თილისმა (8თავი)

ისევ ძველებური სასახლის მთავარ დარბაზში ვიდექი, უზარმაზარი სარკის წინ. ისევ ჩემთვის შეუფერებელი ძველებური კაბა მეცვა, და ისევ უამრავი სტუმარი ირეოდა გარშემო. მესმოდა მათი ხმები, მათ მხიარულებას ვგრძნობდი. და ისევე, როგორც ყველა მათგანი, მეც მის

თილისმა (7 თავი)

იმ ადგილიდან სადაც მანქანა იდგა დაახლოებით ათ მეტრში უცნაური რამ ვიპოვნე. გაოგნებულმა მობილური ამოვიღე და ფოტო გადავუღე. უზარმაზარი ნაკვალევი იყო, ფეხი იმ კვალში ჩავდგი და ნერვიულად ჩამეცინა. ეს არსება ჩემზე ალბათ სულ ცოტა ერთი მეტრით მაღალი უნდა

თილისმა (6 თავი)

კიბეები სულმოუთქმელად ჩამოვირბინე და ატალახებულ, თოვლგამღვალ ქუჩას თავდაჯერებულად გავუყევი უახლოესი გაჩერებისკენ. ავტობუსის ლოდინში კვლავ მისი ხატება ამედევნა. ვცდილობდი ის წამი წარმომედგინა, როცა მის სახეს ავტობუსის ფანჯარაში მოვკარი თვალი.

თილისმა (5 თავი)

დაგეგმილზე ადრე დავბრუნდით სახლში. მომხდარმა გოგონების განწყობა შეცვალა. წამოსვლისას ერთხელ კიდევ გავხედე სასახლეს და ხელი დავუქნიე დამშვიდობების ნიშნად.

თილისმა (4 თავი)

ერთი... ორი... სამი..._ ყველა ერთ ხმაში ითვლიდა წლის უკანასკნელ წამებს. მათ ანთებულ თვალებში რაღაც ჯადოსნური სხივი ელავდა. მიუხედავად იმისა, გულით სჯეროდათ თუ არა ამ ღამის ჯადოსნურობისა, მიუხედავად იმისა, ნამდვილად სჯეროდათ თუ არა სასწაულების, მათში

თილისმა (3 თავი)

_ეზოში ვიღაც არის!_ მაშინვე მიცვივდნენ. ფარდები გადასწიეს და ეზოს მიაჩერდნენ, მაგრამ, რა თქმა უნდა, ვერავინ დაინახეს. წამიც ეყო, რომ გამქრალიყო. ისევე უეცრად გაუჩინარდა, როგორც გამოჩნდა. _ აბაა სადაა?_ მკითხა ნათიამ და ფანჯრის საკეტი შეამოწმა. მის

თილისმა (2თავი)

მთელი გზა რაღაცას ჭორაობდნენ, წარსულს იხსენებდნენ, გეგმავდნენ გონის დაკარგვამდე დალევას. ბედნიერებით სითბოთი და მხიარულებით მავსებდნენ. თავს ისე ვგრძნობდი, თითქოს დროის პორტალი გაიხსნა და კვლავ ბავშვობაში გადამისროლა. უკვე ბნელოდა აღმართს რომ

თილისმა (თავი 1)

ერთ დღეს, ერთ თოვლიან საღამოს ის გაქრა. გავიდა სახლიდან ცხელი ყავის და ალუბლის ტორტის ამოსატანად და აღარ დაბრუნებულა. მისი კვალი სახლიდან სამ ნაბიჯში გაქრა. დარჩა მხოლოდ სამი ღრმა ფართე ნაკვალევი თოვლში და მისი გაუჩინარებით გამოწვეული ტკივილი. ....

უბედურების თილისმა.! #3

კმაყოფილი მზერით გადაწვა ერისთვი და ქალს დააკვრიდა, რომელიც ფაცი-ფუცით ძლივს ახერხებდა ხალათის ჩაცმას. -მეტს არც ვაპირებდი ძვირფასო..-შარვალი გაისწორა და ნელა წამოდგა ფეხზე.. -რაც მინდოდა ის მივიღ.! -ნიკაპზე თითი აჰკრა.. -ისე იმედები გამიცრუვდა,

უბედურების თილისმა.! #2

- ამ სიამოვნებას ვერასდროს მიიღებთ ბატონო დამიან! -ტუჩებზე მიაფრქვია სურნელი და ისე გამოეცალა ხელებიდან, გაოგნებული კაცი პირში ჩალაგამოვლებული დატოვა.. გამშრალი ტუჩები ენით გაილოკა ერისთვმა და უფრო აზარტში შევიდა.. მოსწონდა მასთან ბავშვური თამაში.