13 დღე ( 2 თავი )

დრო გადის,იცვლება კადრები.დღეს კარგად ხარ,ხვალ კი,არ იცი რა შეიძლება მოხდეს.თუ ბედნიერი ხარ,იცხოვრო დღევანდელი დღით,რადგან შეიძლება ხვალ აღარც იარსებო.გაეცი რაც შეიძლება მეტი სითბო,აკეთე სიკეთე და,დამიჯერე,ცხოვრება უფრო კარგი გახდება.

ჩემთანაც მოვა...

რა ბოროტი ხარ გულო ზოგჯერ, რად გიხარია სხვისი ტკივილი?! რატომ არ გინდა, ვინმეს სახეზე, ბედნიერების ნახო ღიმილი?! რა სასტიკი და რა ბოროტი ხარ, ჯავრის ელდა ვერ ამიტანია, დღეს მე რომ ვდარდობ,თანაც ძალიან, მითხარი, ამით რა გიხარია?!

ზღვისფერი [4]

-ორ კვირაში იმდენი მოახერხე, რომ თავი გამაცანი! - ხელებს ნერვიულად მუშტავდა ანდრია და ახლა თამამად შეგვეძლო გვეთქვა, რომ ცივი ზღვისფერები ჩაშტერებოდნენ ც ი ვ თაფლისფერებს. მამაკაცის ოდესღაც მზრუნველ თვალებს აღარაფერი შერჩენოდა სითბოსა და სიყვარულის

ისე მჭირდები, როგორც ჩაის ერთი ჭიქა წყალი 7

მეხინება წავალ-გაბრაზებულმა ვუთხარი წიგნი მაგიდაზე უხეშად მოვაგდე და ოთახში გავედი. გაბრაზებული ვიყავი ვაჩეზე. ჯერ სააბაზანოს შევუარე და ოთახში შესულს საწოლზე წამოგორებული ვაჩე დამხვდა. არ შევიმჩნიე ისე შენწექი საწოლში და თავზე საბანი დავიფარე.

აკრძალული ხილი(14 ნაწილი)

-კიდევ გაგიმეორებ. სხვას არასდროს მივცემ იმის უფლებას, რომ ისე შეგეხოს როგორც მე... ისე მოგეფეროს როგორც მე... ისე გაკოცოს როგორც მე, რადგან იმ დღიდან ჩემი ხარ... და ვინც ამას გაბედავს, ვანანებ! - მითხრა მტკიცედ და მომიახლოვდა.

მოგონებების ზღვაში "2 თავი"

ნინიამ მაღვიძარა დილის 5-ზე დააყენა, მიუხედავად იმისა, რომ დილით ძილი მისი სუსტი წერტილი იყო. ბუზღუნ-ბუზღუნით გაიკვლია გზა სააბაზანომდე, შემდეგ ოთახში დაბრუნდა და წინასწარ შერჩეული ნაცრისფერი სპორტული სტილის შარვალი ამოიცვა და ამავე ფერის ზედა.

ქალიშვილი პროვინციიდან 8

იდგა და გაჰყურებდა შეყვარებულ წყვილს. როგორ ეგონა რომ არანაირი ბარიერი არ აშორებდა ლინდასთან, როგორ ოცნებობდა რომ ის გახდებოდა მისი შვილების დედა... ლამაზ ოჯახზე ოცნებობდა მაგრამ ეს ყველაფერი ფარსი აღმოჩნდა... სიყვარული_ ეს სიტყვა არაფრის მომტანია,

ჩემი ოცნების გოგო ხარ!!!

მე ნიაკო და ზურა წავედით მთაწმინდის პარკში. საღამოს კარგია მთაწმინდის პარკი გრილა. მაგრამ გადატვირთულია სულ აქავრობა კარგად მოვილხინეთ ჩვენ სამმა უკვე კარგად მოსაღამოვდა და სახლში წასვლა გადავწყვიტეთ. ამ დროს ვიღაცას დავეჯახე და აი ჩემი

დაუპატიჟებელი სტუმარი (12)

''- რას.. რას ჰქვია, რა მატირებს? -ჩაწითლებული თვალის უპეებიდან ცრემლი მოიწმინდა და დოინჯი შემოირტყა, ეცადა, სერიოზული სახე მიეღო. - უტაქტო ხარ და ის მატირებს! როგორ შეგიძლია, ყოველთვის საუკეთესო მომენტების გაფუჭებისაკენ გქონდეს თვალ-ყური

დროებით ბედნიერები

ვიჯექი და ვფიქრობდი, როგორ შეიძლებოდა გამქრალიყო გრძნობა რომელიც ამ ქვეყნიურს არ ჰგავდა. ჩვენი ურთიერთობა? ეს იყო განუმეორებელი რაგაც სხვა არა ისეთი როგორიც დედამიწას შეეფერება.გავიარეთ ბევრი ტკივილი,ბედნიერება,ჩხუბი,წყენა მაგრამ ბოლოს ყოველთვის ისე