ბრძოლა (4)

თავი ოდნავ დაუქნია კაცმა და წინ გაუშვა. უხერხულად დაწვა ცალ მხარეს ელენე, მაგრამ მარტოობას ყველაფერი ერჩივნა. თხელი საბანი ბოლომდე გადაიფარა და მამაკაცისგან საპირისპირო მხარეს გადატრიალდა. რომ იცის გვერდით უწევს და მათ შორის ფაქტობრივად არანაირი

ბრძოლა (3)

ერთ ჭიქას მეორე მოყვა, მეორეს მესამე, მესამეს მეოთხე და დაახლოებით მეშვიდე ჭიქაზე ელენე დანებდა. გამოაცხადა ძილი მინდაო, თუმცა ისეთი ნასვამი იყო, ფეხზე ნორმალურად ვერ იდგა.

ბრძოლა (2)

განადგურებულმა შეაბიჯა ახალ სახლში. ყველაფერი სულ სხვანაირად წარმოედგინა. თეთრ კაბაში ყოველთვის ბედნიერ ელენეს ხედავდა, ახლა კი თავს უკანასკნელ ქალად გრძნობს. საკუთარი თავის ზიზღმა ყველაფერს გადააჭარბა. ცრემლებს ვერაფერს უხერხებდა, რომელიც

ბრძოლა (1)

არსებობს რაღაცეები, რასაც ადამიანები უბრალოდ ვერ ვეჩვევით, ან გვაქვს განცდა რომ ვერასდროს შევეჩვევით. ეს ის გრძნობაა, რომელიც სიცოცხლის ხალისს საბოლოოდ გიკლავს, სანამ ის წერტილი არ გამოჩნდება, რითიც შეძლევ ძველებური ეშხი დაიბრუნო, მისწრაფე ბები,

"ჩვენ სიყვარულთან ბრძოლა წავაგეთ"

ნუ ატკენ ადამიანს იმ გულს რომელშიც ფეთქავ????????????

სიყვარულით მოგებული ბრძოლა(დასასრული)

რა თქმა უნდა საშინელი სევდა გაჯდა ჩემში,მაგრამ ფესვებს ვერ გაიდგა.მივხვდი რომ გავიზარდე,ჩემმა ცხოვრებამ,გადატანილმა უბედურებამ და დათას სიყვარულმა გამზარდა,მაქცია ქალად.ჰო,სწორედ ის მაძლევდა იმის საშუალებას რომ მებრძოლა.

სიყვარულით მოგებული ბრძოლა(თავი 4)

თვალებს ძლივს ვახელ,ვგრძნობ როგორ მტკივა ყველა ძვალი,ყველა კუნთი.თავბრუ მესხმის.გამომშრალ ტუჩებს ძლივს-ძლივობით ვაცალკევებ და დათას სახელს ვამბობ.ისიც მაშნვე დგება და ექიმს უძახის.ისიც მალევე შემოდის.თვალებზე ფანარს მანათებს.ფეხებზე პატარა ჩაქუჩს

სიყვარულით მოგებული ბრძოლა(თავი 3)

მეორე დღეს თბილისისკენ გავეშურეთ. -აუ რა კაი იყო დასვენებაა.კიდე მინდაა.-მოწყენილმა შევჩივლე იოს. -ერთი კვირა კიდე ხო ისვენებ? -უჰ თბილისში მაგრად დავისვენებ.

სიყვარულით მოგებული ბრძოლა(თავი 2)

-ნუ რას წარმოადგენს ეგ შენც იცი.დამატებით რაც შემიძლია გითხრა ის არის რომ 13 წლის წინ მშობლები ავტოკატასტროფაში დაეღუპა,კიდევ უმცროსი და ჰყავდა,მან კი 2 წლის წინ თავი მოიკლა. მისმა მონაყოლმა სრულიად შემძრა.თურმე რამდენი რამ გადაუტანია ბატონ წერეთელს.

სიყვარულით მოგებული ბრძოლა (თავი 1)

„გულრწფელ მწუხარებას ის განიცდის,ვინც ყველასგან მალულად ტირის“.ვგიჟდები ამ მოსაზრებაზე.რატომ?იმიტომ რომ თითქოს ჩემზეა დაწერილი.მთელი ცხოვრებაა გულრწფელ მწუხარებას განვიცდი და არ მგონია ამ გრძნობამ ოდესმე მიმატოვის.