სანამ დრო დაგვრᲩა ნაწილი 4 (დასასრული)

სახლის კარი ნელა გაიღო. ანა ზღურბლზე შედგა და წამით სუნთქვა შეეკრა. ჰაერში ისევ ტრიალებდა ძველი ავეჯის, ნიკას ოდეკოლონისა და იმ შორეული ბედნიერების სუნი, რომელიც ოთხი წლის წინ აქედან გაქცევისას დატოვა. არაფერი შეცვლილიყო. მისაღებ ოთახში ზუსტად ისე

სანამ დრო დაგვრჩა ნაწილი 3

​პარიზის ერთ-ერთი კლინიკის კაბინეტში საშინელი, სტერილური სისუფთავე და სიჩუმე იდგა. ფანჯრიდან მზის სხივები შემოდიოდა, მაგრამ ანასთვის სამყარო თეთრ-ნაცრისფერ ფერებში გაყინულიყო. იჯდა ხის სავარძელში, ხელები მუხლებზე დაეწყო და მშვიდად უყურებდა მის წინ

სანამ დრო დაგვრᲩა ნაწილი 2

​ეს სიტყვები პირდაპირ ბრალდებაზე ბევრად უფრო მტკივნეული აღმოჩნდა. ნიკამ ხელები შეუშვა, თითქოს პარალიზებულიაო, და ნელა წამოდგა ფეხზე. მან გააცნობიერა, რომ ანა კი არ სჯიდა, არამედ რეალობა, რომლის შეცვლაც არცერთს შეეძლო. ნიკას სახეზე საშინელი უმწეობა

განა გინდა სხვა დრო ?

მესმის, ხან არ მესმის... ეს გრძნობები მგესლის. ეს ფიქრები მესვრის, ჩემი თავი მეც მზიზღს.

დრო მოვა *1თავი*

ცხოვრება ხანმოკლეა... როცა გვგონია რომ ამ ქვეყანაზე დიდხანს ვიქნებით შეიძლება ეს ფიქრები უეცარმა სიკვდილმა დაანგრიოს... ბევრი საუკეთესო ადამიანი დამიკარგავს ჩემს ცხოვრებაში... თითოეულის სიკვდილმა დამანგრია და მიწასთან გამასწორა... კი ხანდახან

დრო! თავი 21

- არ მჯერა რომ გამოვიდა გაეკრიჭა კისერზე ხელები მოხვია და ბედნიერებისგან მოეხვია, უცებ მოშორდა შეხედა მადლობა გადაუხადა ლოყაზე აკოცა და სრულად მოშორდა, - აუ 'ქმარი' ვარ თუ პრობკა, რა ლოყაზე მკოცნი თქვა თუ არა მაშოს თვალები გაუფართოვდა გული უცებ

დრო ვერ კურნავს იარებს (4)

უკანა გზაზე ორივე ჩუმად იჯდა მანქანაში. მაიკოს პატარა სტიკერი ეჭირა ხელში რომელზეც მასპინძელმა ‘’ალექსანდრე მოსიძე’’ წაუწერა. თუმცა ამის გარეშეც არ დაავიწყდებოდა არასდროს მისი სახელი და გვარი. ხანდახან თვალი გაეპარებოდა მისკენ და აშტერდებოდა,

დრო მიდის მოგონებები კი გვრჩება 3

დღეს რატომღაც ადრე გავიღვიძე,მზიანი დღეა და კარგ ხასიათზე დამაყენა. უცბად გამახსენდა ექიმთან უნდა წავსულიყავი დიღომში, წამოვხტი და შევედი აბაზანაში,ჩავიცვი,ვჭამე და ტემპიანი ნაბიჯებით გავეშურე კლინიკაში. მარშუტკას ძალიან დიდი ხანი ველოდებოდი

დრო ვერ კურნავს იარებს (3)

დილით გაბრიელს, რომ გაეღვიძა კატო უკვე სუფრას შემომჯდარი დაუხვდა. გემრიელად მიირთმევდა და თან რაღაცას ღიღინებდა. -შენი განწყობით თუ ვიმსჯელებთ ისევ მოიგე. -მოგება რბილი ნათქვამია. გავასწორე მიწასთან._ ხმას უმატა გოგონამ._კარაქიანი პური გინდა?

დრო მიდის მოგონებები კი გვრჩება 2

თქმა ვეღარ მოვასწარი უკვე გათიშა,უარს ვეღარ ვეტყოდი თან სხვა რა საქმე მქონდა , დავურეკე გვანცას გავემზადეთ და წავედით ლიკასთან. მუსიკა ჩართული და თან ცეკვა ცეკვით გაგვიღო კარები. ჩვენც კარგ ხასიათზე დავდექით და ცეკვა ცეკვით შევედით. -გადაწყვეტილია