მოურჯულებელი თავი 7

-მაპატიე, მაშინ რომ გაგარტყი, - ამოილაპარაკა ჩახლეჩილი ხმით და ბიჭს თაფლისფერი თვალებით ახედა.-ჩავთვალოთ, რომ არაფერი მომხდარა, - გაუღიმა რეზიმ და სახეზე ჩამოყრილი თმა ყურს უკან გადაუწია,

ერთჯერადი სტუმარი 18+ (თავი 2)

სწრაფი ნაბიჯებით ცდილობდა დანიშნულების ადგილამდე მიეღწია, მათი მშურდა, წარმოიდგინეთ ლამის იმ მათხოვრისაც კი მშურდა მოწყალებას რომ ითხოვდა. ნეტა ბოლოს გულწრფელად როდის გავიღიმე?

გაყინული წუთები.თავი 5

-არ ინერვიულო,გესმის?არ გაქვს მიზეზი ინერვიულო.ხელი დაიდო მუცელზე და ყელში მოწოლილი ცრემლი ვეღარ შეიკავა,არ უნდოდა სისუსტე გამოეჩინა,მაგრამ ვეღარ დაფარა ყელში მოწოლილი დარდი.

"დიდებული იყო ის ზაფხული..." თავი II

დილით რომ გავიღვიძე ნია უკვე წესრიგდებოდა დანარჩენების ხმა კი გარედან მკაფიოდ შემოდიოდა.ისეთ ხასიეთზე ვიყავი საერთოდ არმინდოდა ამ დღეს ავმდგარიყავი,არც ბავშვებთან თავის მოჩვენების

ჩემს წერილებს გიტოვებ სამახსოვროდ (3)

სანაგვე ყუთში ჩამწვარი ფურცლის გადარჩენილ ნაწილს ვიღებ. დარჩენილ ასოებს, წინადადებებს ვაკვირდები. როგორც ეს ამბავი განახევრდა, თავს დაახლოებით ახლა ასე ვგრძნობ. „ ... არც გახსოვარ და ბოლოს შენ! შენ სულ განსხვავებული ხარ არ ვიცი, ვინ ხარ, მაგრამ აი

თეთრი საყელო (სრულად)

-თეთრი შური ადამიანის ის " აგრეგატული" მდგომარეობაა,როცა შენი დაქალი ძაან ბომბაა და შენ გშურს,ოღონდ იმ შურით,თან რო ამაყობ-სიტყვით გამოდის ჩემი თათული და თვალს მიკრავს,თან სასწაულ მანევრს აკეთებს და ორ მანქანას შორის მილიმეტრებით ვძვრებით.ესეც

Serendipity

-მოიცა მოიცა, მე მარტო ერთი ბალიში არ მქონდა? მახსოვს რომ დანარჩენები ნიამ გაზიდა როგორც კი ჩემთან გადმოვიდა.ამის გამო მთელი ერთი თვე ჩხუბი გვქონდა.აბა რა ხდება ვითომ მისაღებში ვწევარ დივანზე? - თავის წამოვწიე რომ ჩემი ადგილსამყოფელი დამედგინა და

შეპყრობილი /6/

-არ დაგიტესტავს ჯერ? -არაა...პირველად გამოვცდით- ხელში აიყვანა და საძინებელში შესვა.კარი მიხურა,გადაკეტა და მაშინვე საქმეს შეუდგა -ხმა ნამდვილად არ გადის? -ძალიან თუ არ მოინდომე სალიოს ოთახი შორსაა და თანაც სქელი კედლები აქვს -შენი კერძები უფრო

ყინულისფერი (ნაწილი 4)

ქალი ეშმაკია, ეშმაკი კი ალბათ ქალია. უმრავლესობა ცდილობს მიიღონ სარგებელი და ამ დოგმის იქით აღარ აინტერესებთ რა და როგორ იქნება. მსგავსები ბევრი მინახავს, და სიმართლე გითხრათ თავიდანვე ვერ ვიტანდი. ღმერთმა ისინი მათივე გაუმაძღრობის გამო მიატოვა,

პირდაპირი რეისი ლოს-ანჯელესიდან V

-არა საავადმყოფო არ მჭირდება ახლა მხოლოდ შენ მინდიხარ. სთოქმი თავის მკლავებში მოიქცია და თმებზე ხარბად დაყნოსა. -არ ვიცი ჩვენს ურთიერთობას რა ქვია, ან ჩემ გრძნობას რა ქვია, მაგრამ როცა დავინახე რომ მათ მიყავდით, როცა წარმოვიდგინე, რომ შენ შეიძლებოდა