სანამ ახალგაზრდები ვართ

მოიცაა … შეენ მილე არ ხარ? - ეჭვისთვალით შემომხედა უცნობმა -ჰმმ … და შენ ვინ ხარ? - მეც ასებე შევხედე -ვაახ რა საინტერესოა, შენი ათასობით სურათი მაქვს ნანახი და რეალურად ახლა მივხვდი რატო უყვარდი თავდავიწყებით იმ სულელს - შემათვალიერა და გაეცინა

სანამ ახალგაზრდები ვართ

- კარგი მისმინე, პირველი: ეს ცოტა არეულობა კი არაა სახლი სანაგვედაა ქცეული. მეორე : ახლა 12 საათია ზუსტად და შენ აშკარად ახალგაღვიძებულს გავხარ აპოლონ მესამე : ჩემი ძმა სად ჯანდაბაშია - ეს ბოლო ყვირილით წარმოვთქვი ფაქტობრივად მეოთხე : თუ არ გინდა

ვინ ვართ ჩვენ?

მიტოვებულ, სუსხიან და ცივ შენობაში ცხოვრობდა ადამიანი.სულ მარტოხელა იყო, ახლო არავინ არ ჰყავდა მხოლოდ ის და თავის ეგო.ირგვლივ ნისლით მოცული სიცარიელე, სიცივე ისეთი სიცივე რომელიც ადამიანს კანკალს დააწყებინებს.ყვიროდა, წიოდა დახმარებას ითხოვდა

რატომ ვართ მშიშრები ან რისი გვეშინია?

რატომ გვეშინია? საინტერესო კითხვაა, ეგ კი არა ბევრს ამ კითხვის დასმისაც კი ეშინია.ზოგიერთი კი თავის შიშსა და შფოთვას მალავს.სწორედ ასეთ ადამიანებს უწოდებენ მშიშარას.საერთოდ, უამრავი ცოცხალი არსება არსებობს და ყველამათგანს საკუთარი შიში გააჩნია.

ჩვენ "არავინ" ვართ (მძარცველები) დასასრული

მენტორი თავის ქალაქში დაბრუნდა, იმ სახლის კარი გამოაღო სადაც ყველა ერთად ცხოვრობდა, გულაჩუყებულმა მოავლო თვალი ყველაფერს. ნუთუ ამისთვის განვლო მთელი სიცოცხლე? რამოდენიმე მილიონისთვის და მარტოობისთვის? და რაშია ცხოვრების ხიბლი? გარედან მანქნის ხმა

ჩვენ "არავინ " ვართ ( მეორე ძარცვა) დასასრული

ნიკოლაიმ მანქანა კაფე " ფენიქსის" წინ დააყენა და გადავიდა. ნაცნობი გარემოს დანახვამ ცოტათი გაამხიარულა. გარშემომყოფებს მიესალმა და იმ ადგილას დაჯდა სადაც მოათან ერთად იჯდა. როგორც ყოველთვის ყავა და კრუასანი შეუკვეთა. ორ წუთში მოუტანეს შეკვეთა. -

ჩვენ "არავინ" ვართ (მეორე ძარცვა) ნაწილი 4

სწრაფად წამოდგა, სირბილით შევიდა საკუჭნაოში და გახსნილი კარების დანახვისას კანკალი გაუორმაგდა. ცარიელ კედელს დააკვირდა, რამოდენიმე წამში უკაბ გაბრუნდა ბუხრის წინ მოწყვეტით დაჯდა და სიგარეტს მოიუკიდა.

ჩვენ "არავინ" ვართ ( მეორე ძარცვა) ნაწილი 3

ყოველი მცდელობა გაექცე მარტოობის შეგრძნებას განწრილურია დამარცხებისთვის, ეს აზრი თავად სიცოცხლის არსის საწინააღმდეგოა. ის კი არაა საჭირო, რომ მარტოობას გაექცე, არამდეს ის, რომ გააცნობიერო შენი მარტობა. ეს ისეთი მშვენიერი გამოცდილებაა,

ჩვენ "არავინ" ვართ ( მეორე ძარცვა) ნაწილი 2

- სიყვარული უფრო მნიშვნელოვანია... ცხოვრებაზე და სიკვდილზეც უფრო მნიშვნელოვანია. რატომ? იმიტომ რომ მას შეუძლია კონკურენცია გაუწიოს სიკვდილს. თუ მოკვდება ის, ვინც გიყვარს, სიყვარული არ წყდება, ის გრძელდება. ეს ნათელია. მე არ ვიცი, როგორ მთავრდება

ჩვენ "არავინ" ვართ (მეორე ძარცვა) ნაწილი 1

- იცით ერთი ჩვევა მაქვს თუ ადამიანს ერთხელ გამოველაპარაკე ის სამუდამოდ რჩება ჩემს გონებაში... - რიგორც წიგნი არა? მე კი წიგნის წაკითხვის შემდეგ ვარ ეგრე - მოდით თუ გამოიცნობთ ჩემს საყვარელს წიგნს? - " ქარწაღებულნი" ? - მოა სწრაფად ამბობს და ვერც კი