ძველი პიანინო - 54

მიმის სახლშიც და სამსახურში ყველაფერი კარგად ჰქონდა, მაგრამ შინაგანად ძალიან აირია. ცდილობდა არავის შეემჩნია და კარგადაც მალავდა თავის სულიერ ბრძოლას, მაგრამ ვის ან რას ებრძოდა თავადაც არ იცოდა. იმ ღამით კი კოშმარულმა სიზმრებმა მოსვენების საშუალება

ნოზაძე (ნაწილი 1)

დღევანდელ რეალობაში ადამიანები ერთმანეთს რამდენიმე ნაწილად ყოფენ,ზოგი ერთს მდიდარი ეკადრება გვერდით,ზოგისთვის სოფლის მაცხოვრებელი დაბალი ფენაა,ზოგი კი საერთოდ ზედ არ უყურებს არც ერთს და არც მეორეს.... ისევე როგორც მე ! რა აზრი აქვს ადამიანებთან

სველი იასამანი [4]

თვალების გახელისთანავე თავის ტკივილს ვგრძნობ. ჩემს ოთახში ვარ, ჩემს საწოლზე, ტუმბოზე მინერალური წყალი დგას, მეღიმება. ადგომა მინდა, მაგრამ ვერ ვდგები. თავი საოცრად მაქვს დამძიმებული და როგორც კი წამოვიწევი, მაშინვე ისევ ბრუნვას იწყებს.

ესეც გაივლის...უბრალოდ არ დანებდე (თავი17)

-რაო? როგორაა? -ვკითხე ანერვიულებულმა. -საუბარმა წარმატებუთ ჩაიარა - ამოისუნთქა - ძალიან ნერვიულობს და ამავდროულად, გაცეცხლებულია... არ ვიცი ლუკა ხომ იცი როგორია, ასე ადვილად არ დათმობს...

ვინ თქვა რომ სიყვარული ბედნიერება??!! (თავი 8)

დღე ისე მირბის რომ გუგას თვალებს ვერ ვაწყდები.. გული მწყდება რომ არ ვნახე.. მარიამის ირონიული ღიმლი თან დამყვება და მეც ვხვდები რომ გუშინდელი საღამო უბრალოდ გუგას სიმთვრალეს უნდა მივაწერო..თავბრუ მესხმის ამისს გაფიქრებაზეე მაგრამ თითქოს არ მტკივაა..

გიჟი ექიმი მატარებელში (12 თავი)

ბავშვობა -ნუცა წამო გავერთოთ-საღამოს შემოვიდა მაქსიმე -ბოლო გართობა მაქსიმე?-ვკითხე სევდიანად -ბოლო გართობა შენი მტრის იყოს-გამიღიმა და ლოგინიდან წამომაგდო

იო (თავი 5)

ტროტუარის კიდესთან ჩამოჯდა და თავზე იტაცა ხელი. ვერ იჯერებდა, რომ ამ დონეზე დაეშვა. ვერ იჯერებდა, რომ საკუთარმა პრინციპულმა და ამაყმა ბუნებამ უმტყუნა. ვერ იჯერებდა რომ ეს პატარა ბიჭი, ასე ძლიერად მოქმედებდა მის ფსიქიკაზე. მაშინღა იგრძნო გაუსაძლისი

მარწყვის სურნელი (12)

სიტყვა ჩემს ტუჩებზე რაღაც საოცრად ნაზის და ტკბილის შეხებამ გამაწყვეტინა, ჭკუიდან გადავყავდი მის ტუჩებს.. ისე მაცდურად და გასაგიჟებლად ეხებოდნენ ჩემსას.. სულ ახალ გრძნიბას ითვისებდა ჩემი სხეული და ისე დამაჰიპნოზა წამით არ მიფიქრია მისი ხელებიდან

2 ცხელი შოკოლადი და ერთი ჭიქა კაპუჩინო (თავი 2)

ჩვენი და თორნიკე ბაღაშილის მეგობრობა უცნაურად დაიწყო და უცნაურად გრძელდებოდა. თითქოს მეგობრებზე მეტი ვიყავით ერთმანეთისთვის,მაგრამ წყვილზე ნაკლები. დღე რომ ისე მის გარეშე გასულიყო უკვე მენტარებოდა,მენატრეოდა მის იუაზრო ხუმრობები და საინტერესო

მეგონა,რომ ცისფერთვალება ანგელოზი შემიყვარდა..(თავი მესამე!).

ნუცასაც უყვარდა დემეტრე,უბრალოდ ღიზიანდებოდა როცა ხედავდა როგორ გიჟდებოდნენ სხვა გოგოები მასზე. -ნუც სადხარ ? დავიჯერო ღამის 11ამდე მაღაზიაში ხარ?-სიცილით ვკითხე ნუცას. -არა თაკ ,მოვდივარ და მოგიყვები ყველაფერს. -კარგი. -რახდება?-ღიმილით გახედა