(არასდროს უნდა გამეშვი)...

[i][/i]სიმშვიდეს ვეძებდი შენს მზისფერ თვალებში და ბოლოს შენც გაქრი როგორც შენ გჩვევია ჩემიდან არასდროს არ უნდა გამეშვი, არ უნდა გამეშვა არასდროს ჩემიდან

ხალხი

ხალხი ფულისათვის ყველაფერს აკეთებს, უკვე ამისათვის ტუჩს ტუჩზე აკერებს, საკუთარი ხელით სამარეს ითხრიან, ვითომ მეგობრები,დანას რომ გვიყრიან.

მადმუაზელ

მე ახლა უნდა წავიდე sorry, მადმუაზელ , ცრემლებს ნუ დაღვრით ... პარდონ. გამიხდა სიცოცხლე სიკვდილის ტოლი, ამიტომ მიწევს სიცოცხლე დავთმო.

..როგორც მეტსახელად გულქვა..

ახლა ღამეა და შორს ხარ, ახლა ფიქრებს გიშლის ქარი, თურმე ადრე იყო მოსვლა, ჯერ არ შობილიყო ქალი..

ბოდიშს ვუხდი ბოლო სიყვარულს

ამ ლექსს მივუძღვნი მხოლოდ იმ გოგოს რომელიც ვერა და ვერ წავშალე ეს იმედი კი კვდება სულ ბოლოს მე ეს ფურცელი ვერ გადავშალე

წარმოდგენა დედამთილზე

წარმოდგენა დედამთილზე მქონდა მეტად მდარე,მეგონა რომ უეჭველად იქნებოდა მწარე,კამათის დროს ჩვენს ოთახზე ყურს მოადებს ღამედა ნერვებს ისე მომიშლის მათქმევინოს რამე.დედამთილი ასეთია,დედამთილი ისეთი,გთხოვთ ამას ნუ დაიჯერებთ სულ ყოფილა მითები,

ანნა ამილახვარს

მე ხომ შენთვის მიძგერს გული შენთვის ცოცხლობს ჩემი სული შენთვის სიცოცხლეს დავთმობ და წერასაც განვაგრძობ

ისევ ჩურჩულებს ყვავილები

ისევ ჩურჩულებს ყვავილები როგორც იმ ღამეს, როცა სიყვარულს გავურბოდი სადღაც ტირილით, ვერ ვფიქრობ სხვაზე გეფიცები გადავიღალე! როგორ მსურს ახლაც დავიბზარო ჩემი კივილით.

გვიანია

ამ სიცივეში ჩაიძირა სული მშფოთვარე, ამას წინათ ხომ უმოწყალოდ გული მომპარე, მე ჩემი თავი გიწყალობე,სულ მთლად მოგანდე, შენ კი ჩემს გულში სულ სხვა,თურმე სულ სხვა მოლანდე.

ბოლო ფიქრი

ღამე,ფიქრი,მთვარე,სევდა,მონატრება. ბედობა დღეს უბედობა დამებედა. ეხლა ვნანობ,როცა გნახე მაშინ მეთქვა, როცა გნახე მეკოცნა და გამებედა,