"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 2)

საღამოს, როცა კარგად მოილხინეს და შეზარხოშებული ბიჭები დააწვინეს გოგონებმა, სუფრის ალაგებას შეუდგნენ. მხიარულ ამბებს ყვებოდნენ, რაც იცოდნენ ერთმანეთზე და რაც არ იცოდნენ. უცბად თავბრუ დაესხა ნატროშვილს, იგრძნო, რომ თავზე კონტროლს კარგავდა.

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 1)

– ეუ, ლუკა! მთელი ღამე რომ არ დამაძინე, არ გეყო, კიდევ ნერვებს მიშლი? – გაბუტულმა გამოწია ტუჩები წინ. – ახლა მთელი წელი ეგ უნდა მასაყვედურო? – ნაწყენმა ჩაილაპარაკა, წამოდგა და კარისკენ წავიდა. – ღირსიც იქნები! – მიაძახა და ისევ საწოლზე დაემხო.

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 6)

-და შენ დღეის მერე დარწმუნებული ხარ რომ ცხოვრებაში ოდესმე გენდობი ? - აკო გაშეშდა.არ ელოდა ასეთ პასუხს.-რა არის იცი ? - გახედა და მერე ისევ საწყის პოზიციას დაუბრუნდა - ვიცი რომ ვერ მიტან მაგრამ ასე თუ გძულდი არ მეგონა ... რაც შენ დღეს გააკეთე?!

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 5)

ქორწილის შემდეგ მარიამი და თორნიკე თაფლობის თვის მოგზაურობაში წავიდნენ.ნინო და კაკი,კაკისთან სოფელში.გოგონები კურსელებთან ერთად ზღვაზე დასასვენებლად.თბილისში მარტო აკო და ანა იყო დარჩენილი,და კესოს სატრფო (აი ის ექიმი).ბავშვები დათასთან

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 4)

მერე მელოდიაც დასრულდა დამეც ჩემს ადგილს დავუბრუნდი.აკოსთან ვიღაც გოგო მივიდა და მასთან ერთად ცეკვა დაიწყო.ცეკვის დროს რაღაცას ეუბნებოდა და ორივე იღიმოდა.გავგიჟდი.ეჭვიანობის გრძნობამ შემჭამა. -ნინო ჩემთავს გაფიცებგამომყევი რა - კაკისზე შემოხვეულ

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 3)

-თქვენ კარგად ხართ ?! - ექიმს ლაპარაკი ნატამ არ აცადა - გამაგებინეთ თქვენ კარგად ხართ? რას ამბობთ თუ ხვდებით მაინც ? რამდენი ადამიანი ელოდება მის გამოჯანმთელებას ვერ ხედავთ თქვენ ? თქვენ ის მაინც თუ იცით რომ ამერიკაში ერთი გოგო სიცოცხლეზე მეტად ამ

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 2)

ექიმი პალატიდან გამოვიდა და არც თუ ისე სასიამოვნო ამბავი აცნობა ნათესავებს.აკო კომაში იყო.იმედი უნდა ქონოდათ მდგომარეობის გაუმჯობესების.გავიდა ერთი,ორი,სამი და უკვე მეოთხე დღე გადიოდა რაც აკოს ხმა მის მეგობრებს არ მოესმინათ.მარიამის და თორნიკეს

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 1)

აკოც არ იყო კარგ მდგომარეობაში.რა უნდოდა თვითონაც არ იცოდა.რას ერჩოდა ანას? - ეგ მე კიარა,თვითონაც არ იცოდა.სულ გულს ტკენდა,სულ ამწარებდა მაგრამ მის ცრემლებს რომ უყურებდა დგებოდა და გადიოდა.ჩემი და თორნიკეს შერიგების დღეს ავღნიშნავდით თორნიკესთან და

ვ/ე (ნაწ2)(10)

გაოცებულები უყურებდნენ ელენეს მეგობრები. ანა და ნია გაკვირვებულები იყვნენ. იცოდნენ, რომ სხვა რაღაცას აპირებდა ელენე და ამ დროს სრულიად სხვა რაღაცა მოხდა. თამთა კი კმაყოფილებისგან აღსავსე სახით უყურებდა და თან ღვინოს წრუპავდა. ვატო გამოჰყვა ელენეს და

ვ/ე (ნაწ2)(9)

ატარა ვატოს დაბადების დღე იყო. სადღესასწაულო ცენტრში გადაუხადეს მშობლებმა დაბადების დღე. ვატოს ყველა ბაღის მეგობარი, თანამშრომლების შვილები, ნუ როგორც ვიცით ქართველებმა ყვავი-ჩხიკვის მამიდის შვილის შვილის შვილები იყვნენ დაპატიჟებულები. ძალიან