ზღვარის ორივე მხარე (თავი II)

-ნინაკო, როგორ ხარ ?-მის ხმაში ხალისი და უდარდელობა ისმოდა, გამიკვირდა, დავიბენი, მოულოდნეობისგან ენა ჩამივარდა, ენის ბორძიკით ძლივს მოვაბი ერთ სიტყვას თავი. -კარგად-ვუპასუხე და გავჩერდი, მაინ გაიცინა, როგორ შეეძლო სულ ასეთ პოზიტივზე ყოფნა, ნუთუ

შენ!

თუ როდესმე შენს ბაგეებს მოაკლდებათ ღიმილი , თუ როდესმე შენს თვალებს დაემჩნევათ ტკივლი ,მინდა რომ ეს ტკიცილი ჩემგან იყოს მოსული,რომ მე შენს თვალებს ცრემლი უცბათ შევუშრო, რომ მე შენი ტკივილი ერთი-ორად გავაქრო , მინდა მთელი სამყარო ჩვენ ორს

ჩვენ (დასასრული)

რასაც ქვია საგურამოში ამოვისუნთქე . საშინელი სიცხეები შესამჩნევმა სიგრილეებმა შეცვალა . ერთი კვირით მივდივართო ,რომ ვთქვით იქ ჩასულებმა ერთი კვირაც მივუმატეთ.. კარგი იყო . არა შესანიშნავი დასვენება. მიუხედავად იმისა,რომ თამაშის ასაკიდან გამოსულები

უეცარი ბედნიერება 4

ჩემთვის არავის ასე არ უყვირია თან უმიზეზოდ,ნიკა სულ თბილი და წყნარი იყო.ახლა კი შეურაწყოფილი და დამცრებული ვწევარ და გუშინდელზე ვფიქრობ.რას ნიშნავს მისი ეს საქციელი?იქნებ თედომ დაავალა? არა არამგონია,თან ასე 2 დგში რა გაიგეო ნეტა? ტანზე შიშის

სიზმარი(მესამე თავი)

მარი იდგა ერთ ადგილას და მიმავალ მატარებელს თვალს არ აშორებდა,არც ფეხს დგამდა რომ რაც სეიძლებ ამალე იქაურობას გაშორებოდა.მხოლოდ ერთი რამ ახსენდებოდა ნიკას მიერ წარმოთქმული სიტყვებიდან,ჩემდა თავად მიმიფურთხებია შენთვის და შენი სიყვარულისთვისაც““იმის

დავით გურამიშვილი – დავითიანი

მწერალმა თავის ლიტერატურულ ნაშრომებს, თავი მოუყარა ერთ კრებულში და ”დავითიანი” უწოდა. ლექსების გარდა, ”დავითიანში”, ორი პოემაა შესული. პირველი ისტორიული ხასიათისაა და პირობითად ”ქართლის ჭირი” ეწოდება და მასში, გადმოცემულია იმდროინდელი საქართველოს

ალექსანდრე დიუმა - სამი მუშკეტერი

სამი მუშკეტერი“ მე-17 საუკუნის საფრანგეთში გვამოგზაურებს. ეს საუკუნე გამორჩეული იყო სამეფო კარის ინტრიგებით. როგორც თავად ალექსანდრე დიუმა წერს, იგი სამეფო ბიბლიოთეკაში შემთხვევით წააწყდა ,,ბატონ დ’ არტანიანის მოგონებებს“, რაც გახდა კიდევაც ამ

ჯეკ ლონდონი – დიდი სახლის პატარა დიასახლისი

ჭეშმარიტება ის არის, რაც ცხოვრებაში თავის თავს ამართლებს – ამის სჯერა ულამაზეს პაოლა ფორესტს, უმდიდრესი დიკ ფორესტის ცოლს, დიდი სახლის პატარა დიასახლისს, რომლისთვისაც მთავარი ზნეობრივი ფასეულობებია – ერთგულება, პატიოსნება, სხვაზე ზრუნვა…