თბილისური love story (1)

დღეს პარასკევი დღე იყო ამიტომ ცოტას თუ დავლევდით და გავერთობოდით არაფდერი არ დაშავდებოდა. მასწავლებლებს რომ მოვრჩი სახლში ავედი, პროდუქტები ვიყიდე და საჭმლის მომზადება დავიწყე ( მიყვარს სამზარეულოში ფუსფუსი და ვერ ვიტან ისეთ გოგოებს ვითომ კვერცხის

ცოდვები აბნელებს სულს... 1

ცოდვებით დამძიმებული სული არსებობას აგრძელებს... ბრძოლის უნარიანობის აღდგენას დიდი ძალისხმევა სჭირდება. შეძლებს ახალგაზრდა გოგონა ძალა მოიკრიბოს და დაიბრუნოს ის რაც დაკარგა? ამას მალე გაიგებთ...

ნატანჯი ცხოვრება 3 თავი

ნუცა პატარა ბავშვი აღარ ხარ, დღეს რატის დედას ველაპარაკე, იმ თავხედმა შეურაცყოფა მომაყენა და მითხრა რომ შენთვის მეთქვა, აღარასოდეს გაეკაროს რატის ასეთი ოჯახიდან რძალს არ გავიკარებთო, რომც გადაუტრიალოს ტვინი რატის ჩვენ არასოდეს ვაღიარებთ როგორც რძალს

უჩვეულოდ ცისფერი თვალები (5)

შუა ღამე იყო რომ ჩამეძინა ტელეფონზე ჩხუტებულს, ხელი კი კვლავ ტუჩებზე მედო, რომელსაც ცეცხლე ნელ-ნელა უნელდებოდა... დაჯერება მიჭირდა იმის, რომ დემეტრე მხოლოდ ჩემ საკოცნელად დაბრუნდა უკან და სხვა არაფრისთვის...

ბედნიერია გოგონა?! (11)

გარდერობში სპეციალურად ასეთი დღეებისთვის შენახული კაბებიდან წითელი, გრძელი კაბა ამოვირჩიე და ჩავიცვი. წითელი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელებიც ჩავიცვი.მაკიაჟი არ გამიკეთებია, თმებიც ჩემით გავიკეთე. სამკაულებიდან მხოლოდ ოქროს ყელსაბამი და საქორწინო ბეჭედი

მოგონებების ზღვაში 7 თავი

დემეს ტუჩები, რომელიც მის მუცელზე დაცოცავდა, ისევ ისეთივე გრძნობითა და სიყვარულით ავსებდა. იმ წუთას მიხვდა, თუ რა აკლდა მას და მის პატარებს მთელი ცხრა თვის განმავლობაში. ცდილობდა, დემეს შეხებისათვის ყურადღება არ მიექცია, მაგრამ მის ტანში დავლილი

ბინძური ტყუილი ანუ როგორ გახდა მასთან სექსის მონა (5)

ნიკამ მიხვდა ,რომ ბარბის ფეხზე დგომა არ შეეზლო და ხელში აიყვანა. გოგონამ უღონოდ ჩაუდო თავი კისერში და თითქოს გული წაუვიდა. ლექსო საბოლოოდ მოშორდა ნოდარს და სოსოლოს და ნიკას ანიშნა მანქანაისკენ წადითო. ის ორი ადგილიდან არ გარყეულან. ნიკამ უკანა

ტრიალი წრის გარშემო [1]

როცა 17 წლის ხარ, ვარდისფერი სათვალე შენი განუყრელი ატრიბუტია. გგონია, რომ ყველაფერი წინ გაქვს და რომ ძალიან, ძალიან ბევრი დრო და უამრავი შანსი გაქვს. თამამად უშვებ შეცდომებს, რადგან მომავლის არ გეშინია.

სხეულს თუ მომპარავენ,სული მაინც დამრჩება[3]

-არასდროს დავმთვრალვარ-კარებთან ჩავილუღლუღე.თავი დაბლა დავხარე და რაღაცის მოლოდინში მოძრაობა დავიწყე ისე,როგორც ბავშვებმა იციან გაკვეთილის არცოდნის დროს. მამაკაცს რეაქცია არ ჰქონია.სახეზე ირონიული ღიმილი დასთამაშებდა,მაგრამ ეს ჩემთვის შეუმჩნეველი

ისე მჭირდები, როგორც ჩაის ერთი ჭიქა წყალი. დასასრული (15)

-დიტოს შეყვარებულია, თურმე მე მოვიგონე გატაცების ამბავი და შეყვარებული წავართვი, მისი შეყვარებული კი უცოდველი კრავია-ირონიულად ვუთხარი გეგის. თვალები მეხუჭებოდა ისე მეძინებოდა. ჯერ ვაჩეს სასამართლოს შემდეგ მთელი ღამე ტირილში გავატარე. შემდეგ მთელი