ტყის საიდუმლოება (თავი მესამე)

- დაეშვი დედამიწაზე.. ყველაფერმა იცის მობეზრება, მათ შორის ასეთმა ცხოვრებამ. შემდეგ ასეთი სიყვარულიც უფერულდება და ქრება. რჩება მხოლოდ პასუხისგებლობა, რომელიც წყვილი გრძნობს. თან მე ისეთი სიყვარული არ მჭირდება და არ მწამს, რომლის გამოც რამის დათმობა

ბედისწერა III თავი

ჩამოცხა.. თუ მე მცხელა? ერთ წუთიანი პაუზის შემდეგ ლექტორი საუბარს აგრძელებს. ყურადღებას აღარ მაქცევს, ჩემსკენ შემთხვევით გამოხედვისას მიბღვერს. რა უნდა ვერ გავიგე. ახალი იდეა აქვს. უნდა ეს ლექცია ერთმანეთის გაცნობას დავუთმოთ. -პირველ რიგში მჯდომარე

არ ყოფილა სიყვარული ნამდვილი~მკვლელის ანდერძი

გახსოვს რო წაგიყვანე პირველად 30 ივლისი იყო, წაგიყვანე არა ფაქტიურად მოგიტაცე და წაგიყვანე მთაში ჩემთან ფიქრობდი რო მოგვკლავდენ ამისთვის ფიქრობდი რო მშბლები არ გაცოცხლებდნენ მაგრამ არ იცოდი რო ჩემმა მეგობრებმა შენები ნახეს და მოუყვნენ თუ როგორ

თითქმის შემიყვარდი (თავი 1)

მე ანასტასია ვარ 18 წლის..მტკიცე,ჯიუტი,პრინციპული,ზოგისთვის ამაყიც კი, არმიყვარს გრძნობების საჯაროდ გამოხატვა და ზედმეტი საუბრი მირჩევნია ეს საქმით დავამტკიცო ვიდრე უაზროდ ვილაყბო. ცხოვრებაში ჩემი მთავარი მიზანი კარიერა და პროფესიული განვითარება

არეული გრძნობები (1)

-სასიამოვნოა - ორივემ ერთდროულად ვთქვით და ხელი გამომიწოდა. მეც ჩემი შევაგებე. მუცელში პეპლები ამითამაშდნენ. გაფართოებული თვალებით ავხედე სუსტ განათებაზე და მისი სავსე ტუჩები და მკვეთრი ცისფერი თვალები აღვიქვი. ვაუ, როგორი სიმპატიური ყოფილა...

უცხო ქალის ცრემლი 2 თავი 2ნაწილი

მე შენ მჭირდები. ერთადერთი რაც შემიძლია გითხრა,მჭირდები იმისათვის რომ ვიცხოვრო და ვიარსებო. მჭირდები,რათა ყოველი დღე შენზე ფიქრით დაიწყოს და დამთავრდეს.დღე ცხადში გნახო,ღამით სიზმარად.მაშინ როდესაც აღარაფერს ექნება მნიშვნელობა,შენ დამჭირდები.

Never miss a chance to dance(XIV თავი)

გამოიწია საკოცნელად, მაგრამ უცბად გავიწიე და მეორე ლოგინზე დავჯექი. -ახლა კარგად მომისმინე მაქსიმე. შენი ვერაფერი გავიგე! ერთ დღეს მეუბნები შეყვარებული მყავსო და ხელი უნდა ვთხოვოო, მეორე დღეს კი ლიფტში ჩემს კოცნას ცდილობ. მანამდე...სანამ თბილისიდან

ცხელი სუნთქვა -4-

- მე, მე, მე უბრალოდ ისევ ემოციების ქვეშ ვარ. - ჯერ სად ხარ, სანახავი ძალიან ბევრია, შიში უნდა დაძლიო და ყველაფერი ძალიან კარგად იქნება, თუ საკუთარ თავში ძალა იპოვე ყველაფერი გამოვა, არ უნდა დანებდე, როცა ეს მე გავაკეთე, ანუ როცა მთვარე პირველად

პარალელური სამყაროები-ხილვა (ნაწილი პირველი)

დროის გასვლასთან ერთად ვკარგავ ფერებსაც, ისე როგორც გზა არეული მხატვარი. მე უდაბნოში დაკარგულს საცოდავ ჯარისკაცს ვბაძავ, წყლის სურვილი რომ უფანტავს გონებას. მე ბედნიერების სურვილმა დამიკარგა მშვიდობიანი ცხოვრების წყურვილის შეგრძნება. სულიერად

ჩემიდან შენამდე (ნაწილი 5)

ღრმად ამოვისუნთქე, ყველა გრძნობას ვაიძულე რომ გაჩუმებულიყო, გაყინული, არაფრის მთქმელი თვალებით შევხედე. - თაი - აქ რა გინდა?