ციფრული გულისცემა

მერის იოლი ცხოვრება არასოდეს ჰქონია. პატარაობიდანვე მარტო იყო. მეგობრები არ ჰყავდა. სკოლაში ხშირად დასცინოდნენ ხოლმე ზედმეტი წონის გამო. ძროხას გავსო, მოურიდებლად ხითხითებდნენ მის ზურგს უკან ისე, რომ გაეგონა.

ჩიხი / მოპარული ფიგურები V (დასასრული)

ხელებს ასავსავებდა გაფითრებული და უკან უკან იხევდა, ბოლოს წასასვლელი რომ აღარსად ჰქონდა ბეჭებით კარს მიეხეთქა, ნერვიულად ესცა სახელურს და გარეთ გავარდა. გაოცებულმა აღმოაჩინა, რომ გარშემო მხოლოდ ტყე ეკრა გარს. როგორი ირონიული იყო, მთელი ოცდაათი წელი

ჩიხი / მოპარული ფიგურები IV

- მესვრი? - წაიღრინა და თავადაც ასწია მარჯვენა - იმისთვის გიხსენი სიკვდილისგან, რომ შენგან ტყვია მივიღო? - შენ არაფერში მჭირდები, - წაისისინა თვალებანთებულმა - მე „ის“ მჭირდება და მივიღებ, რადაც არ უნდა დამიჯდეს!

ჩიხი / მოპარული ფიგურები III

დღიური დახურა. ყბაზე კუნთი დასჭიმვოდა და სახიფათოდ უთამაშებდა. კაცმა არ იცოდა რამდენჯერ ჰქონდა გადაკითხული. საკუთარ თავს გამოვლილის დავიწყების საშუალებას არ აძლევდა, რადგან სიძულვილი ერთადერთი მოტივაცია, იყო რომელიც ბრძოლის გაგრძელების საშუალებას

ჩიხი / მოპარული ფიგურები II

ელმა ღრმად ამოისუნთქა და ისევ ჩაბნელებულ პარკს გახედა. მის გონებაში წარმოსახვითი ჭადრაკის დაფაზე, ფიგურებმა იწყეს კუთვნილი ადგილების დაკავება. საბოლოოდ რომ განლაგდნენ ბრძოლის მოედანზე, თეთრი პაიკი თამამად დაიძრა ადგილიდან და პირველი სვლა გააკეთა.

ჩიხი / მოპარული ფიგურები I

ტკაცუნი განმეორდა, თითქოს ვიღაც ან რაღაც ხმელი ხის ტოტებზე დააბიჯებდა. ცივმა ჟრუანტელმა კისრიდან დაუარა და მთელ სხეულს მოედო შხამივით. - საააიიიმოოოონ! შემოესმა შემპარავი ხმა შორიახლოდან. დამფრთხალი მაშინვე ფეხზე წამოვარდა. - გეყოს

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან VI (მეორე წიგნის დასასრული)

ელმა გულზე მუშტი მიიდო. მკერდში აუტანელი ტკივილი იგრძნო და სუნთქვა შეეკრა. მთელი ეს დღეები სწორედ ამ სურათს გაურობდა, თავის ნამოქმედარს, რომელიც დედამისი ლამის სიკვდილამდე მიიყვანა. განა შესაძლებელი იყო უფრო მეტად დამსხვრეოდა სული? - არადა

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან V

ელი უფრო სხვა სცენარს ელოდა. ეგონა ძაღლის საზარელი შესახედაობა თავდამსხმელებს დააფრთხობდა, მაგრამ შეცდა. ანერვიულებულმა მიმოიხედა და იქვე ხესთან დაგდებულ მსხვილ კეტს მოჰკრა თვალი. მძიმე ჩანთა ძირს მოისროლა კეტს ხელი წამოავლო და ბათურას გვერდით

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან IV

როცა მესხეთის ქუჩაზე ჩიხში შეუხვიეს, სვანს ნერვებმა უმტყუნეს. დაიღმუვლა და მთელი ძალით ამოსცხო წიხლი ნაგვის ურნას. მოზრდილი ლითონი ყრუ კვნესით შეიზნიქა. გაცოფებულმა მუშტები დაუშინა სქელ ალუმინს, იქამდე ურტყამდა, სანამ ელი არ ჩააფრინა მკლავებში და

ჩიხი/ ორიგამი არქივიდან III

- ბებიაჩემს შეეხე! - ღრიალებდა თვალებდაქაჩული - არ შეგარჩენ! მეტს აღარ შეგარჩენ! მომაშორეთ ხელები-მეთქი! მოვკლავ! ჩემი ხელით გავგუდავ! მის დაწყნარებას ცდილობდნენ, მაგრამ უშედეგოდ. სულამ ბოლოჯერ შეხედა შვილს თვალებში და ბარბაცით გავიდა