მარიამი......

საკუთარ თავს ელაპარაკებოდა ახალგაღვიძებული და არაფერი ახსოვდა გარდა იმისა რომ ბოლო ჭიქა ღვინის მაგივრად ასიგრამი არაყი დალია, ის ერთი ჩვეულებრივი ასპინძლი გოგო იყო, უჩინარი და არაორდინალური, ერთფეროვანი, თითქოს ვერავინ ამჩნევდა, ქუჩაში გავლისას

შენ მასწავლე სიყვარული

მერვე კლასში ვიყავი, "მეგობარი გოგო" მყავდა მახსოვს როგორ გავრცელდა ჭორი რომ შენ გადმოდიოდი ამ სკოლაში... ჩემი "მეგობარი გოგო" ეჭვიანობდა სულ მეუბნებოდა რომ გადმოვა მერე მე აღარ შემომხედავო, მეც ვაწყნარებდი, მაგრამ თურმე მართალი ყოფილა. არ მოგატყუებ

ემა (თავი 4 )

"როდესაც ცუდად ხარ, ძლიერი მამაკაცი გიშველის, სუსტი კი ისე მოიქცევა, თითქოს თავად უფრო ცუდადაა"გეგას გვერდით მანქანაში,შოკირებული თვალებს ხელებით ვისრესდი ხმის ამოღებას კი ვერ ვბედავდი

წარსული,აწმყო,მომავალი.(5)

დილით გადავწყვიტეთ სახლში დავბრუნებულიყავით.დავემშვიდობეთ იქაურობას,დარაჯს და წავედით. -აქ კიდევ მოვალთ,არ მოიწყინო. - მითხრა და გამიღიმა.არაფერი მითქვამს,შევხედე და მეც გავუღიმე. თითქოს რაღაცნაირად დარდი მომაწვა,არც მე ვიცი რატომ...

პირველად რომ დაგინახე...(12)

-როგორ გაიცანით ერთმანეთი?-ამათი კითხვები ხო არ წყდებოდა. -მეგობართან-ამჯერად მე ვუპასუხე. -რომელთან? იქნება ვიცნობთ?

ქუჩის სამოთხე (სრულად)

-ნინა ადექი, დაგაგვიანდება. - გავიგონე მამაჩემის სასიამოვნო ხმა.-ბატონო დავით, მაცალე ძილი. - ამოვიზმუილე. -ნუ მეძახი ეგრე, თორემ მოგხვდება. - არასდროს მოსწონდა როდესაც ფორმალურად მივმართავდი და მუდამ ბუზღუნებდა,მე კი მიყვარს მისი ბურტყუნი. -უიმე,

მატარებლის სადგური(სრულად)

ადამიანები.. ყოველთვის მაოცებდა ეს ფენომენი ღმერთის მიერ გაჩენილი წამდაუწუმ იმას რომ გაიძახის მაიმუნის გადმონაშთი ვარო მატარებლის ფანჯრიდან,უამრავი ადამიანის დანახვა შეგიძლია თუმცა შენ-თავადვე ადამიანს მათი ყურების ნაცვლად ხეების,ცის,მზის და

სინათლის სხივი წყვდიადში (9)

სახლში შესულს დამხმარე შემომეგება დორისი -გამარჯობა ქალბატონო დიანა, მოდით ჩანთას გამოგართმევთ -საჭირო არ არის დორის, საძინებელში მივდივარ და თავად წავიღებ -აჯობებს ჩანთა დორის მისცე -დანიელის ხმა მომესმა, შემოვბრუნდი და ის კიბესთან მდგომი დავინახე

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეთხუთმეტე თავი)

- ეგეც ბედის ირონია, თორნიკე ქართველიშვილი... - სიცილი წასკდა გიგაურს - არადა, სულ ვფიქრობდი რომ ზედმეტად მაგონებდა ვიღაცას. აზრადაც არ მომსვლია მაგ ბავშვის თქვენთან დაკავშირება... თვითონ მაინც იცის ვინ ვარ?! - არა. - უარყოფის ნიშნად თავი გააქნია

1+1=1 (დასასრული)

-დამიანე, ლიკა ისეთ მდგომარეობაში იყო, ვერ ხვდებოდა რას ამბობდა. - ამ დღეების განმავლობაში პირველად ამოიღო ხმა. -სიმართლეს ასეთ მდგომარეობაშიც ამბობენ. - ნერვიულად ჩაიცინა დამიანემ. -ეს სიმართლე არ არის, შენ არ შეგეძლო... -არ მინდა ამაზე ლაპარაკი,