სანამ შევხვდებოდით თავი 1

ყველაფერი ხუთი წლის წინ დაიწყო..მაშინ,როდესაც უზარმაზარი საავადმყოფოს დერეფანში მოუსვენრად ვცემდი ბოლთას კედლიდან-კედლამდე და თავს ცხოვრებაში პირველად ვგრძნობდი საშინლად უსუსრად და არაფრის მაქნისად,სწორედ მაშინ როდესაც ვაანალიზებდი რომ შესაძლებელია

წამის მეასედი (თავი 4)

ნოეს თვალებში ჩავხედე...მივხვდი რომ ვახსოვდი. -ელენა.-გამიღიმა მან და ამით ჩემი ვარაუდი დაადასტურა. -ერთი წუთით...-ჩაერია ლიზა.-ერთმანეთს აქამდეც შევხვედრივართ არა?... -დიახ,მაშინ ვერ მოვასწარით ერთმანეთის გაცნობა.-ლიზას ხელი გამოუწოდა.-ნოე.

საუკეთესო ჩემში (თავი 10)

ძალიან ცუდად ვიყავი,ვერ ვიაზრებდი რა მოხდა და რა მოხდება შემდგომში საერთოდ მაგიჟებდა მაგაზე ფიქრი..ვიცოდი,რომ ვაჩეს ასეთ საქციელს ვერ ვაპატიებდი,იმდენად გულნატკენი დავრჩი..სასწრაფოდ ევას დავურეკე,ძლივს ვაბავდი სიტყვებს ერთმანეთზე,მაგრამ მოვუყევი

ახალი სიცოცხლე (თავი 1)

-ღამით ჩემი შვილი მორიგე იყო შვილო, მე კიდე აბაზანას ვწმინდავდი და ფეხი მომისრიალდა, თეძოს ზედა მხარე იდაყვის მიმატებით მოსრიალებისას ჯერ ვანის კიდეს ჩამოვარტყი, შემდეგ წამოვდექისავეთ, მაგრამ კოჭი მიტკენია და რომ ვერ დავადგი კარგად ამჯერად თავი

ჩემი ,,ტირანი" (თავი 10 )

-ის მოვა - ტირილით ვიძახი და ვგრძნობ როგორ მეცლება ძალა -მე ყოველთვის შენთან ვიქნები, მამაც შენთან იქნება ,მამიდაც - ცდილობს დამამშვიდოს...

მომავალი ბედნიერება {10 თავი}

ალექსი მთლიანად სისხლში იყო დაფარული. ტყვია მუცელში მოხვდა რითაც საშინელი ტკივილის შედეგად გონება დაეკარგა.გეგამ უეცრად დრო იხელთა, ალექსი მანქანამდე მიიყვანა და შიგნით ჩააჯინა.მალევე კი სხვებიც ჩასხდნენ

საუკეთესო ჩემში (თავი 9)

-არც ვეჭვიანობ..ხელი ვკარი და დავტოვე ადგილი ეჭვიანობა? ყველაზე აუტანელი გრძნობაა,არ მინდოდა შემემჩნია ეს ვაჩესთან,მაგრამ ვერ გამომივიდა..მას რას გამოაპარებ..ძალიან ბევრი ვიფიქრე,ნუთუ არ ეშვებოდა სხვებთან სიარულს და მე მატყუებდა..ეს ფიქრები ბოლოს

მარადიული მონატრება ხარ მისი ნეკნის. (თავი 3)

კმაყოფილი ვიყავი საკუთარი თავით, დავითს მივუახლოვდი. -საოცრება ხარ..- ჩემი ხელი ტუჩებთან მიიტანა და ნაზად მაკოცა -დავით -ნაზი ხმით ვუთხარი-დიდი მადლობა შენც ძალიან გიხდება ფრაკი-მიმტანს ორი ჭიქა სასმელი გამოართვა და ერთი მე მომაწოდა.

მდუმარე სასტუმრო - ნიშნები (თავი 13)

ელი მიხვდა, რომ "სიზმრების დამჭერის" ბადეში ლათინური ასოები იყო გაბნეული - ზოგი თავდაყირა, ზოგიც სარკისებურად იყო შეტრიალებული. სულ ექვსი ასო იყო. ელი სასწრაფოდ თავისი ოთახისაკენ გაემართა. "სიზმრების დამჭერი" საწოლთან ჩამოკიდა და ლეიბიდან მეთის

საკუთარი ბედნიერება(მეორე თავი)

უეცრად მათ წინ თეთრი მანქანა გაჩერდა და ბექა გადმოვიდა.ხო მართლა აქამდე არ მითქვამს ბექა მათი კურსელია,ყველასგან გამორჩეული,თეთრი ტანმაღალი ბიჭი,შავი თმითა და თვალებით.ჩაცმის სტილიც დიდი მონდომებით ჰქონდა შერჩეული ყოველთვის.