ჩემი პრინცესა[3 ნაწილი]

უკასთან მივედი,აკომ მანქანა კორპუსთან გააჩერა,დავინახე ათუკა მაღაზიიდან რომ გამოდიოდა,თან სიგარეტს ეწეოდა,აკო უცებ გადავკოცნე და მანქანიდან გადავედი.რათქმაუნდა ფეხით უნდა ავსულიყავი ძალიან მეზარებოდა მე-7-ე სართულზე ფეხით ასვლა ამიტომ გუკას დავურეკე.

თავგადასავლებით სავსე ზაფხული (1)

დილა მცხუნვარე მზით იწყება,ზაფხულს როგორც სჩვევია,მაგრამ ირგვლივ ყველაფერი ბრწყინავს,ყველა სიცოცხლით სავსეა,ბუნებაც განსაკუთრებულ ფერებშია შემოსილი.

გრძნობებთან ჭიდილი {4თავი}

მარტო მოდიოდა,თითქოს ცდილობდა ნაბიჯები ერთმანეთისთვის აეწყო და მელოდია შეექმა.შემდეგ ფრთხილად წამოსწია თავი. კარგად ახსოვს,14 სექტემბერი იყო.შემოდგომის პირველუ და ცხელი თვე.მზე მის სახეზე მოურიდებლად დაათამაშებდა სხივებს. უცებ დაინახა თუ როგორ

წამის მეასედი (თავი 14)

-დემეტრე ეხლა თუ მოვედი და გწვდი თმებში...თუმცა სად გაქვს თმები...ჩემ ჯინაზე გადაიპარსე არაა?!...ვაი დაქალი მითხოვდება და ჯერ თვითონაც არ იცის...რეებს ვლაპარაკობ!

ხმაური (I თავი)

ჩაბნელებულ ოთახში მხოლოდ საათის ისრების და ხმამაღალი ფიქრების ხმაურია. ოთხკუთხედი სარკმლის პირას მდგარი ყვავილი საშუალებას არ აძლებს მთვარის სხივს ოთახში შემოიჭრას და ჩრდილად იქცეს.

ალექსანდრა (4)

დამშვიდობება არცერთ უყვარდა, მაგრად მოეხვია გოგოს და წავიდა უთქმელად. მთელი ღამე აივანზე გაატარა სანდრამ. ადგილს ვერ პოულობდა, ეგონა გული ამოაგლიჯეს, ხელებს ნერვიულად იფშვნეტდა. ასეთი იყო ალექსანდრა, სხვას არასოდეს დაანახებდა თავის ტკივილს, მას ვინც

ფიქტიური ქორწინება თავი 9

-ვერასოდეს ვიფიქრებდი ცოლიანი კაცი თუ გახდებოდი, გამიხარდა ოჯახს რომ მოეკიდე. -თქვენსკენ როგორ მიდის საქმეები?

უ'საზღვროდ /13/

და მაინც რატომ ვართ ადამიანები ამდენად განსხვავებულები ? არ ვიცი ,მაგრამ ფაქტია ყველანი ერთ დიდ გრძნობების შეკვრას ვატარებთ თან ,რომელთაგან მხოლოდ რამდენიმეს ამოვარჩევთ ყველას სხვადასხვა საფეხურზე დავაყენებთ და ვქმნით საკუთარ ხასიათს .ასეთ

ჩემი ,,ტირანი" (თავი 16)

-მესმის,მესმის ჯერ ახალი დაწყებული გვაქვს ურთიერთობა ,მაგრამ .. -არა საქმე იმაშია რომ.. -გეშინია?-სიტყვის დამთავრება არ მაცადა -არა -არ მენდობი? -არა ,როგორ არა შენ თუ არა სხვას ვის ვენდობი?

ჯაშუში თავი 3

-დილამშვიდობის ლილიან-მხიარულად შეეგება თეა-მოდი გარეთ გრილა ამიტომ ტერასაზე გავშალე სადილი ხმა არ ამოუღია ისე გაყვა უკან, როგორც კი ლევანი დაინახა ეგრევე წარბები შეკრა, ცხვირი აუბზუა და მოწიწებით მიუჯდა სუფრას. ოო ღმერთო,