ერთხელ...(14)

-ევა, ადრე გახსოვს განვიხილეთ რა მოხდება რომ რომელიმეს ვინმე შეუყვარდეს? მაშინ ორივემ ვთქვით რო სიყვარულზე ხელი ჩაქნეული გვქონდა. ახლაც ასე ფიქრობ? -ნიკას თუ გულისხმობ..-გამაწყვეტინა.

ერთხელ...(13)

-გამშორდები არა?-უკან დასახევი ადგილი არ დამიტოვა ისე ახლოს მოვიდა და ყურში ჩამჩურჩულა-სულ რო მამაშენის მაფიოზი სასტავი დამადგეს, ქვეყნის მთელი სპეცრაზმი, პოლიცია,ვინც გინდა ის, აი აქედან, აი ამ სახლიდან-თან ირგვლივ იყურებოდა და კედლებისკენ იშვერდა

ერთხელ...(12)

-მე გავზარდე-უყოყმანოდ მიპასუხა-არ აქვს მნიშვნელობა მშობელი ბიოლოგიურია თუ არა. ალბათ მაგას უკვე შენც მიხვდებოდი. თუ საჭირო იქნება, შენ შვილსაც გაზრდის ის ვინც შენს გვერდით იქნება. კარგად აარჩიე პარტნიორი ევა, იმიტომ,რომ ახლა უკვე არა მარტო შენს

ერთხელ...(11)

წამოვდექი, ოთახში ასვლა დავაპირე, მაგრამ ხელი დამავლო და მისკენ მიმიზიდა. -წამით არ ჰქონდეს არავის იმედი,რომ მე შენ დაშორების უფლებას მოგცემ-უცბად ისეთი მზერით გამომხედა, სახეზე წითელმა ფერმა დამკრა დიმიტრი უზნაძე. ხალხისთვის ცნობილი

ერთხელ...(10)

-შვილო, ევა, როგორ გრძნობ თავს?-ალბათ ორსულობისას ჰალუცინაციებიც დამეწყო.ნათიამ შვილო დამიძახა, მერე კი მკითხა თავს როგორ ვგრძნობდი. თქვენც მოგესმათ? დილით ტოქსიკოზის გამო ადრე გამეღვიძა, 6საათიდან იატაკზე ვიჯექი და ვაღებინებდი. კარი არ მქონდა და

ერთხელ...(9)

ჩვენს შორის ისევ ბალიშები იდო. მესმოდა როგორ მძიმედ სუნთქავდა და ვერ იძინებდა. ბალიშები გადავაწყე, მისკენ მივიწიე და მკერდზე დავადე თავი, მანაც წელზე შემომხვია ხელი და მალევე ჩაგვეძინა. -მე და ევა ბავშვს ველოდებით, ამიტო ევა აქედან არსადაც არ წავა.

ერთხელ...(8)

-არაფერი ზედმეტი არ იფიქრო, მაგრამ...მადლობა-ხელები წელზე მომხვია და ისიც ჩამეხუტა.ცოტახნით ასე ვიდექით მერე უხერხულად ვიგრძენით თავი და ერთდროულად გავიწიეთ. მე და ალექსანდრეს შვილი გვეყოლებოდა. მხოლოდ ეს აზრი ტრიალებდა და არ აძლევდა მოსვენების

ერთხელ...(5)

-დილა მშვიდობისა პრინცესა. -ღმერთო...-უკან გავბრუნდი შეშინებული-ხო შეილება ეს დედა აფეთქებული კარი გააკეთო?! -ქვევით გვაქვს აბაზანა და იმით ისარგებლე-სახეზე წითელმა ფერმა დამკრა. ნახევრად შიშველი იდგა ჩემს წინ.

ერთხელ ბანაკში თავი 1

ლუსი დრიუ-მოგონებები ბანაკიდან...2009წლის 15ივლისი...სკოლიდან ბედნიერი მივუყვებოდი გზას რადგან წინ 3თვიანი ზაფხულის არდადაგები მელოდა,როგორც ყველა ჩემს თანატოლს მეც დაგეგმილი მქონდა სად და როგორ გამეტარებინა

ვიცი, სადმე ერთხელ მაინც შეხვდებიან ერთმანეთს . . .

ვიცი სადმე ერთხელ მაინც შეხვდებიან ერთმანეთს, მიხვდებიან ცალცალკე, რომ - სუნთქვებიც კი მძიმდება. ჰქონიათ, რომ ძველი გრძნობა რაღაც ახლით შეავსეს, სულელები ... ვერ ხვდებიან - ერთმანეთი სჭირდებათ. ვიცი სადმე მომავალში თვალს მოჰკრავენ ერთმანეთს, ისიც