მე მიყურე! მეხუთე თავი

დატოვა დაჩი არეულ ფიქრებთან. ბედნიერი იყო დაჩი, ახალკაცი. ოღონდ ღმერთმა იცოდა, როდემდე გასტანდა ეს ბედნიერება...

ეს ერთი ლექსი

ფოთოლთ შრიალში შენი ხმა მესმის ნაკადულის ხმა კისკის მაგონებს, შენთვის მოძღვნილი ეს ერთი ლექსი გადაუქროლებს სევდით მთა-გორებს,

ალბათ ისევ წარსულში

დღეს ისეთი ჟამი დადგა არ ანაღვლებს არცა ვისა, დავიჯერო შენი თავი ასე უცებ გამისხვისდა?! საკუთარ თავს არ ვეკუთვნი ჩემს სურვილებს სხვები მართავს ვეღარ ვხვდები, ვინ რას მერჩის ვერ მოვკარი ყური მართალს,

არ ვარ შეშლილი. უბრალოდ, მახსოვს.

არ ვარ შეშლილი. უბრალოდ, მახსოვს. ასე ვიწყებ ახლა ყოველ დილას — აბაზანის ნიჟარის თავზე დაკიდებულ გაბზარულ სარკესთან ვდგავარ და ხმამაღლა ვეუბნები ამას გოგონას, რომელიც იქიდან ოცი წლისთვის შეუფერებლად ჩამქრალი თვალებით მიყურებს. სარკის ნაპრალი,

"მკვლელის დღიურიდან" II ნაწილი

იმავე ქუჩაზე ყველაფერი თითქმის უცვლელი დამხვდა, ძველი შენობები, ჩამქრალი აბრები, კუთხეში პატარა მაღაზია, რომლის წინაც როგორც მაშინ, ახლაც იდგა ის მოხუცი კაცი... მხოლოდ ერთი რამ იყო შეცვლილი, ის სახლი აღარ არსებობდა... მის ადგილას ახალი კორპუსი

სანამ ზაფხული დასრულდება (სრულად)

მარიამ ბერიძეს ეს კანონზომიერება ზედმიწევნით ჰქონდა შესწავლილი. სწორედ ამიტომ იწვა ახლა დივანზე, ფეხები პატარა მაგიდაზე ჰქონდა შემოწყობილი და ლეპტოპის ეკრანს ისეთი სახით უყურებდა, თითქოს იქიდან პირადად მისთვის მომავალი უნდა გამოჩენილიყო. ეკრანზე

თვალებმა იცის...(დასრულებული)

ზოგიერთი თვალების დავიწყება შეუძლებელია.  ისინი არ ითხოვენ, რომ გაიხსენონ. ისინი უბრალოდ რჩებიან. არიან თვალები, რომლებიც ბედნიერებას ატარებენ, თვალები, რომლებიც იმედს ინახავენ და თვალები, რომლებსაც ჩუმად უყვართ, რადგან იციან, რომ სიყვარული

"ოთხმოცდახუთი მიზეზი,რომ შემყვარებოდი" (ნაწილი IV)

მე ის მაშინ შემყვარებია, როცა სხვას უკვე უყვარდა.ყველაზე მტკივნეული კი ის იყო, რომ პირველად ცხოვრებაში აღარ მინდოდა გაქცევა.მინდოდა დარჩენა.მინდოდა მისი გვერდით ყოფნა.თურმე, სანამ მე მის მზერაში საკუთარ ადგილს ვეძებდი,

"მკვლელის დღიურიდან" I ნაწილი

რვა წლის წინ მან ადამიანი მოკლა,ყოველ შემთხვევაში, ასე ახსოვს...მას შემდეგ წარსულის დიდი ნაწილი წაშლილია, მაგრამ ერთი რამ არასოდეს ქრება — დღიური, რომელშიც მისი საკუთარი ხელწერით ჩაწერილი საიდუმლოებებია...

წყვდიადი (1)

ფიქრებში გართული ისე მივედი სახლთან ვერც გავიგე. კარების წინ ფურცელი ეგდო, არა უფრო ფურცლის ნაგლეჯი.ნელნელა დავიხარე მის ასაღებად. წერილში კი ეწერა:შენი ძმა შენი ცოდვებისთვის ისჯება, შენ ის თქვი რაც შენმა ძმამ ვერ გაბედა