სხეულს თუ მომპარავენ,სული მაინც დამრჩება[1]

გოგონა,რომელიც ჯერ კიდევ დედის არასწორი ქორწინების მსხვერპლია..ნარკომანი და ლოთი მამა,რომელმაც ბავშვობა ჩაუმწარა და ახლა მშვენიერ წლებსაც ართმევს..დგება დღე და გოგონა არჩევანს აკეთებს...მის წინ უკვე ცხოვრება თავისი მთელი სირთულეებითაა წამოჭიმული..

ჩვენ თუ არა ჩვენი შვილები მაინც იქნებიან ერთად (სრულად)

ჩქარი ნაბიჯით მიუყვებოდა სასაფლაოსკენ გზას, სწრაფად გააღო სასაფლაოს კარები და თვალებით დაუწყო ძებმა უკუნით სიბნელეში მუხის ხეს, რომელიც შუაგულში იდგა. გეზი ხისკენ აიღო, ტელეფონი გაუჩერებლად რეკავდა, მაგრამ ახლა არავინ და არაფერი აინტერესებდა ლუკას

თუ მიგვატოვა მზემ მთვარესთან ვიქნებით ჩვენ, მე და შენ ნ.წ 1

ბავშვობიდან ძალიან აუტანელი ,გიჟი და გადარეული ბავშვიი ვიყავიი .. ყოველთვის ლიდერის პოზიცია მეკავა და არასოდეს არ ვნებდებოდი . ყოველთვის ჩემი სიჯიუტით გამოვირჩეოდიი .. ახლაც,უკვე 20 წლის ვარ და ისევ ისეთი გიჟი და გადარეული ვარ

შემიყვარე თუ გაბედავ (4)

–სადილზე რატომ არ დარჩი?–მკითხა და თანდათან მომიახლოვდა.როდესაც ის დავინახე უცებ ცრემლების მოწმენდა დავიწყე. –არ მშია–ვუპასუხე და გასასვლელისკენ წავედი როდესაც მაჯაზე მისი ხელი

შემიყვარე თუ გაბედავ (3)

–როგორი ლამაზი და ზღვისფერი თვალები გქონია,რომლის ღირსიც ნამდვილად არ ხარ.უცებ რაღაცამ დამარტყა.არ მოველოდი ასეთ მწარე სიტყვებს.შინაგანად ავხურდი.ყველა გრძნობა მომაწვა,სიბრაზე,სინანული,წყენა,უმწეობა... როგორ გამიბედა ამის თქმა,თუ არ

შემიყვარე თუ გაბედავ (2)

ოოჰ,იმ დღემ საშინლად ჩაიარა. თითქმის არავის არ გავხსენებივარ,ჩემი ბებოს გარდა(ეტყობა დედაჩემი სტუმრებით არის დაკავებული). ბებომ თავისი მომზადებული წამალი დამალევინა,რომლის წყალობითაც თანდათან გამოვკეთდი. ჩვენი სახლი საკმაოდ დიდია,ულამაზესი ბაღითა

შემიყვარე თუ გაბედავ

გამარჯობათ! მე ნუკა ახვლედიანი ვარ, 16 წლის. ქუთაისში ვცხოვრობ. როგორ მიყვარს ჩემი ქალაქი და როგორ ვერ ვიტან როდესაც "ვიღაც" დასცინის, ამ დროს ნამდვილად კლანჭებით ვიცავ ქალაქს. ხო ეს იცოდეთ მაინც. რაც შეეხება ჩემს დღის გრაფიკს გაგახარებთ და გეტყვით

მეგობრობა თუ სიყვარული ? (სრულად )

ცხოვრება მოულოდნელობითაა სავსე, ბევრ ტკივილსაც განიჭს და ბევრ სიხარულააც, მთავარია შენ ორივე გამოცადო, ასე იპოვი საკუთარ თავს, მეგობრებს და რაც მთავარია ნამდვილ სიყვარულსაც რომელსაც არ აქვს დასასრული

სიყვარულის თუ ვნების მსხვერპლი?

„გართობას?“ „ჰო,რა გაიკვირვე?“ „მე შენ მიყვარხარ“. „კარგი,რა“ „განა შენც არ მითხარი?“ „ეგ მხოლოდ ლოგინში.“

მეგობრობა თუ სიყვარული ?

ამბობენ თუ სიყვარული გეწვევა და თან პირველი მისი დავიწყება რთულიაო მართალია, მე ის ადამიანი ვარ რომელსაც არაფრის სწამდა არასდროს ყვარებია , მაგრამ ამის მიუხედავად ბევრს მოვწონდი, ბევრი სიყვარულს მეფიცებოდა , მაგრამ რათ გინდა ყველას უარით