დრო ვერ ანადგურებს,გრძნობამორეულ ადამიანებს

-ამ საქმეს ჯერ მხოლოდ ახლა ვიწყებ და შესაბამისად თქვენ პირველი ხართ.ინტერვიუ შეიძლება? ქალმა,რომელსაც დროის დაუნდობლობა სახეზე აღბეჭვდოდა ,თეთრი,ჭაღარა თმა შეისწორა და ლამაზად გაიღიმა. -რა თქმა უნდა. კვლავ ღიმილით წარმოთქვა სიტყვები და თითები

თურმე მეც მიყვარდა და ვერ ვხვდებოდი 1 თავი

გამარჯობათ, მე ვარ ანკა , 18 წლის ქალაქ თბილისიდან.ვარ პირველი კურსის სტუდენტი და ვსწავლობ ჯავახიშვილის უნივერსიტეტში .გარეგნობით - საშუალო სიმაღლის , არც ისე გამხდარი,დიდი მწვანე თვალებით , გრძელი ,ხვეული წაბლისფერი თმით და წითელი

დრო სიყვარულს ვერ დაამარცხებს!(სრულად)

–გილოცავ, საქართველოში დაბრუნებას სარა! –გმადლობ –უკვე მეგონა ვეღარადროს გიხილავდი აქ! ღიმილიანი სახით ვაკვირდეები საყვარელ ადამიანებს და გული სითოთი მევსება, მაგრამ შინაგანად გრძნობათა დაპირისპირებას ვგრძნობ ისე მტკივა ყველაფერი,მოგონებები

განშორება გულს უფრო მოყვარულს ხდის... (მეორე ნაწილი, დასასრული )

–რატომ არ გესმის? ყველაფერი ისე ვერ იქნება, როგორც მე და ლაშას გვინდა, უამრავი ხელის შემშლელი ფაქტორია... თუნდაც ჩემი ოჯახი, მამაჩემმა , რომ გაიგოს წარმოგიდგენია რას იზამს? –მამაშენს ყველაზე მეტად შენ უყარხარ, გაგიგებს დამიჯერე... –რომ ვერ გამიგოს?

უშენოდ ვერ ვცოცხლობ ...

თვალებში სითბო და სინაზე გეხატა, ასი დღე გხატავდი და ვერ დამეხატა, შენი თვალები,შენი ღიმილი, სიცოცხლის ფიქრში რომ გადამეხატა. იმ დღეს,ქარიც კი საოცრად ჰქროდა, გისოსებს მიღმა ვარდები თრთოდა, თეთრად ნათდებოდა იმ ღამეს მთვარე... უშენოდ ვერ ვცოცხლოობ

უთქმელი სიტყვები... ვერ გამოხატული გრძნობები...

-და რა მოხდა მერე? -არაფერი. ყველაფერი ისე არ აეწყო, როგორც ფიქრობდა, როგორც წესით უნდა ყოფილიყო... ერთი შეხედვით თითქოს დალაგებული, თბილი ურთიერთობები. ბრახ... და ყველაფერი აირია, თავდაყირა დადგა.

ტკბილი ტუჩები (ანუ შენს კოცნას ვერ დავივიწყებ) (სრულად)

-მიყვარს შენი ტკბილი ტუჩები თქვა მან და კიდევ ერთხელ მაკოცა...წელი ხელზე მომხვია და მეორე სართულზე ამიყვანა.თან ნელნელა მხდიდა ტანსაცმელს სულ შიშველი რომ დამტოვა სხეული დამიკოცნა მეც თმაში ხელი შევუცურე და ამით უფრო გავახელე ოთახში მხოლოდ

ტკბილი ტუჩები (ანუ შენს კოცნას ვერ დავივიწყებ) *თავი5*

-დემეტრე,სად ხარ...ამბობს მამა ჩემს საყვარელ სახელს ღმერთო მძინავს ხომ?! ხომ მძინავს ეს ყველაფერი ხომ აფსურდია აი ეხლა გამეღვიძება!! ოთახში ჩემთვის საოცრად ნაცნობი პიროვნება შემოდის მედედურად დგამს ნაბიჯებს საოცრად სიმპათიურია იმდენად რომ მინდა მისი

ტკბილი ტუჩები (ანუ შენს კოცნას ვერ დავივიწყებ) *თავი4*

არ ვაპატიებ! როგორ დამამცირა იმ კა*პის წინ მეზიზღება,საშინლად მეზიზღება!! ასე გვიმვაში და ერთ ამბავში ვიყავი ტელეფონმა რომ დამირეკა რათქმაუნდა დემეტრე იქნებოდა 1თხელ დარეკა არ ავიღე მეორეჯერ დარეკა არ ავიღე მესამეჯერ დარეკა არ ავიღე მერე მესიჯი

ტკბილი ტუჩები (ანუ შენს კოცნას ვერ დავივიწყებ) *თავი3*

-რაო ბატონმა დემეტრემ?! -კარგად მომისმინე,არვიცი დემეტრემ რა მოიფიქრა მაგრამ დამიჯერე აქ ყოფნა დიდ ხანს არ გიწერია... ვუთხარი და საშინლად გაბრაზებული გამოვედი კომპანიისკენ,ტაქსი დავიჭირე და სახლში წავედი...სახლში შევედი თუ არა კარები მივაჯახუნე იქვე