შავი სიყვარული (4)

თითოეული წამი შესანიშნავი იყო,დროც ასე გადიოდა.ჩემი გრაფიკიც კი შეიცვალა, როდესაც ადრე მხოლოდ რეპეტიტორები ,მეგობრები და ოჯახი იყო ახლა ,სადღაც შუაში ლუკამ დაიკავა ადგილი,ისე რომ ადგილის დათმობაც არ უნდოდა და მეგობრებს ჩრდილავდა კიდეც.

მაინც ჩემი იქნები(9თავი)

ამის შემდეგ სახლში წამოვედით,ელენე სახლში წავიდა, მე კი ვაპირებდი გამესეირნა,რადგან ყველაფერი განმეანალიზებინა საერთოდ ,ჩემი ცხოვრების ცვლილებებზე. საღამო იყო, თუმცა მშობლებს დაუბარე,რომ ცოტა გვიან დავბრუნდებოდი

გემრიელი ტაკო-2

თავიდან რაღაცას მეუბნება გაუგებარ ენაზე, მე კი ინგლისურად ვუთხარი რომ მისი ვერ გავიგე და გავეცალე, მაგრამ მაჯაში ჩამავლო ხელი, მიმიზიდა და კვლავ იგივე გამიმეორა. უკვე პანიკაში ვვარდებოდი, მაგრამ საფირმო ილეთის გამოყენებას ვაპირებდი გვერდიდან უცნობი

ღამის აჩრდილი (4თავი)

“ეს,რომ მხოლოდ გატაცება იყოს და არა ის რასაც შენ გრძნობ ჩემს მიმართ?““სულ ცოტაც და მაგასაც გავიგებთ,ახლა კი ტკბილი ძილი ქეთევან““ღამე მშვიდობისა ერეკლე“ტელეფონის მკრთალი შუქი ჩემ სახეს

უსასრულო ღამე და უსასრულო სიბნელე

ღამეა, ბნელა, ისეთი სიბნელეა, რომ არაფერი ჩანს. ერთადერთი ნათელი რამ, იმედის სხივია, რომელიც თითქმის არ ჩანს და ნელნელა ქრება. მე კი ჩემს მუზაზე ვფიქრობ და ვიხსენებ მასთან ერთად განვლილ წლებს. 2009 წლის სევდიანი შემოდგომა იდგა, როდესაც პირველად

მარგიანის სასტავი. (1)

ხომ იცით ყველა სკოლასა თუ უნივერსიტეტში იხილავ სასტავს , რომელზეც მთელი სკოლა/უნივერსიტეტი აფანატებს.სასტავები რაღაც დამახასიათებელი ნიშნით ყოველთვის განსხვავდებიან ერთმანეთისგან, აი

1999 (სრულად)

ხშირად, ყველა განსაკუთრებულ მომენტსა თუ ურთიერთობას, უნდა ჰქონდეთ დროული დასასრული.წინააღმდეგ შემთხვევაში, ის გაუბრალოებისთვისაა განწირული.მოსდევდნენ.მირბოდა,მირბოდა.ასწრებდა.

მომავალი ბედნიერება {3 თავი}

გული საშინლად ამეწვა, მაგრამ ისიც ხომ კარგად ვიცოდი რომ, მასთან არანაირი ურთიერთობა არ მაკავშირებდა. მაგრამ ანამარია ყველაფრის თავი და თავი შენ ხარ, შენ მიუშვი გულთან ესე ახლოს, ამიტომ შენივე ბრალია...

შავი სიყვარული (3)

დილით ადრე გამეღვიძა .იმდენად ადრე, რომ ვცდილობდი ძილი ისევ შემებრუნებინა, მაგრამ ამაოდ.ამიტომ მოვიმარჯვე ჩემი მობილური და სოც.ქსელში შევედი.ლუკაც იქ ყოფილა. შევამჩნიე,მაგრამ მე როგორც მოკრძალებული გოგო ყოველთვის ვერიდებოდი პირველი მიწერას, მის

პაემანის დღიურები. ეპიზოდი 14. გაქცევა

ქრონოლოგიურად უნდა მივყვე წუხანდელ დღეს, გავიხსენო და მოგიყვეთ. ჯერ დრო მაქვს, სანამ ჩასხდომა გამოუცხადებიათ. უინტერესოდ ვადევნებ თვალს აეროპორტში მორუზრუზე ხალხს. რამდენიმე საათი და მერე, როგორც კი თვითმფრინავი მოწყდება მიწას და ჰაერში აფრინდება,