მაბედნიერებ! (15 თავი)

-დარწმუნებული ხარ რო არ მოგენატრე და ეს მონატრება შენს გაბრაზებას გადასძალავს? -მითხრა და თვალი ჩამიკრა. -არა შანსი არ გაქვს. -და არც ჩემი თვალები მოგენატრა?-აგრძელებდა გამომწვევად და ვნებიანად ლაპარაკს. -აი შენ თვალებს-ავდექი და პალატაში შუქი

მივედი, ვნახე, შევიყვარე (მეოთხე თავი)

რა ბედის ირონიაა! ფიქრობდა და თან უნდოდა ხმამაღლა გაეცინა. '' ახლა კი აღარსად გაგიშვებ, საკუთარი ფეხით მოხვედი ჩემთან '' ჩაილაპარაკა ბედნიერმა და ირონიულმა.

ასაკი ყველაფერს ცვლის (16)

-რას უჟუჟუნებ გოგონი თვალებს თორნიკეს? -უკაცრავად? -ისე იცოდე პედოფილი არაა, 15 წლით პატარა გოგოები არ ხიბლავს. სიცილით და ხუმრიბით ნათქვამი სიმართლე არ შევიმჩნიე შემოვბრუნდი და ცრემლები ჩუმად ჩავყლაპე.

საბედისწერო შეხვედრა 2

მიუხედავად იმისა რომ ყურადღებას საერთოდ არ ვაქცევდი ,მზერას ვარიდებდი მაინც ყოველ წუთს ,ყოველ წამს ვგრძნობდი მის მზერას მწვავდა და შინაგანად მანადგურებდა , როგორ მინდოდა გავქცეული ყავი ყველა შეკითხვა დამესვა , პასუხი მიმეღო ყველაფერზე რაც ამდენი

პირველად რომ დაგინახე...(18)

-ლიზა, შენ გგონია რომ მაგ კნავილით შეცვლი რამეს? მაქსიმე ჩემი შვილია, მამის გარეშე არ გაიზრდება და მითუმეტეს ამ სი*ის გვარით არ ივლის. -ცხოველი ხარ, შენნაირი მამა კი მაქსიმეს არ ჭირდება.

ასაკი ყველაფერს ცვლის (15)

-ვიღაცას სიცხიანი ტრენერი მოეწონა... ეშმაკური თვალებით შემომხედა ირაკლიმ (პროექტის ხელმძღვანელი) -აუ, კაი რა. -ეჰ კატერინ, მიდი მიხედე საქმეს. მთავარი ორგანიზატორი ხარ ბოლო-ბოლო.

ბაბუაწვერა 5

-დილა მშვიდობის სემუელ,-მიმართა მამამ მკაცრად და თეფში დაამატა -არა მისტერ პირს მე უკვე ვისაუზმე უბრალოდ ლილას მოვაკითხე -კარგი ახლავე ჩამოვალ,-კიბეები ავირბინე და უკნიდან მესმოდა როგორ ეცნობოდა დედა სემს. -წავედით?

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეთვრამეტე თავი)

ზუსტად ალბათ ვერ აღვწერ და ვერც იმის გადმოცემას მოვახერხებ, რა ხდებოდა ქართველიშვილებთან. თუმცა ორიოდე სიტყვით მაინც აღვნიშნავ. მონატრება და მუდმივი სევდა სიხარულსა და ბედნიერებას შეეცვალა. მისაღებში დიდი სუფრა გაეშალათ. მუდამ მოწყენილი თეკლე

Take a deep breath, tomorrow will be worst! (11)

-როგორც ყოველთვის შესანიშნავად გამოიყურები ვეუბნები წითელ კაბაში გამოწყობილ ანის და ჩემს გაფქვილულ, გრძელ მაღლითას მორცხვად დავყურებ. და თუ ბექას გაფქვილული სახით ვიმსჯელებთ არც ჩემი სახეა უკეთეს დღეში

ფერები ?! ...10...

როდემდე უნდა მაიგნორო? გირეკავ ნული, გწერ იმის იმედით ლელა წაიკითხავს და რამეს ეტყვის-თქო მაგრამ ისევ არაფერი. -და რა გინდა, რომ გავაკეთო? მე მომწონს ის რაც ჩემ თავს ხდება და შენ რა პრეტენზიები გაქ?-ნერვებმოშლილი ერთიანად ვეუბნევი და ფეხზეც ვდგები.