შიში პატივისცემა და სიყვარული {ნაწილი 2/5 }

სვანეთის მთებში კი მყუდროებას, მხოლოდ ძაღლის ყეფა ან კიდევ შორი ახლოს მყოფი ნადირის ხმა არღვევდა, საათიც დაუღალავად წიკწიკებდა და სამი საათის შესრულებას ცდილობდა. უცებ, ხმით ტირილი და გაურკვეველი სიტყვები

თეოდოსია პირველი ნაწილი /სრულად/

"მზის სხივებში ჩამალული ოცნებები ყოველთვის ცხადი ხდება, რადგან მათ სითბო კვებავს ადამიანურ სულის წამოძახილს. მისი მზერა ცივია. შეხება კი ძალიან თბილი."

ჩემი ხარ. ნაწილი 3. (დასასრული)

-უკვე წასვლის დროა მეგობრებო. ხელი მოხვია მონიკას და წავიდნენ, რესტორნიდან გამოსულებს კაშკაშა მთვარე და ორი მანათობელი ვარსკვლავი შეეგებათ. ნელა და ასუჩქარებლად მიდიოდა გაბრიელი და თავადაც ძლიერად უძგერდა გული თითქოს მრავალ ხმაზე გუგუნებდა

მიუწდომელი სიყვარული ნაწილი-2.

ის ჩემი მეორე ნახევარი არაა,მე ის არასოდეს არ შემიყვარდება! მითუმეტეს იმის შემდეგ რაც იმ დღეს მოხდა. თვალთმაქცობასაც ვერ შევძლებ! -ახლა რა უნდა ქნა?!

ჩემი ხარ. ნაწილი 2.

-რატომ, მითხარი რატომ გეზიზღები და გძულვარ ასე ძალიან. -მეზიზღები რომ არსებობ, მეზიზღები რომ გადაკვეთე ჩემი გზა და წინ დამხვდი, მეზიზღები რომ კამერაში ჩამკეტე და მეზიზღები............................. გაბრიელმა ზედ ბაგეებზე დასჩურჩულა.

ჩემი ხარ. ნაწილი 1.

-შეცდი,ცუდად მოგეჩვენა, ვინ ხარ ჩემი რომ ვიეჭვიანო,შეყვარებული ხარ,ჩემი საცოლე ხარ თუ ჩემი ცოლი ხარ და მაქვს ეჭვიანობის მიზეზი. რომელი ხარ ამ სამიდან მონიკა.

მინდვრის ყვავილები (ნაწილი VII)

საწოლზე ვიწექი და ტირილისგან დასიებულ თვალებს ვეღარ ვახელდი. მეოთხე კვირა სრულდებოდა რაც აქ ვიყავი გამოკეტილი.

მიუწდომელი სიყვარული ნაწილი-1.

2*** წელი,ქალაქის ცენტრში  რადიოაქტიური აფეთქების შემდეგ დედამიწის ნახევარზე მეტი განადგურდა. დაშავდნენ ადამიანები და დაკარგეს სახლები და სამწუხაროდ ზოგიერთმა მათგანმა ოჯახის წევრებიც. ყველაზე საშინელება კი ის იყო რომ გაჟონვის საფუძველზე ადამიანებზე

გრძელი, წითელი ძაფები (რამდენიმე ნაწილი)

"ქვეყანაში პირველობისთვის ბრძოლა იყო გამართული... და ამ არეულობას მრავალი ახალგაზრდული სული ეწირებოდა. მათის ყოველთვის აწუხებდა თავისი სამშობლოს მდგომარეობა, რომელიც წლების განმავლობაში უცვლელი, ბრტყელი, უმოძრაო სახისა ისახებოდა. სულს ურევდა იმ

მინდვრის ყვავილები (ნაწილი VI)

თვალები საავადმყოფოში გაახილა. ხელოვნური სუნთქვის აპარატი აუტანლად წიკწიკებდა. სახე დაცვარული ჰქონდა. ირგვლივ არავინ იყო. სურდა სახიდან მოეშორებინა ეს აუტანელი ნიღაბი, მაგრამ ხელის აწევაც კი არ შეეძლო. რა მოხდა. აქ როგორ აღმოვჩნდი.