხეებსაც მოსწყდა ფოთლები,თუკი შენამდედავიღალე
მე არ ვიცი თუ რა დავწერო მაგრამ ვიცი რომ წერა მწადია საშინელ უფსკრულში მე ვიჩეხები და მე ამოსვლა არ შემიძლიასაფლავი ჰერბარიუმში
თეთრცხელებიანი, სულალანძული ცარიელ ფურცლებზე ვკითხულობ სიტყვებს, ვუმზერ ყვავილებს იავარქმნილებს, შავფერს და დამჭკნარს როგორც ჩემ ფიქრებს, ბიამან ფურცლებზე ვხატავ ყვავილებს ხელშეურხევლად, ჰერბარიუმად...კვლავ მარტოობის გზაზე მივდივარ
კვლავ მარტოობის გზაზე მივდივარ უშენოდ გასულ წამს მივტირივარ დამტოვე მარტო კვლავ შუა გზაზე შენ მენატრები,ვერ ვფიქრობ სხვაზე... ვეღარ ვგრძნობ დღესაც,უკვე დაღამულს ვერ ვმალავ გრძნობებს გულში დაფარულსმიჯნურის ჩამქრალი თვალები
სანთელი აღირსეს დღეობებს, განლაგდნენ ვარსკვლავთა მწკრივები ემთხვია ლაშარის ხეობებს, ცვარი ვით ზურმუხტის მძივები, და გაელვარებამ შავ თვალთა, ჩოხებში შეყუჟა კალთები,დავემსგავსო მინდა მწერალს
წერა მინდა, ღამეს ვწელავ, წავედი და დავიკარგე. ვისაც უნდა დამეწევა, ან იპოვის ჩემზე "კარგებს"...გრძნობებს გამხელილს ...
გრძნობებს გამხელილს, თვალებს ახელილს, ფარდებს აფრენილს, ფიქრებს გაღეღილს ...ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.
ყველაზე მნიშვნელოვანი ცხოვრებაში არის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.