წითელი სახლის ლანდები (თავი XI)

Keane - everybody’s changing ისე უხდებოდა კასის ნამთვრალევ მზერას, რომ თარაშის ირგვლივ დრო შენელდა წამით. -გინდა წავიდეთ? - ჰკითხა იმპულსურად. არ აინტერესებდა, რომ ძალიან მთვრალები იყვნენ უკვე და ძალიან ერეოდათ ნაბიჯი. -შენთან? - გამოფხიზლდა

ბედის ირონია 17 თავი

კახას და სოფოს წინააღმდეგობის მიუხედავად, მაინც წავიდა გასაუბრებაზე მარიამი, მაგრამ შინ უხასიათოდ დაბრუნდა.

22 ივნისი, 2026, M & S, გამარჯობა

წინასწარ მინდა გითხრა — წერა არასოდეს ყოფილა ჩემი ძლიერი მხარე. შეიძლება ეს ტექსტი სრულყოფილად არ გამოვიდეს, მაგრამ ყოველი სიტყვა გულიდან მოდის. უბრალოდ მინდა მოგიყვე, რა ხდება ჩემს გულსა და გონებაში. შეიძლება ვიღაცისთვის ეს უაზროდ ჟღერდეს, მაგრამ

მითხარი როგორ ხარ

მითხარი როგორ ხარ, რა არის ახალი. კვირაზე მეტია აღარ მწერ არაფერს.

ხუთი წამი ( თავი 1)

შიშველ სასიამო სხეულზე დააცოცებდა უხეშ ბოტოტა თითებს ქალის გლუვ, ბროლივით თეთრ კანზე, მოწყურებულ ტუჩებს აკრობდა ქალს მკერდის გარშემო, ეფერებოდა ნაზად ვნებისგან დაბრმავებული, ოხრავდა ქალის ყურთან და ვნება აშლილი გმინავდა ათრთოლებული...

ბედის ირონია 16 თავი

-მარიამ! ნუ მაღიზიანებ! -თორემ რა მოხდება?! -კარგი არაფერი დამიჯერე! -მემუქრები?! -შენ როგორ ფიქრობ? -მე შენზე საერთოდ არ ვფიქრობ! -ვიცი! -მაშინ, ნუღარ გავაჭიანურებთ... -მარიამ!

"თუ ბედისწერაა" (ნაწილი III)

გაინტერესებთ როგორ გაგრძელდა კესანესა და ლევანის ისტორია?როგორი იყო მათი ზაფხული?ან რა ხდება მაშინ, როცა გიჟი სამეგობროს სიცილი მთელ ქალაქს აღვიძებს?ოდესმე გაგღვიძებია იმ ფიქრით, რომ წინა ღამიდან არაფერი არ გახსოვს?ზაფხული გრძელდება, თავგადასავლები

განწირული პაიკი, თავი მეცამეტე

იმიტომ არ გეშვები, - ჩურჩულით დაიწყო საუბარი და მძიმედ გადაყლაპა ნერწყვი კაცმა, - რომ არ შემიძლია. ბევრი ვეცადე, დამიჯერე…გაქცევით, თავის არიდებით, სმით, მოწევით, ყველაფერი მივიღე, ყველანაირი სახე დავკარგე, რომ როგორმე შენი სახე და სხეული წამეშალა

ფანრჯიდან დანახული დრო

ფანჯრიდან ყურება ძალიან მიყვარს, ყოველთვის მიყვარდა მანქანის ფანჯრიდან ცქერა ბავშვობაში, ეს თინეიჯერობაშიც გადმომყვა და მამაჩემის მანქანაში მე ერთადერთი დადუმებული სული ვიყავი ვინც მთელი გზა ფანჯარას არ სწყვეტდა თვალს. რაღაც შთამაგონებელი არის

ფერფლიდან ფენიქსამდე - თავი 3

მომდევნო კვირებში წითელი ხიდი ჩვენს ადგილად იქცა — იქ მივდიოდით ხოლმე ყოველთვის, როცა ქალაქის ხმაურს გაქცევას ვამჯობინებდით. ერთი თვე მირაჟად ქცეულიყო — მის გვერდით წარსული მავიწყდებოდა, მაგრამ ერთ დღეს ყველაფერი შეიცვალა და წარსული უკან დაბრუნდა.