ისე მჭირდები, როგორც ჩაის ერთი ჭიქა წყალი 7

როგორ გავიდა 1 კვირა? სკოლა, მასწავლებლები. ყოველ ნაბიჯში დიტო მეფეთებოდა, ვცდილობდი თავი ამერიდებინა მაგრამ არაფერი გამომდიოდა. წამდაუწუმ ჩხუბი და ჩემი მოთხოვნა რომ თავი დაენებებინა მაგრამ გააგებინებდი რამეს? ორივე ძმები ხისთავიანები. მთელი დღე

ჯი

უკვე დაღამდა...ენი ქუჩაში სეირნობს და ფქრებით ძალიან შორსაა წასული. იქ, სადაც ვერავინ მივა...ვერავინ მივა ჯის გარდა.სადაა ჯი? არ იცის.. რომ იცოდეს ისევ მარტო არ იხეტიალებდა ქუჩა-ქუჩა იმის მოლოდინში, რომ ჯის გადააწყდება სადმე. ან იქნებ უკვე ბევრჯერ

ბანდიტი და პრინცესა III

-აცადე ეკატერინე წავიდეს დამოუკიდებლობა ისწავლოს(დემეტრე) -დემეტრე შენ გგონია თავის მოვლას შეძლებს ესე გაზრდილი გოგო?? -და თუ არ სცადა ვერასდროს შეძლებს... წადი თამარ მე გიშვებ (დემეტრე) -მააა მიყვარხარ! (თამარი)-ბანაკი ყველა ტურტლიანია(ეკატერინე)

ქალიშვილი პროვინციიდან 5

ესეც ჩვენი ცივილიზებური გაცნობა. არა, რა იყო წესიერად რომ დამხვედროდა და არა გამგელებული ლომივით. გამწარებულმა კიდევ რამდენიმეჯერ მივალანძღე გულში, (მთლად ისეთ გაუზრდელიც არ ვარ ხმამაღლა ვაგინო სხვის სახლში, ამავე სახლის ''მბრძანებელი''). თეფშზე

ბანდიტი და მე ( Part VI )

მანქანა შუქნიშნამდე ზანტად მივიყვანე, ჰაერი ძალიან მძიმედ ტრიალებდა, ზაფხულის ცხელი ჰაერი სიოდ ქროდა. ნელ-ნელა მივაჭირე ტორმუზს, ეტაპობრივად,პირდაპირ ხაზთან გავჩერდი და გვერდით მდგარი მუქი ლურჯი მანქანა დავინახე, შიგნით 40 წლამდე კაცი იჯდა,

ლამაზი დღეები(9)

-ხომ იცით რატომაც ვარ იქ და მორჩა რა ამაზე ლაპარაკი ამ კვირის ბოლოს მორჩბა ისედაც ყველაფერი -გვეშველება ანუ...სიცილით თქვა დემეტრემ და ტასოს შუბლზე აკოცა -დემე დავიძინოთ რა...ჩუმად ჩაჩურჩულა ყურში ტასომ -კარგი ჩემო ლამაზო ....- ჩვენ წავედით

საუკეთესო წამალი სიყვარულია

არასოდეს მქონია უზრუნველი ცხოვრება . საწოლად ჩავარდნილი დედა მყავს და პატარა ძმა მამა 2 წლის უკან გარდამეცვალა . ამჟამად სოფელში ვცხოვრობთ რადგან ქალაქში ბინის ქირის გადახდას ვერ ავუდიოდით და აქ გადმოვედით ჩემი სახელი თაკოა ვარ 18 წლის . 11

ერთი ღამის პარტნიორი (1)

_ვნება , ქალის თეთრი აბრეშუმის უკვე კოჭამდე კაბა, ხელში აღებული ბოთლი შამპანური და სახელურის გაბედული ჩმოწევა , გრძნობების კორიანტელი წამიერად, რომ თავს ატყდება და გონებას უბინდავს _მამაკაცის არეული მზერა , საწოლზე მიყრილი სამოსი , ბოთლიდან

არ მინდა გნახო!..

ნუ დაბრუნდები, ნუ დამიკრეფ სისხლისფერ ვარდებს, არ მინდა აწმყო, ჩვენს წარსულს, რომ რამეთი ჰგავდეს!.. ნუ, ნუღარ მოხვალ ნურასოდეს, იცოდე არ მსურს, რომ სიყვარული დაემსგავსოს იმ შავბნელ წარსულს!

დღე რომელმაც ჩემი ცხოვრება რადკალურად შეცვალა

ჩემს დაბნეულობაზე ნერვები მომეშალა და სადღაც 2 წამში უკვე მანქანიდან გადმოსული ვიყავი, უცნობი ბიჭი მხოლოდ ფეხს იტკიებდა და სიმწრით მანქანას ხელს არტყავდა, მე ისევ დავიბენი და ხმის ამოღებაც ვერ გავბედე, უცნობმა კი აგდებით მომმართა: