უკანასკნელი ნატვრა (4თავი)

-გიჟი ხარ! მეუბნება სიცილით და მოტოციკლეტისკენ მანიშნებს. მეც ჩემდა უნებურად მისკენ მივდივარ ჩაფხუტს მაწვდის ვიფარებ და მის მოტოციკლეტზე თვალისდაუხამხამებლად ვჯდები.

უკანასკნელი ნატვრა (3თავი)

ის მხეცს ჰგავდა რომელსაც სისხლი სწყუროდა და მსხვერპლისკენ მიიწევდა რომ როგორმე თავისი დაწყებული საქმე დაესრულებინა. -გთხოვ გეგა გამიშვი. -თვალებში შემომხედე.

გაორება ( პორფირიის საგა) თავი1. [ უკანასკნელი გზა ]

იმ დღეს, ზუსტად ისეთი ამინდი იყო, როგორიც ბებიას უყვარდა. წინა საღამოდან მოყოლებული შეუჩერებლად წვიმდა, ქუჩები თითქმის დატბორილიყო. წვიმისაგან დამძიმებულ მიწაზე, ფეხის ყოველი დადგმისას ორმოები კეთდებოდა, რომლებიც წყლით ივსებოდა, შემდეგ კი ბუშტებიანი

პორფირია ( თავი 1.უკანასკნელი გზა )

იმ დილით ზუსტად ისეთი ამინდი იყო,როგორიც ბებიას უყვარდა.წინა საღამოდან მოყოლებული შეუჩერებლად წვიმდა,ქუჩები თითქმის დატბორილიყო. წვიმისაგან დამძიმებულ მიწაზე ფეხის ყოველი დადგმისას ორმოები კეთდებოდა,რომლებიც წყლით ივსებოდა,შემდეგ კი ბუშტებიანი

უკანასკნელი გასეირნება

..არის ცხოვრებაში წუთები,რომელიც მერე ყოველთვის გემახსოვრება.მოინდომებ დაივიწყო და არდაგავიწყებენ თავს.წლები გავა და გგონია , რომ დაივიწყე,მაგრამ ერთ დღეს თავისთავად ამოგიტივტივდება გონებაში და

პირველი და უკანასკნელი (3თავი)

-შენნაირებს არ ვეკარები-თქო.-შენნაირებს არ ვეკარები-გამოაჯავრა ბიჭი და ქვემოთ ჩავიდა,შემდეგ კი ეზოში გვიდა,უკანა მხარეს და იქ ბასეინის დანახვამ საოცრად გააკვირვა.-ეს რა,ბასეინია?-კი-მის უკან მდგომაა მაშინვე უპასუხა.

პირველი და უკანასკნელი (2თავი)

-არა რა,19 წლის გოგოს ასეთი საცვლები უნდა გეცვას?-ადგილზე შეხტა,ისევ დაავლო პირსახოცს ხელი და ტანზე შემოიჭიდა. -აქ რას აკეთებ?-ვაჩეს მიუბრუბდა.

პირველი და უკანასკნელი (1თავი)

-ვაჩე-უცებ მიბრუნდა დემეტრე და ძმაკაც შესძახა,მაგრამ პასუხი ვერ მიიღო. -ბიჭო-ახლა დამი შებრუნდა,მაგრამ ისევ იგნორი. -ვაჩეე-დემეტრემ დაუყვირა. -ვერ ხედავ მესიჯობს,არ ცალია თქვენთვის-ანამ დაიჩურჩულა და წინ შებრუნდა. -ყურსასმენები მაიმც არ მაქ გათხრილი

უკანასკნელი ნატვრა.

ისევ ეს ლოდინისგან გადახუნებული საშინლად ღია ვარდისფერი კედლები. კვლავ მათი გულისამრევი დუმილი და არაფრისმაქნისი დრო....იცი? აქ სრულიად ზედმეტია შენი მელნისფერი თვალების სიკაშკაშე, რადგან აქ მათ სიდიადეს მაინც ვერავინ შეამჩნევს.

ოხ ,ბედის მწერალო... შენ რომ არა ? ! (პირველი და უკანასკნელი)

აპოლონი და ელიზბედი. წყვილის წოდებად ნამდვილად ვერ მივანიჭებთ, რადგან წყვილი არც ყოფილა, ეს იყო უბრალოდ შეხვედრა და უეცარი გრძნობის გაელლვება ყოველგვარი გაგრძელებისა და დასასრულის გარეშე. შეხვდნენ ერთმანეთს და აქ უყვე ყველაფერი ცხადი იყო. შეუყვარდა,