შურისძიება (2)

- კი, აქედან წასვლა. _ ვუთხარი შეშინებული ხმით, არ ვიცოდი რა ჩანაფიქრი ქონდა გამტაცებელს, ძალაინ ვღელავდი, მეშინოდა ჩემი ოჯახის გამო ისინი ყველაფერზე წავიდოდნენ ჩემი კეთილდღეობისთვის. - ყველაფერი კარგად იქნება, ოღონდ სიტყვაზე მენდე. - მამაჩემი

'ქალბატონო გრძელთმიანო,მე თქვენ მიყვარხართ'(სრულად)

გამარჯობაა.. მოკლედ არ ვაპირებ ჩვეული ისტორიებივით გადმოვცე ეს ისტორიაც.. ეს არაა ჩვეულებრივი love story ჰეპი ენდით დამთავრებული,სადაც ბიჭი და გოგო ხვდება ერთმანეთს უყვარდებათ..არიან ერთად ბლაბლაბლაა ცხოვრების ბოლომდე ბედნიერად.. არა ხალხნოო არა..

ნატანჯი ცხოვრება

ეს ისტორია დაფუძნებულია რეალურ მოვლენებზე შეცვლილია სახელები და ადგილმდებარეობა. ნუ დაელოდებით ამ ისტორიიდან რაიმე ზღაპარს. ველოდები თქვენს შეფასებას.ეს თქვა და თან სიცილი ატეხა. მე კიდე გაშტერებული ვუყურებდი და მარტო შიშს ვგრძნობდი მეშინოდა რომ

რა ვქნა?!

რატომ დაივიწყე ჩვენი სიყვარული,ნუთუ ასე მალე გაქრა?!შენი გრძნობები, ჩემთვის განკუთვნილი,იქნებ ფოთოლცვენას გაჰყვა?!თუკი დამივიწყე, მე რად დამიტოვე,გრძნობის უსაშველო ტალღა?!ყინული, რომელიც ჩაიდე შენს გულში,მითხარი აღარ გალღვა?!როგორ უყვარდი და როგორ

პირველი სიყვარული

ყოველთვის მინდოდა ისეთი ცხოვრება როგორიც ფილმებშია:ბევრი ფული,მანქანა,სახლები,აგარაკები და კიდევ უამრავი რამ.არაფრით გამორჩეული გოგონა.მარიამ ონიანი 17წლის თბილისიდან,ასაკთან შესაფერისი სიმაღლის,ქერა წელს ქვემოთ თმით,არც ძალიან გამხდარი და არც

ნოემბრის წვიმა. "3"

სუპერმარკეტიდან რომ გამოვიდნენ, პარკინგზე მიამ თვალი საბას მოჰკრა და ერთ-ერთ ჯიპს ამოეფარა, ბიჭსაც რომ არ დაენახა. -ვის ემალები? -მიადგა გაკვირვებული გეგა, ჩაცუცქულ გოგოს. -მე მემალება. -ღიმილით მიუახლოვდა საბა და მიას დახედა. -არავის არ

ცხოვრებისგან მერგო ჩემი წილი აკო 2

გავიდა ერთი თვეც.აკომ პირველდღესვე მიიქცია ჩემი ყურადღება თავისი ცეკვითადა გარეგნობით.ცეკვაზე ერთმანეთის მეწყვილეები ვიყავით და კარგად ვეწყობოდით ერთმანეთს ბიჭის ილეთებსაც მასწავლიდა და მასწავლებილის როლს ირგებდა. ერთ დგეს ცუდად ვიყავი და ცეკვაზე

ბოლოს მაინც ჩემთან იქნები!!!(5)

დილას უცებ წამოვხტი,გიოც გავაღვიძე,ვისაუზმეთ. მალე სანდრომ დაურეკა.-ხოო სანდრო..კაიი-ტელეფონი უკანა ჯიბეში ჩაიდო და მე გამომხედა.-რაო?-ვკითხე.-ჩაამოდითო-გამიღიმა,ოთახს თვალი მოვავლე ჩემს პატარა ჩანთას ხელი დავავლე და დაბლა ჩავედით. ყველა აქ იყო

მოგონებების ზღვაში "6 თავი"

სახე გაფითრებული, დაბნეული მისჩერებოდა ნინიასა და მის მუცელს. გაუბედავად წაიღო ერთი ხელი ნინიას სახისკენ, მეორე კი მუცლისკენ. თითქოს ვერ იჯერებდა ნინიას მის წინ დგომასა და მის გამობერილ მუცელს.ნინია ერთიანად აკანკალდა დემეს შეხებაზე. პატარებმაც

ბედნიერია გოგონა?! (9)

დილით ისევ სებასტიანის ხმა მაღვიძებს:- ლორა გაიღვიძე, უნივერსიტეტში მიდიხარ! - უკვე სერიოზული ხმა ჰქონდა.უხმოდ ავდექი და სააბაზანოში შევედი. იქიდან მალევე ჩაცმულ-დახურული გამოვედი. სებასტიანი ისევ ოთახში იყო და კარადას ქექავდა.ზედაც არ შევხედე ისე