უჟმური უფროსის წესები (თავი 1)

- რისი მადლობა აბა შენ იცი და ხვალ გელოდებით - უთხრა კულულა სანდრომ და მანქანისკენ დაიძრა. ელენეს გაეგიმა მათ გულწრფელობაზე და ტაქსი გააჩერა, იმით გახარებულმა რომ სამსახური იშოვა გადაწყვიტა მშობლები გაეხარებინა და მათი სახლისაკენ წავიდა და თან

'მარჯანიშვილზე' (თავი მესამე)

-გუკა ნაკანი -იოანა პირველი .-უცხო სხეულმა , რომელიც ბიჭის გვერდით იდგა დაკვირვებით აათვალიერ-ჩაათვალიერა, მერე გუკას ყურში რაღაც ჩასჩურჩულა და სვლა განაგრძო.. -შენს აქ ნახვას არ ველოდი.- ნაკანი კიბეზე ჩამოჯდა და ქვემოდან ამოხედა. თავი უხერხულად

უფლის იმედი....(2 თავი)

მიუხედავად იმისა,რომ სამსახურში დილით ადრიანად უნდა წასულიყო, მთელი ღამე ტირილში გაატარა ნანამ..ერთი რამ მკაცარად ჰქონდა გადაწყვეტილი:თავს შეაკლავდა და ბინას არ გააყიდინებდა.უხასიათოდ წავიდა სამსახურში,მთლიანად საქმეში გადაერთო,უსიტყვოდ აკეთებდა

აჩქარებული გულისცემა (თავი მეთორმეტე)

-რაო მარუს გამოგიჭირე? - ღიმილით ჩამაცქერდა თვალებში და ღუტუნი დამიწყო მანამ მიღუტუნებდა სანამ არ შეამჩნია რომ მართლა ცუდად ვიყავი ამდენი სიცილისგან. სწრაფად შეწყვიტა სიცილი და ნიკაპზე მაკოცა მეც დავსერიოზულდი. ნიკაპიდან ყელისკენ ჩავიდა რაზეც

მინდა იცოდე არასდროს დაგთმობ (მეცხრე თავი)

უკვე მერამდენე ცხვირსახოცი მოიფრიალა იატაკის მიმართულებით, ცრემლები უწყვეტად მოსდიოდა სახეზე, გულმა უკვე არსებობა შეწყვიტა.“გადავრჩები ჩემო პატარა აბა რას ვიზამ“ მისი ბოლო სიტყვები კადრებივით უტრიალებდა თავში,მგლოვიარე ქალივით იყო დამხობილი მუხლებზე

შენ ჩემი გახდები?! (თავი 25)

ვიგრძენი მისი გავარვარებული ტუჩები როგორ ცდილობდა ჩემი გაყინული ბაგეების გათბობას,თუმცა ამაოდ, ავყევი კოცნაში,ერთჯერ ვაკოცე და ჩემმა ბაგეებმა შეწყვიტეს მოძრაობა,მისამ კი განაგრძეს იმ იმედით რომ შეძლებდა სიკვდლის ყინულის გალღობას!

სულროგორ ეცემი ქავთარაძე?? (თავი6)

*** -ოუუ რა გემრიელია -მითხრა ალექსანდრემ გამოტენიგემრიელიალი პირით... -იქნებ ჯერ ლუკმა გადაყლაპო ?? -ვუთხარი სიცილით -თირემ დაიხჩობი! -ვუთხარი და ენა გამოვუყავი -და შენ ინერვიულებ ? -მითხრა ალექსანდრემ და კითხვის ნიშნის თვალებით დამიწყო ყურება..

შენი თვალები..ჩემი ფავორიტია ! თავი 3

ოთახში გიჟივით შევვარდი,აქეთ-იქით დავდიოდი და ბოლოს დაღლილი საწოლზე მივესვენე..ვერ გამეგო რახდებოდა ჩემს თავს..შემიყვარდა?ოოო არა,არა ლილე რეებს ამბობ..სიყვარული არ არსებობს,ადამიანებს მხოლოდ იყენებენ..აბა რა მემართება როცა მეხება?რატომ მიჩქარდება

უფლის იმედი....(1 თავი)

გაზაფხულის ბოლო დღეები იწურებოდა,მიუხედავად ამისა, საღამოობით მაინც იგრძნობოდა სასიამოვნო სუსხი..ნანა თავჩაქინდრული,თავის ფიქრებში ჩაძირული მიაბიჯებდა სკვერში..არ ჩქარობდა სახლში წასვლას,პირიქით დროს წელავდა რომ რაც შეიძლება გვიან მისულიყო სახლში,

88 დღით ადრე (თავი 1)

კარი ჩავკეტე და კიბეები სწრაფად ჩავირბინე. თითქოს სადმე მაგვიანდებოდა ისე მივქროდი, სინამდვილეში ნახევარი საათით ადრე გამოვედი სახლიდან და ავტობუსის გაჩერებისკენ ავიღე გეზი. ვიდექი და ველოდებოდი სასურველი ტრანსპორტის გამოჩენას. თბილოდა, მაგრამ