ზღვა

ყოველთვის მეგონა რომ მე, ქარი და წვიმა ერთმანეთისთვის ვიყავით შექმნილნი.ახლა ქარია,ცივა და წვიმს კიდეც ოდნავ. თბილ საბანში გახვეულს მესმოდა,როგორ ღრიალებდა ქარი,კივილით როგორ აწყდებოდა ჩემს ფანჯრებს,მესმოდა ,როგორ რიტმულად უკრავდა წვიმა სახურავზე

ვარდისფერი სათვალე (6 თავი)

ჯერ კიდევ ხალხით სავსე ქუჩაზეც კი შორიდანვე ვიგრძენი მისი სურნელი. ჩამეღიმა. თუმცა დავინახე, მას სულაც არ ეღიმებოდა და ისევ დავსრიოზულდი. გადამკოცნა. და მერე... უცბათ... ძალიან ძლიერად მომხვია ხელები... ხმას არ ვიღებდი... არ მინდოდა გავეშვი...

სიმპატიური უფროსი (13)

რამდენიმე დღის წინ არც ისე სახარბიელო რამ დამემართა, ეხლა დაკონკრეტებას აზრი არ აქვს, თუმცა რომ არა ერთი ადამიანი მე დღეს აქ არ ვიქნებოდი.. ოპერაციის დაწყებამდე, უკვე ნარკოზში მყოფს, მკაფიოდ ჩამესმა ექიმის სიტყვები..

ორმაგი თამაში.. Part II (ნაწილი V)

-ასე მალე არ გელოდი პატარავ ! მისი ხმა ძალიან მკაცრად და ცინიკურად ჟღერდა მაგრამ მასში მაინც იგრძნობოდა მონატრებისა და სიყვარულის ნაპერწკლები. ,,ასე მალე არ გელოდი ?“ ეგ რაღას ნიშნავს, ანუ იცოდა რომ აქ იყავი ?!

ჩემი ლამბერსექსუალი [7]

საოცარი სიმშვიდე ვიგრძენი,ალბათ არაფერი იმაზე უკეთესი,როდესაც საყვარელი ადამიანის სუნთქვას უსმენ.ჩემს სულში მომხდარი არეულობა წამში დალაგდა.საოცარი სიმშვიდე დამეუფლა და მეც უფრო მეტად ვიძირებოდა არარეალურ სამყაროში.ამ ყველაფერს წვიმის ხმაც ემატებოდა

და მაინც...(5)

-შემო თამთა._ვუთხარი კართან ატუზულ მეგობარს და გვერძე გავიწიე,რომ სახლში შემოსულიყო. -როგორ ხარ ელე?ნიკუშა საითაა?მომენატრა ძალიან._მოსაცმელი გაიხადა და მისაღებისკენ წავიდა.

პანდა(2)

28 თებერვალია,სუსხიანი ამინდია,აქა-იქ ფანტელებიც ცვივა,მე კი უგზო-უკვლოდ დავსეირნობ და ვფიქრობ,ყველაზე და ყველაფერზე,ძალიან არმინდა თუმცა მისკენაც გამირბის ფიქრები.ვფიქრობ თუმცა სასურველ პასუხს ვერ ვპოულობ,რატომ ვეზიზღები?რა დავუშავე?ცრემლები

ოცნებებში მუდამ მეყვარები

ნუ მოკლედ იმ საღამოს ძალიან მაგარი დრო ვატარეთ მე ანასტასიამ და იაკომ...მეორე დილით მთელი ოვაციებით გავაცილე და წავიდნენ, იმ დღიდან თითქმის ყოველდღე ვლაპარაკობდით ან ვწერდით ხოლმე მე და ანასტასია ერთმანეთს.

სიყვარულის თავგადასავალი (თავი 3)

მაღვიძარამ გამაღვიძა სკოლაში წასვლის დროა,აუუ მაგრა მეზარება რაა მაგრამ სხვა გქა არაა გამოცდები წინაა,არ მიდნა რომელიმეში ჩავიჭრა,როგორც ყოველთვის ნინიმ დამირეკა დროზე ჩამოდიო,უცბად გადავივლე და ჩავიცვი ისევ ნინის მანქანით წავედით სკოლაში. -აბა

ნაბიჯები დათვლილია (3)

მე აღარ მინდოდა ამაზე საუბარი, არ მინდოდა ჩხუბი მოგვსლოდა მე და დათოს. ამიტომ უფრო მეტად ჩავეხუტე,დედას რაც შეეხება ვიცოდი თვითონ მაინც მეტყოდა უველაფერს როცა დრო იქნებოდა... ახლა კი მარტო დავრაჩი,მაგრამ ამაზე არც ვფიქრობდი.. ჯერ მეექვსე თვეში