ბედნიერების რეცეპტი (მეორე თავი)
ჩვილი კელიაში შეიყვანეს. მცირე ზომის ოთახი ავეჯის ხალვათობითაც გამოირჩეოდა. მთელი მისი აღჭურვილობა, კედელთან მდგომი ერთ კაციანი ლოგინის, ტუმბოსა და ფანჯარასთან განთავსებული პატარა მაგიდისგან შედგებოდა. კუთხეში შეშის ღუმლით, აი, სულ ეს იყო მამაბედნიერების რეცეპტი (თავი პირველი)
შემოდგომის სუსხიანი საღამო იდგა, როცა საქართველოს ერთ-ერთ მაღალმთიან რეგიოში, ერთ ყველასგან მივიწყებულ სოფელში, რომლის სახელიც კი სავარაუდოდ არავის ახსოვდა, მაღალი გამავლობის ავტომობილმა, რომლის ფირმასა და სანომრე ნიშანს ისევ შეგნებულად არ ვახსენებ,მოსკოვი...ჩემი ბედნიერების მიზეზი
მოკლედ გაწუხებთ პატარა განცხადებით "მოსკოვი...ჩემი ბედნიერების მიზეზი" აღარ გაგრძელდება ჩემი ცვალებადი ხასიათის გამო და ვიფიქრე რომ უნამუსობა იქნებოდა არ მეთქვა არვიცი ელოდებოდით შემდეგ თავებს თუ არა მაგრამ მაინცგაგაგებინეთ.მადლობა მათ ვისაცმოსკოვი...ჩემი ბედნიერების მიზეზი
- ხვალ ჩხუბია.ქართველი ჩხუბობს და ამას ნამდვილად ვერ გამოვტოვებ თან ეს ბიჭი ზვიადი ბუკიას მოჩხუბარე-მოიცა რა ჩხუბი??ვინმე გამარკვევს რა ჩხუბზეაა საუბარი?მამაჩემმა ჩხუბი ახსენა თუ მეჩვენება. -დავით ჩხუბი?-უკვე სახელით მივმართავ მამაჩემს-რაჩხუბიბედნიერების ძიებაში
გამუდმებით ვეძებ ვიღაცას რომელიც მჭირდება, რომელიც ჩემი გულის ცემას უფრო მეტად გაახშირებს , აჩქარებს ბედნიერებისგან. რომელიც ჩემს თითოეულ უჯრედს მოედება მთელ ორგანიზმში და იქამდე დაიკავებს ადგილს სანამ არ გაიჟღინთება ბოლომდე არ გაცვდება. დამანახებსბედნიერების სამყარო.
ვიგრძენი აღარ მციოდა, ვიღაცამ, თითქოს გაათბო გული, რომელშიც ვიპოვნე, ბედნიერების სამყარო.ბედნიერების არომატი - სრულად
- რა გინდა ! - მოესმა გაბრაზებული ხმა და რატიმ რაც შეიძლებოდა ხმადაბალ ხმაზე ჩაიფხუკუნა. - რა იყო შეჩ*ემა ისეთი ხმა გაქვს , თითქოს ვიღაცამ სექსის დროს შემოგისწრო და არ დაგაცადა ! - სერიოზული ხმით უთხრა და პირზე ხელი მივიდე , ბოლო ხმაზე რომ არბედნიერების რეცეპტი
ბევრს ვფიქრობ და ვერ ამიხსნია ცხოვრებაში რას უნდა მიაღწიო რომ ბედნიერი იყო, არც ის ვიცი ბედი თუ არსებობს გამიგია ამბობენ ადამიანი რომ დაიბადება რაც ბედი ეწერება ის არ იცვლებაო, ეს მხოოლოდ ულიზია, ჩვენ ადამიანებიც ხომ ილუზიებით ვცხოვრობთ, ყველაფერსახალი წლის არომატი
გათენებულიც კი არ იყო საწოლიდან რომ წამოვფრინდი,მართალია ძველებურად ვერა მაგრამ მაინც წამოვფრინდი,იმდენად მიყვარდა 31 დეკემბერი უარს ვიძახდი ძილზე და დილაუთენია ღიღინით ვიწყებდი სამზადისს,ეს ჩემი ერთგვარი ტრადიცია იყო რომლის შესრულება ყოველ წელსბედნიერების ნიღაბი
,,შეჩერდი! ყველაფერი რასაც ხედავ ,შენი წარმოსახვაა, ყველაფერი რასაც ხედავ ,ტყუილია." არასდროს ვიცოდი სად გადიოდა საზღვრები.უბრალოდ არ შემეძლო ჩარჩოებში მოქცევა.საბოლოოდ მეც ბანალური გავხდი .არ ვიცი საერთოდ რატომ ვსაუბრობ ამდენს ,ტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.


ქალის და მამაკაცის ურთიერთობაში უპირველესი არის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.



