სადღაც შორს...მთებში... თავი 6

ცვლილებები არც ისე ადვილია, მითუმეტეს სოფოსთვის რომლისთვისაც ცხოვრება ბოლო სამი წლის განმავლობაში ძირითადად მხოლოდ ფერმერის ყოვლდღიური საქმიანობით შემოიფარგლებოდა. დიდი ხანია უარი თქვა მაკიაჟზე, მაღალქუსლიან ფეხსაცმელსა და ელეგენტურად ჩაცმაზე. ან

სადღაც შორს...მთებში... თავი 5

ხანდახან სიტყვები მნიშვნელობას კარგავენ. ხანდახან საქციელით ყველაფერს ხვდები. ადამიანის გარშემომყოფებთან დამოკიდებულით საზღვრავ როგორია ის სინამდვილეში.თუმცა არის მომენტები როცა ერთი შეხედვაც საკმარისი რომ მისი სული დაინახო და რაც უფრო შორსაა

სადღაც შორს...მთებში... თავი 4

-გამოძიებელმა დარეკა.ინციდენტს იძიებენ, დამნაშავის პოვნას ცდილობენ. ხომ იცი დიდი ხანია ჩვენს კომპანიას ემტერებიან და ცდილობენ ჩაგვძირონ. ახლა რომ ეს ამბავი საქვეყნოდ გასკდეს, ჯურნალისტებმა გაიგონ ან პოლიციამ ძიება დაიწყოს, ეს ჩვენზე იმოქმედებს.

სადღაც შორს...მთებში... თავი 3

უსაქმოდ ყოფნამ სოფოზე ძალიან იმოქმედა. უმეტესად ან წამოწოლილი იყო ან აივანზე იჯდა და წიგნებს კითხულობდა. ნელ-ნელა მისი მდგომარეობა უმჯობესდებოდა მაგრამ დატვირთვა და მუშაობა არ შეიძლებოდა. ხანდახან მაღაზიაში ჩააყვანინებდა ზეზვას თავს და

სადღაც შორს.... მთებში. თავი 2

სოფომ მთელი დღე მაღაზიებში შეკვეთების დარიგებას მოანდომა. საღამოს როგორც იქნა დაასრულა და ამოისუნთქა. ახლა დასვენება შეეძლო. სახლში დაბრუნებამდე მის კუთვნილ მაღაზიაში შეიარა, რომელიც ახლახანს გაეხსნა და წარმატებით ფუნქციონირებდა. -საღამო მშვიდობის

სადღაც შორს... მთებში ...თავი 1

პირველად სოფომ ყაზბეგი ჩვიდმეტი წლის ასაკში ნახა. თანაკურსელებთან ერთად უნივერსიტეტიდან იყვნენ ორი დღით წასულები. იმდენად მოიხიბლა მისი სილამაზით, რომ გადაწყვიტა მომავალ წელს უფრო დიდი ხნით დარჩენილიყო და გულდაგულ შეესწავლა . მაგრამ გადატვირთული

გზა სადღაც გაქრა! 8 (დასასრული)

ეს არ ყოფილა უბრალო ტკივილი,იყო რაღაც საშინელება,მისმა ყოველმა განცდამ შეამოაღწია,დამადუმა და ხელმეორედ განმაცდევინა,მნიშვნელოვანი ადამიანის დაკარგვით გამოწვეული ტკივილი.ცხადად ვგრძნობდი რომ უკვე ჩემი იყო,ჩემთვის გაჩნდა და მე უნდა მეზრუნა

სადღაც დედამიწაზე

მარტოობაში ხშირად ვგრძნობთ თავს ნაკლებად მარტოსულს. მარტოობა - არაჩვეულებრივია, მაგრამ ხომ საჭიროა, ვინმემ გითხრათ, რომ მარტოობა - არაჩვეულებრივია მარტოობა არ იზომება მილებით, რომლებიც ადამიანს მისი ახლობლებისგან აშორებს.

გზა სადღაც გაქრა! 8

-ნეტავ როგორია,დაკარგო ადამიანი,რომელიც არასოდეს ყოფილა შენი!-თქვა და თვალებში ისე ჩამაცქერდა,თითქოს ჩემი ფიქრების წაკითხვა უნდოდა.მე დავდუმდი. დავცილდი და წავედი სახლისკენ-შეგიყვარდა?

სადღაც, იასამნეთში [სრულად]

აპრილი, სანატრელი აპრილი დადგა, ეღირსა! დათბა, რამდენიმე დღეში აღდგომის დღესასწაული იქნებოდა. თითქმის ერთკვირიანი დასვენება და სოფელი. არც კი უფიქრია, არდადეგების პირველივე დღეს ბარგი ჩაალაგა და სოფელში წავიდა ბებო-პაპასთან.