თეთნულდს გასძახე 12. სიჩუმე არ გვიხსნის

- როცა პირველად დაგინახე, მეგონა, შენნაირს არაფრის შეეშინებოდა. ახლა კი ვხედავ რომ გეშინია - არა ჩემი, არამედ იმის რომ შეიძლება საკუთარი თავი დაკარგო,- ანა მაშინვე მიუბრუნდა. თვალებში უცებ აენთო რაღაც მკვეთრი - არც ბრაზი, არც ცრემლი.

სიჩუმე

გამოუთქმელი სიტყვების ექოში, სიჩუმე ჩაგითრევს თავის მორევში....

ხმაურიანი სიჩუმე (სრულად)

- მაინც და მაინც მე რატომ მომეცი ეს საქმე?-ცივი იყო მისი ხმა და თვალები. სიგარეტის ანთებით დაკავებულმა კაცმა გვერდულად ახედა. - შენს გარდა იმ გოგოს ვერავის ვანდობდი- ორაზროვნად უპასუხა- ჯერ კიდევ შემრჩენია ადამიანობა.- თვალი ჩაუკრა და სიგარეტი

უხეში სიჩუმე (სრულად)

მთელი სიჩქარით მიჰყავდა მანქანა და გვერდით მჯდომ მეგობარს გაცხარებული უყვებოდა რაღაცას.საჭე სწრაფად მოატრიალა და მოსახვევში შევარდა.ქვები და წვრილი კენჭები მიმოიფანტა და იქაურობა სწრაფად ამტვერდა.

ღამის სიჩუმე

ამ ღამის სიჩუმე ლანდებად დამყვება, გული ამ სიჩუმეს ყოველთვის აჰყვება. ალბათ შენი ცქერით თვალები დათვრება, თვალებიც გრძნობებთან ერთად შენ დაგრჩება. მივდივარ, მიმაფრენს მე ეიფორია, მე ხომ შენი მსგავსი სხვა ვერ მიპოვია. შენ ერთადერთი ხარ, ღმერთი და

2017 წლის ბედნიერი დასაწყისი (თავი 1)

სულ რაღაც 5 წუთში 2017 წელიდადგებოდა მე და ჩემი ერთგული ძაღლი ქუჩაში მივსეირნობდით ძალიან სიჩუმე ჩამოწოლილიყო მხოლოდ სახლებიდან გამოსული ხმები არღვევდა სიჩუმეს ყველა თავის ოჯახთან ერთად ზეიმობდა ახალი წლის მოახლოებას აქაიქ “სალიუტების” (ქართულად

ცხოვრების დრამა

ეს ცხოვრება არაფერს არ წარმოადგენს ჩემთვის და ძალიან მნიშვნელოვანს მე სიკვდილი მეტყვის! ოჰ სიკვდილო, შენ მხსნელი ხარ" - ჩემს ფიქრებს სულ ერთვის. აღარ მინდა სიყვარული, მე მსურს ხილვა ღმერთის! სამყაროსგან შორს გაქცევა და დამალვა მინდა, მარტოობა,

ისევ სიჩუმე

ირგვლივ სიჩუმე,დარდი და სევდა ღამით ქუჩებში დავდივარ მე და მესმის,თუ როგორ ბობოქრობს ქარი შენ გხედავ,ნუთუ მატყუებს თვალი..

სიჩუმე,ჩემთან [5 თავი]

-მარიამ,როგორ ხარ-გამიღიმა ლექსომ,მთელ სახეზე წამოვწითლდი,მეგონა მეჩვენებოდა.ყველას გადავხედე,სიტუაცია რომ გამეაზრებინა.დავწრმუნდი რომ ნამდვილად სალომეს დაბადების დღეზე ვიყავი,ის კი მე მომმართავდა.

სიჩუმე

სულში ყველაფერი არია დედა ნატირებმა სიჩუმემ... მარტო დარჩენილი ვცახცახებ... სხეულს უშენობა მიციებს... აკანკალებული ვბუტბუტებ... ნუთუ აღარაფერს მოისმენ?!