კესანე ანუ არ დამივიწყო (2 თავი)

აი გქონიათ მომენტი როცა, ღელავ, გეშინია, და ითრგუნები რადგან გეშინია რომ, შერცხვები და დაგცინებენ. აი ახლა ამ მომენტში ზუსტად ეს გრძნობა მაქვს, აქამდე დიდ საზოგადოებაში არ მიმღერია და არც დამიკრავს მაგრამ თავსაც ვერდავიფასებ არმიყვარს არ ჯდება ჩემში

ეველინა (თავი3)

ბუნება... ადამიანთა შთაგონების წყარო,ხელოვანთა მუზა,ზოგისთვის უბრალოდ მატერიალური წყარო და ადგილი რომელსაც ბევრი მოგება მოაქვს...აი ჩემთვის ბუნება არის ადგილი რომელსაც შეუძლია ჩემი განტვირთვა,აქ შემიძლია დავმშვიდდე,გავერკვე

დრაკონის ვაჟიშვილის ცხოვრება (თავი 2)

ჩემი და ანჩოს შეხვედრები არ წყდებოდა, ვგრძნობდი რომ უფრო და უფრო მიყვარდებოდა ანჩო მაგრამ, მაშო სულ მიბრაზდებოდა და მაფრთხილებდა ერთი სიტყვით რომ ვთქვათ არ მოსწონდა ჩემი და ანჩოს ურთიერთობა რადგან ხვდებოდა რომ საქმეები სერიოზულად იყო

განქორწინებულის დღიური (თავი 4)

-გიორგი საავადმყოფოში წევს. -ჯანდაბაა, რა ? რა სჭირს ? -ვიღაც ახალგაზრდა მამაკაცს მოსვლია მასთან კონფლიქტი და... -სად მოვიდე ? - სხვა კითხვა არ მაქვს, ან როგორ უნდა მქონდეს, როცა დარწმუნებული ვარ ამ მამაკაცის ვინაობაში

ძმები (თავი 26)

საშინელი სუნი ეცა ლილუს, ისეთი მწარე, რომ მაშინვე აეწვა თვალები და სასწრაფოდ დახუჭა. მიზეზი მარტივად გასაგები იყო, თვალებ გაფართოებულმა დაინახა კედელთან მიგდებული გვამი, რომელიც ისე დაეფლითათ სახის არჩევა შეუძლებელი იყო, ძვლები

ყველა'ფერი {საცდელი თავი}

- გიტაცებ! - გაიღიმა და თვალებში ნაპერწკლებმა გაუელვეს. - ვერ მომიტაცებ! - გავკაპასდი და ზურგში ისეთი ჩავცხე, რომ ლუკას სიმწრის ცრემლები ჩამოუგორდა, მაგრამ ისევ შემართებით იდგა. მანქანაში ჩამტენა სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით და საჭეს მიუჯდა.

უდიდესი შეცდომა 6 თავი

-ვიცი წარსულში ბევრი რამ დაგიშავე და არასწორედ ვიქცეოდი მინდარომ გამოვასწორო ეს ყველაფერი მალე მამა გავხდები და არმინდა ჩემი შვილები მამის გარეშე გაიზარდნონ შერიგება მინდა-იცი მე.. - ის ეჭვიანი თვალებით მიყურებდა

დრაკონის ვაჟიშვილის ცხოვრება (თავი 1)

დიდიხანია არვყოფილვარ რაჭაშ ამიტომაც გადავწყვიტე წავსულიყავი ზაფხულში დასასვენებლად, ნუ რათქმაუნდა მეგობრებიც დამხვდნენ. ვცდილობდი ყველასთან კარგად ვყოფილიყავი მაგრამ არგამოდიოდა რადგან მინდოდა ისინი შემერიგებინა ვინებიც თურმე სერიოზულ ამბებში

მელანქოლია (თავი2)

-რასშვრები? -შენი გულის ცემას ვუსმენ. -ორივე მთვრალები ვართ. -ხო ვიცი, მაგრამ არაფერი მომხდარა. -რამდენის ხარ? -ოცის შენ? -ოცდახუთის. -ქალწული ხარ?-თავს არ იღებდა მკერდიდან -არა ტყუპები.

ეველინა (თავი2)

თვალებს ვახელ,გაჭირვებით აღვიქვამ ჩემს გარშემო ოთხ კედელს,მზისგან განათებულ ოთახს,ო ღმერთო ეს ხომ ჩემი ოთახია, თვალები სიხარულითა და ბედნიერებით მევსება მაგრამ როგორ? ვეცდები გონება დავძაბო თუმცა არაფერი მახსენდება,იქნებ სიზმარია?!