ჩემი პირადი მცველი 18 დასასრული

არ ვიცი,ყველაფერი იმდენად რთულად არის,ისე დამატყდა ერთიანად თავს…_ მანქანის სალონში წინ ტყავის ზედაპირს ხელი დაარტყა. _ ე,დაოკდი,თორემ თუ გაგეხსნა აირბაგი მეყოლე კარგად._ ჩაიცინა დუდუმ_ რა მოხდა?

ჩემი პირადი მცველი 17

ალექსანდრე უყურებდა გოგოს თვალებში და ხვდებოდა საით მიჰყავდა საუბარი.პასუხი თავად გასცა ნიცამ თავის დასმულ კითხვას. _ არა,არ მიეცი შანსი…_ ნიცა გაჩუმდა._ არ მგონია ჩემი გაგება გაგიჭირდეს._ ნიშნის მოგებით უპასუხა. რამდენიმე წამი ჩუმად იყვნენ.

ჩემი პირადი მცველი 16

სახლში დაბრუნებულს ლია და მანანა ელოდნენ.კაცს შესვლა არ დააცადეს,კითხვები მოაყარეს. _ ნახე მირიან? _ კი,ვნახე._ ქურთუკი გაიხადა და საკიდზე დაკიდა. _ რაო,დაგელაპარაკა? როგორ იყო? _ ინერვიულა?

ჩემი პირადი მცველი 15

_ შენი გინეკოლოგის კაბინეტიდან გამოვიდა._ გაოცებულმა დაუდასტურა მანანამ. _ ღმერთო…_ ყველაფერი აუკანკალდა ქალს._ დავჯდეთ. იქვე სკამზე ჩამოჯდნენ.ლიამ ხელები თავში წაივლო.

ჩემი პირადი მცველი 14

და მერე,თითქოს მართლაც გაირღვა სადღაც ღრუბელი,თავსხმა წვიმა წამოვიდა. მეკომ მანქანაში მოასწრო ჩაჯდომა,თუმცა რამდენიმე წამიც საკმარისი აღმოჩნდა,წვიმის წვეთების მსხვილი კვალი,რომ დატყობოდა მის წითელ ჰუდს. _ ვაიმე ეს რა ამინდია?!_ სალამის ნაცვლად

სიზმრების მცველი(4)

კარი დახურა და სიმძიმე იგრძნო,იგრძნო როგორ მოაწვა სისხლი.უნდოდა საკუთარი თავი ეცემა,უნდოდა დატანჯულიყო და ამას ვერ ახერხებდა,ებრალებოდა ალექსანდრე რომელ;იც იმასაც ვერ ახერხებდა თავი მოეთოკა.ესმოდა ანასტასიას ტკივილი და თავს ვერ პატიობდა მის ტანჯვას,

რელიქვიების მცველი ( თავი 9)

,, ახლა შემოდგომაა, ყვავილები რატომ ყვავის?“-გაიფიქრა და წამოდგომა სცადა, თავი სტკიოდა, ხელი გაისვა და გაახსენდა რომ რაღაც მოხვდა. ,, ნეტავ სად ვარ?“. წამოდგა და წყალთან მივიდა და გაღმა ნაპირზე გაიხედა, იქაც არავინ ჩანდა. ,,აქ როგორ მოვხვდი?“

რელიქვიების მცველი (თავი8)

ანნა ივანის სახლში მივიდა მაგრამ იქ არავინ იყო, ტელეფონსაც არ პასუხობდა, გადაწყიტა სამსახურში მოეძებნა. ,, რა დაემართა“- გაიფიქრა და ის იყო ქუჩას გაუყვა რომ უცებ მის გვერდით მანქანა გაჩერდა და იქიდან მეომრებივით გამოწყობილი რამდენიმე სახე დაფარული

რელიქვიების მცველი (თავი 7)

ბიჭი წამოდგა, ივანს გამოხედა, სახე გაფითრებული ჰქონდა, ხმლის ჩაგება უნდოდა ქარქაშში, ხმლიანი ხელი გაჭირვებით წამოწია და უღონოდ ჩამოუვარდა, ტუჩები აამოძრავა თითქოს რაღაცის თქმას ცდილობდა, ივანისკენ გაიწოდა ხელი და ემმას საფლავზე უგონოდ დავარდა.

რელიქვიების მცველი(თავი6)

-მაპატიეთ.- წარმოსთქვა დაბნეულად და თვის წინ მდგარს შეხედა, შავებში ჩაცმული ახალგაზრდა ბიჭი იყო. ტუჩებთან თითი მიიდო და ჩუმადო ანიშნა ანნას, მერე ზერგისკენ წაიღო ხელი და ხმალი ამოიღო ანნას უნდოდა დაეყვირა მაგრამ ბიჭმა ხელი პირზე ააფარა, ელვის