ოთხი მეგობარი - II -

მაღალი, ღია წაბლისფერი თმით, ჭაობისფერი მწვანე თვალებით, აპრეხილი ცხვირით, ზომიერად შევსებული ტუჩებით, ვარდისფერი ღაწვებით, მოღერებული ყელით, ჩამრგვალებული(ესეც ზომიერად) მკერდით, გამოყოფილი თეძოებით, აზიდული უკანალითა და წვრილი მუხლისთავებით

კაფანდრა [7]

-გიგა, მართალია მე და შენ დიდი ხნის ნაცნობები არ ვართ და შესაძლოა ჩემმა ნათქვამმა ცოტა გაგანაწყენოს, მაგრამ ძალიან ვღიზიანდები როდესაც ადამიანებს ჩემი ნერვებით თამაშის სურვილი უჩნდებათ._ფეხზე წამოდგა და მამაკაცის წინ დადგა. -ზედმეტად დიდი წარმოდგენა

ჩემი ცხოვრების 3 წელი (თავი 3)

შეიცვალა მარტო ის რომ სანდრო უბრალოდ აღარ იყო, გიკას ნახევარი განიცდიდა მის გარაშ, მაგრამ მეორე ნახევარი ზეიმობდა კიდეც ამ ყველაფერს. ორი თვე გავიდა თავისუფლად ისწავლა ცხოვრება, გიკასთვის თავისუფლება ბედნიერება იყო, ბედნიერება, რომელსაც სანდრო

სიჩუმე,ჩემთან [2 თავი]

-გთხოვ დე.ადექი რა,საწოლის ფორმა მიიღე უკვე-მშვიდად მეუბნებოდა დედა და თავზე მკოცნიდა. -არ მინდა,აქ კარგად ვარ.-მაგრად მივეხუტე და უკვე მერამდენედ შევიკავე ცრემლები. -ასე არ შეიძლება,დაურეკე ლექსოს.ბოდიში მოუხადე.-მკაცრად მითხრა.გავგიჟდები,ყველას

არანორმალური (5)

ჩემს ჩახუტებას არ ელოდა ბატონი უშანგი და გაკვირვებულმა შემომხედა. ლიფტი როგორც კი დაიხურა, მოვცილდი. -მადლობა რომ მოხვედი! – ვუთხარი და ისევ ჩავეხუტე, მაგრამ ამჯერად ნოეს და არა უშანგის. -არაფრის! – მითხრა და თვითონაც მომხვია წელზე ხელები. კიბეზე

სიყვარულის ინსტრუქციები VII

-არა საყვარელო ეგ შენ გადახვედი ზღვარს,ძალიან მიყვარხარ მაგრამა ხლა ასეა საჭირო.. დაიმსახურებ და შენთან ჩამოვალ უკან წამოსაყვანად. -არ მჭირდება.. ნუ ჩამოხვალ ჩემგან განქორწინების საბუთებს დაელოდე.-ნელ ნელა ტონს ავუწიე.

კესანე. - [სრულად]

მარტოობაში გასული რამდენიმე თვე და ახალი არაფერი. მხოლოდ დარჩენილი მოგონებები. რომელსაც, არ შემატებია არაფერი ახალი. ადამიანები მიდიან, მოგონებები რჩებიან. ნელ-ნელა სიბნელე ეპარება ქალაქს. ნელ-ნელა ვარსკვლავებიც იმატებს.

კაფანდრა [6]

მ დღის შემდეგ გიგა აღარ გამოჩენილა, მართალია ლოლას აქვს მისი ნომერი და მასთან დაკავშირება ნებისმიერ დროს შეუძლია, მაგრამ ზუსტად იცის რომ ამას თავად არ გააკეთებს. ამ კაცთან ურთიერთობა მისთვის ძალიან საინტერესოა და მე მგონია მცირედი სიმპათიაც აქვს მის

სიჩუმე,ჩემთან [1 თავი]

მას კი,ალბათ მე აღარც ვახსოვხარ.ისიც აღარ ახსოვს მისი ხათრით თმა სულ გაშლილი რომ მქონდა.არც ის როგორ ვღელავდი სანამ ვნახავდი.არც ის მასთან კამათის დროს, რომ ყელში ბურთი გაჩხერილი მქონდა.არც ის როგორ მიყვარდა...არც ის როგორ მენატრებოდა...როგორ არ

მარადიული სიყვარული?ჰმ... თავი (9)

-ჰო ვიცი-ვუთხარი და გავუღიმე მერე თავი დავდე და ვერცკი მივხვდი როგორ ჩამეძინა ღამე ციოდა უცებ ვიგრძენი რომ ბექამ პლედი გადამაფარა ....მერე მშვიდად და გემრიელად დამეძინა....დილით რაღაც ხმაურმა გამაღვიძა