მან საკუთარ თავს გადააბიჯა... (ნაწილი V)

- სემ! გაიღვიძე! - გაისმა ოთახში ორი ხმამაღალი ხმა, შემდეგ კი ასაფეთქებლის ბათქაბუთქი, რომლის გაქრობის შედეგად, სემი ფერადმა კონფეტებმა ფანტელებივით დაფარეს. - აქ რა გინდათ? - წაიბუტბუტა სემმა მძინარე ხმით. - დაბადების დღეს გილოცავთ! - შესძახეს მათ

"უშნო" (8) დასასრული

ნინი აპირებდა უკან გაჰყოლოდა მაგრამ დაინახა რომ სანდრო გაეკიდა და არჩია გაჩერებულიყო... ელი აივანზე გავიდა და ჰორიზონტ გაჰყურებდა.. სადღაც ქალაქის სიღმეში ქონდა მზერა გაქვავებული სანდრო მას მიუახლოვდა თავისკენ მოატრიალა თვალებში ჩახედა და ცრემლი

ფულზე ღირებული 11 თავი

დილით რაღაც უცნაურმა შეგრძნებამ გამოაღვიძა ეკო.ფრთხილად დააშორა ქუთუთოები ერთმანეთს და მის ლამაზ თვალებს მზის სხივებით გაცისკროვნების საშუალება მისცა. მაშინვე წააწყდა ლამაზ,თითქოსდა ამოუცნობ,მაგრამ ბედნიერებისაგან მოკაშკაშე მწვანე

თავხედებო, მოგესაჯათ ერთად ყოფნა!

სხვების არ ვიცი მაგრამ მე რა დამაძინებდა, მთელი ღამე ვწრიალებდი საწოლში, ხან მციოდა, ხან მცხელოდა, ვერაფრით მოვხუჭე თვალი. ყველაფერზე ერთად ვფიქრობდი... რა მოხდებოდა თუ მშობლები აღმოაჩენდნენ რომ ღამით სახლიდან წავედი, თუმცა მოიცაა რაა, ისეთი რაღაცის

ორი ჭიქა ვისკი (2)

ვიწექი და დაძინებას ვცდილობდი, არ გამომდიოდა. მაგიდას მივუჯექი, ნახატები და ნახაზები გადმოვიღე, ვცადე რომელიმე მაინც დამესრულებინა ორშაბათისთვის და სულ ტყუილად, ვერაფერს მოვკიდე ხელი. ისევ ფანჯარასთან მივედი და ქუჩას გავხედე. ჩამოვჯექი. ქორწილი

-ეს ომია? -სულაც არა ეს ჩემი ხასიათია - დასასრული

-მომისმინე ბექა ნუ დაგავიწყდება რომ შენ მე მიღალატე მ ი ღ ა ლ ა ტ ე გესმის? ძალიან კარგად იცოდი თავიდანვე ჩემი ხასიათები ზედმეტად მეტი იცოდი და შენ მაინც მიღალატე იცოდი რომ არ გაპატიებდი იცოდი რომ ამას არ გაპატიებდი და შენ მაინც მიღალატე ზუსტად იმ

გრძნობები შიშის გარეშე (11)

დილით გაღვიძება ჩემი სტიქიაა, შვიდ საათზე უკვე მღვიძავს,ლოგინში დიდხანს ნებივრობა არ მიყვარს ამიტომ ყოველთვის მალე ვდგები, დღესაც მიუხედავად იმისა რომ სხვის სახლში ვიყავი მალე ავდექი, საქმე არაფერი მქონდა ამიტომ არაფერი დაშავდებოდა თუ სახლს

,,შკოლნიკი" და ,,ბაბნიკი" 1

საბუკამ მის დანახვოსას ყურებამდე გაიღიმა. დედის კალთას მოშორდა, საწოლიდან ჩახტა და ოთახიდან გავარდა. ანასტასია კი მას გაეკიდა მგლის სტატუსით. მხოლოდ სახლში იყო ანასტასია ასეთი მხიარული, არ შეეძლო თავი შეეკავებინა ცელქი საბუკას დანახვისას და არ

ადამიანებს ძალუძთ ტკივილის გადატანა სიყვარულის მეშვეობით (მესამე თავი)

-იცი აქ მხოლოდ იმ პერიოდში დავდივარ როცა ძალიან მოწყენილი ვარ ან უბრალოდ სიმარტოვე მჭირდება, ეს ადგილი რამოდენიმე თვის წინ ვიპოვე, მაშინ როდესაც შენ პირველად შეგამჩნიე, იმ დღის შემდეგ სულ შენ გხედავდი ისე გამოვიდა რომ ჩემი ლექტორიც გახდი, სულ შენზე

თუკი გსურს, იცოცხლო!..1

ჰაერში გაზაფხულის სურნელი ტრიალებდა, რომელიც ჯერ არ ჩანდა, მაგრამ იგრძნობოდა, რომ მალე შემობრძანდებოდა მთელი თავისი დიდებულებით. მას უყვარდა დღის ამ მონაკვეთში სეირნობა, მზის ჩასვლისას. ამ დროს ქუჩაში ფარნების შუქი უფრო გამჭვირვალე ხდებოდა. ასეთ