ხუთი წამი (თავი 4)

ზოგჯერ საკუთარი თვალით დანახულსაც კი არ უნდა ვენდოთ, ზოგჯერ კი არც საკუთარი ყურით მოსმენილს, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ცხოვრება სიურპრიზებით სავსეა....

ნადირობა(თავი მეექვსე)

მრავალი წლის წინ, სალხინებელში თონესავით მხურვალე ზაფხული იდგა, იასპისფერი ხეთა შტოები ვიღაცას უხილავი ძაფით დაება, ოდნავადაც კი არ ირხეოდა. ნესტიანი ჰაერი ჩახუთული, ლოდივით მძიმე სახურავივით ჩამომხობოდა თემს

მე მიყურე!

ამაყად მიაბიჯებდა, საქაღალდე ხელში ეჭირა. გრძელი თმა კოსად ჰქონდა შეკრული. მუხლებამდე შავი კაბა ეცვა, იმავე ფერის პიჯაკთან ერთად. თავის პატარა სამუშაო ოთახში შესვლამდე თანამშრომლებს მიესალმა. ლიკა კომუნიკაბელური ადამიანი არ იყო. სამსახურში მხოლოდ

გაზაფხულდები, ბავშვო! (თავი მეორე)

მეორე დღეს მელანოს არაფერი გახსენებია. არც იმაზე უფიქრია, რატომ ეჩვენებოდა წინა საღამოს ასე უცნაურად მშვიდი სახლი. არც იმ საუბრისთვის მიუქცევია ყურადღება, რომელიც შემთხვევით გაიგონა და რომლის მნიშვნელობაც მაშინ ბოლომდე ვერ გაიგო. დილა ჩვეულებრივად

გავა დრო და მიხვდები…

და ბოლოს მაინც ჩემი ბრალია. ჩემი ბრალია რომ ბოლომდე მოგენდე. გაგიზიარე ყველა ის უფიქრებელი ფიქრი რასაც ჩემს თავთანაც კი ვერ ვიძახდი ხმამაღლა. გაპატიე უამრავი შეცდომა რომელსაც უახლოესი მეგობარი არუნდა უშვებდეს. ჩემს თავს ვეუბნებოდი, თუ ბოდიშს

"ოთხმოცდახუთი მიზეზი,რომ შემყვარებოდი" ნაწილი (II)

ზოგჯერ ყველაზე უჟმური ადამიანი აღმოჩნდება ყველაზე მზრუნველი...პირველად რომ დავინახე, ერთი რამ ზუსტად ვიცოდი - ეს ბიჭი არ მომეწონებოდა. მაღალი, გამხდარი, მუდამ სერიოზული სახით და ისეთი მზერით, თითქოს ყველასთვის რაღაც შენიშვნა ჰქონდა მომზადებული.

ნადირობა(თავი მეხუთე)

გუბაზს გულის კოვზთან რაღაც მწარედ ჩაესო.ანა ქეთოს კივილიან გოდებას აჰყვა მგალობელივით და ბეშქების მკლავებში ჩაიმალა, სებესაც კი, ცხოვრებაში პირველად ენა ჩავარდნოდა.

მთებთან ახლოს (სრულად)

ის, ცის მწვერვალებთან, ცის კაბადონებთან და დიდ უსასრულობასთან ახლოს ცხოვრობს. ცხოვრობს თავისუფლად, ყველასგან და ყველაფრისგან შორს, ახლოს დედა-ბუნებასთან, შორს თანამედროვეობისგან და რაც მთავარია, უდიდეს ჭეშმარიტებასთან ახლოს. შეპყრობილია ერთადერთი

მიდასის სინდრომი

მიყვარხარ როგორც სიყვარულის ზღვა უნაპირო , სიხარბე მიპყრობს მიდას მეფედ ვიქცევი ალბათ . მონადირეც კი არ ხარბდება ჩემო ნადირო , ალბათ არსებობს დახამება ჩემში თვისებად .

ჩუმი დაპირებები (თავი 4)

 გაუაზრებლად აცეცებდა თვალებს ირგვლივ, ოღონდ აეცილებინა მზერა საფლავის ქვისთვის. ოღონდ არ დაენახა ძმის გაყინული მზერა.  გულს არ ეკარებოდა მისი გარდაცვალება. ყველაფერი მირაჟი, სიზმარი ეგონა. ვერ აღიქვავდა სად იყო ახლა ან რატომ. ეგონა სახლში მისულს