რეალობას შერწყმული ფანტაზია! (თავი1)

გამარჯობათ! მე მოგიყვებით ერთ ამბავს სადაც არის ბევრი რამ ჩვეულებრივი ცხოვრებიდან ბევრი კი მხოლოდ ილუზიით შექმნილი! მოკლედ ერთ-ერთ საკმაოდ დიდ ქალაქში ცხოვრობდა გოგონა რომლის მსგავსები ალბათ გადაშენდნენ  მაგრამ ვფიქრობ ჯერ კიდევ

შუაღამით (სრულად)

ყველაფერი მაშინ დაიწყო როცა ჩემი შეყვარებული და მეგობარი ერთად გამოვიჭირე. მე და ცოტნე ცოტა ხანში ქორწილსაც ვგეგმავდით, თუმცა დიდი გამოცნობაც არ სჭირდება იმ ფაქტს რომ აღარ შედგა. მაშინვე თავქუდმოგლეჯილი გამოვიქეცი. ამ ამბის შემდეგ დეპრესია მქონდა.

გიჟის აღსარება (თავი მეორე)

როდესაც ფიქრებიდან გამოვერკვიე ირაკლი გევრძე მეჯდა და მიღიმოდა.(ჩემი სკოლელი,რომელსაც წეღან გავუღმე და არ გამოვლაპარაკებივარ)როგორ ხარ მარ?-მადლობა იკა კარგად შენ?-მეც.-მაპატიე უნდა ჩავიდე..-არაუშავს მარ.:* მომავალ შეხვედრამდე.. ჩამოვედი და

ჩემი მწვანეთვალება (2)

ქვევით ჩასულს საბა დამხვდა მანქანაზე მიყუდებული და ვიღაც გოგოს ვნებიანად კოცნიდა... გულში თითქოს რაღაც ჩამწყდა... -უკაცრავად ბატონო საბა ხელს ხომ არ გიშლით? (მე) ახლოს მივედი და ისე სხვათაშორის ვთქვი..

გიჟის აღსარება (თავი პირველი)

-გაიღვიძე მარ...-აუ ცოტა ხანიც..ამ დილა ადრიან შენ რაღამ გაგაგვიძა?-ერთ ბიჭთან უნდა შემახვედრო,კი არა და.. უნდა გამომყვე და შევხვდეთ..-აუ შენ არ ხარ ნორმალური..ამ დილით აუცილებელია?ცოტა მერე ვნახოთ..-კაი გთხოვ.. -კაი კაი ავდგები.წამოვდექი

მოგზაურობა აფრიკაში '5'

კარებთან ჩემი დამრიგებელი დამხვდა. -გამარჯობა,ტასო. -გამარჯობა მას. -ვწუხვარ. -მადლობთ. -სკოლაში მალე უნდა დაბრუნდე,შენი ტკივილი მესმის მაგრამ არ შიეძლება.ჩამოვიდა ბებიაშენი?ვისთან დარჩები საცხოვრებლად? -დიახხ ვიცი.ჩამოვა მალე ქვეყენაში და მასთან

ბედის ემბლემა (სრულად)

*** ქალაქში ხმა გავარდა : -გოგო,გაიგე,ალექსანდრე დაუჭრიათ? -უი,მართლა? შემეცოდა _მერამდენედ უნდა ებრძოლოს ამ ბიჭმა სიკვდილს?! -და ლილეს... მტკიცედ გაისმა ალექსანდრეს მომაკვდინებელი სენის სახელი *** -აე,ბიჭო,მაგათ შ*გ ხოარ აქვთ,ან მარტო

ნუ უსმენ ხალხს (სრულად)

დაჩი ისეთი თვალებით უყურებდა, ერთი ჭიქაც რომ დაელია, მივარდებოდა და ალბათ იქვე მიახრჩობდა. მერე არც ის დააკლებდა და ჩემი ერთადერთი დის ქორწილი ფატალური შედეგით დასრულდებოდა. ლელი და დიანა ადგილზე ვერ ჩერდებოდნენ, ასეთი დაძაბულები არასდროს

მე და ის

გათენდა მზიანი დილა ჩემ შავ-თეთრ ცხოვრებაში როგორც იქნა შევძელი გავახილე თვალები და მზე დავინახე დიახ! ყვითელი იყო ის და ანათებდა. ამის შემდეგ მივხვდი რომ ჯობდა ლონდონიდან შორს ვყოფილიყავი და ჩემი შავ-თეთრი წარსული დამეტოვა აქ.

სულელი მე

ზანტად გავახილე თვალები და საათს შევხედე 10ის ნახევარი იყო , მეორე მხარეს გადავბრუნდი თუ არა ეგრევე საბანი ფეხების ქნევით გადავიძრე და წამოვხტი , 10-ზე გამოცდა მაქ ,მე კიდე აქ ვგორაობ, რატო არ დარეკა მაღვიძარამ?, ამის კვლევის დრო არ მაქ და ეგრევე