სისხლიანი ვახშამი (IV თავი)

უი, მგონი , ხელჩანთაში დატოვებული მობილური კუთავს ! უნდა ავდგე , სხვა რა გზა მაქვს . ხელების ცეცებით მივიწევ დერეფნისკენ , სადაც ჩანთა მეგულება . ჩემი „ნოკია“ წითლად მიკრავს თვალს - მესიჯი მოგსვლიაო. „ღამე მშვიდობისა , ბზიკო“, - ვკითხულობ

ოლეანდრა (6)

*-*-* მარმარილოზე სისხლივით დაიღვარა კაბის კალთები. ყელმოღერებული, თავაწეული მობრძანდებოდა ქალი. მისი თვალებით ადევნებდა სხეულში ჩასვენებული ეშმაკი გარემოს თვალყურს. წითური თმა მაღლა აეწია ქალს, პაწაწინა დალალები ეცემოდა მისი ლავიწების

ზღვისფერი ბედნიერება.. (სრულად)

უკვე 3 წელია რაც სამშოობლოდან წასული ვარ. როგორ მენატრება საქართველო ვერ აგიღწერთ. მშობლიურ მხარეს მოვწყდი და საბერძნეთის გარემოს მივაშურე. სულ რამდენიმე საათში აეროპორტისკენ გავემართები და ჩემს საყვარელ საქართველოში დავბრუნდები. გული გამალებით

ჭირვეულის მორჯულება (11 თავი)

ყველაფერი ერთმანეთს დაემატა და ცრემლების ღვარი წამომცვივდა, ამასობაში ჩემმა ქმარმა გაიღვიძა, ღმერთო ამ სიტყვის გაფიქრებამაც კი შემზარა, აშკარად ჩემზე მეტი ახსოვდა და როცა ასეთ მდგომარეობაში მნახა ძალიან ძლიერად ჩამეხუტა. -ნუ გეშინია ყველაფერი ძალიან

სოხუმსკი (8 თავი)

ჩემი ცოლი, რომ გახდები მაგ ტიკტიკისტვის მერე მოგთხოვ. დივანში ჩაჯდა და ფეხები ჟურნალების მაგიდაზე შემოდო, მერე თითქოს რაღაც გაახსენდა ფეხზე წამოდგა და ჩემკენ დაიძრა.

მე შენამდე (დასასრული)

შეშინებული კაბის ბოლოებს ხელებს მაგრად ვუჭერდი. თითქოს ვერაფერს ვეღარ ვხედავდი შიშისგან. მისი ხელები ჩემს წელზე აღმოჩნდა. გულმა ერთი შემოსძახა და საოცარი სიხშირით აძგერდა. მონატრებული ისე ჩავიკარი გულში თითქოს დაკარგული დავიბრუნე. ის იყო ჩემი გიგა.

გახსოვდეს სიკვდილი! (სრულად)

ფანჯარასთან მიდგმულ სავარძელში ვიჯექი და ქალაქს ვერა მაგრამ ცის ხედს თვალებს ვერ ვაშორებდი...სულაც არ მელამაზებოდა მაგრამ,ფიქრები იმდენად მაცლიდა ძალას,ვერც ვიაზრებდი თვალების დახამხამებაც,რომ არ შემეძლო...

შეყვარებული თუ მეგობარი (6თავი)

იმწამსვე გავიფიქრე რომ ჯეიკი იყო.დილით დედას ძახილმა გამომაფხიზლა.ლიი ადექი ვიღაც ბიჭმა მოგაკითხა გარეთ გელოდება და ესე ამბობს ლის მეგობარი ვარო. რაა?გავიფიქრე გონებაში ნუთუ ეს ჯეიკი იყო და გარეთ მემიცდიდა.რაჯანდაბა უნდა თავს რატო არ მანებებს

ორმაგი ცხოვრება

- დამწყებ კრიმინალებს არ გავხართ, საერთოდ რას ეძებთ? - ისევ ამოვიდგი ხმა. - მოძებნაში დაგვეხმარები? - მომიახლოვდა ბანდის უფროსი. - ერთადერთი, რაშიც დაგეხმარები, ციხეში წასვლაა. - გავეპასუხე გაბედულად. - პირველად რომ მესმოდეს, შეიძლება შემშინებოდა

ცამდე და ცის იქით ღმერთამდე (4თავი)

ნიაკოს ,რომ შევხედე ეტყობოდა,რომ ზუსტად იგივე კითხვები უტრიალებდა თავში რაც მე.გაოცებული იყო და ვერ ხვდებოდა რა ექნა ,ბოლოს ხელი მივკარი ისისც გიორგისთნ მივიდა და გამოართვა დიდი წითელი