და მაინც ნიკოლ ძველებურად რატომ აღარ მიღიმი?! (სრულად)

-პირველად რომ დაგინახე, ვიფიქრე, ვიპოვნე და ჩემი ბედნიერების გზაც გაიკვალათქო, მაგრამ იმედი გამიცხრუვდა. თავიდან თითქოს ყველაფერი კარგად მიდიოდა, ყველგან ‘ჩვენ’ ვიყავით. მერე უცებ ქარმა დაუბერა, ყველაფერი დალაგებული ბურუსში არია, იმდენად რომ მისგან

უცხო ( თავი 4 )

ქუჩაში ღამით მარტო სეირნობა, ყოველთვის მიყვარდა. ამიტომ არც აქ მომიშლია ეს ჩვეულება. მართალია ნაკლებად იყო სიმშვიდე თბილიში ამ დროს, მაგრამ მაინც მომწონდა სავსე მთარის შუქზე ხეტიალი. სახლიდან საკმაოდ შორს მომიწია წამოსვლა, უკან ვაპირებდი

მორჩილება 27

დილით ერთდროულად გაიღვიძეს.უკვე 9 საათი ხდებოდა.შუადღისას უკვე ქალაქში უნდა დაბრუნებულიყო.ახლა მისთვის ზურასგან წასვლა სიკვდილის ტოლფასი იყო.არ უნდოდა ადგომა,თუმცა სხვა გზა აღარ ჰქონდა.ერთმანეთს აკოცეს და ერთად ადგნენ.ტანსაცმელი ჩაიცვეს.მარიამმა

თამაში (ნაწილი 4)

სტადიონის გარშემო ხეებია, იმის გვერდით კი სკამები, და ღობე. ფრენბურთის სტადიონს კი საწყობი ეფარება. გასასვლელისკენ ვიყურები, იქამდე ცოცხალმა და უვნებელმა უნდა მივახწიო, ვიცი რომ ლიდერი მიტოვებულ შენობაში იქნება. საათს ვუყურებ, რომელიც შუშის მინიდან

ფსიქიკურობის შეშლილი მარში (11)

ამ დროის მანძილზე ვერაფრის დაწერა მოვახერხე. ვერაფერი გამახსენდა. საერთოდ არ მაქვს ძალა ოთხკედელშუა გამომწყვდეული თეთრ სივრცეში ვფიქრობ ჩემს ცხოვრებაზე,იმ მომენტზე როცა ერეკლე გავიცანი და მინდა რომ დავაბრუნო ყველაფერი უკან რადგან აღარ შემიძლია ამის

მე და კარლი (თავი II)

დილით ისევ მაღვიძარას ხმამ გამაღვიძა რომ ავდექი ნიკას უკვე მომზადებული ჰქონდა საუზმე.თვალები გადაატრიალა და ჩაი მოსვა... საქმე იმაში იყო, რომ მას სხვა უყვარდა, მაგრამ გაბრაზებული იყო და სხვას ხვდებოდა. თუ დროულად არ მოშორდებოდა იმ გოგოს შეიძლება

ბურდული და სხვა კატასტროფები (7)

სიტყვაც არ მაქვს დამთავრებული სადღაც ახლოს რომ ჩამესმის შხუილის ხმა და შენელებული კადრივით ვხედავ ბურდულის მარცხენა ლოყაზე მიტყეპებულ ხუთ თითს, რაო მოგვხვდა დემოკრატიული მარჯვენა? ქვედა ტუჩზე სიმწრით ვიჭერ კბილებს გაცხარებული ქერას გაცლამდე,სამი,

მორჩილება 26

დილით ჯერ მარიამმა გაიღვიძა.თავის ნომერში დაბრუნდა და იბანავა,ცოტაც შეჭამა.ჯინსი და სვიტერი ჩაიცვა და ზურას ნომერში დაბრუნდა.დილის 11 სთ იყო.ზურას ჯერ კიდევ ეძინა.იცოდა,რომ მალე გაიღვიძებდა და მისთვის ყავა და სტეიკი შეუკვეთა.მის გვერდით დაჯდა,თავის

ზოგი ჭირი მარგებელია ! (3 თავი)

რა გრძნონაა შიში? ეს ერთ-ერთი ცუდი გრძნობაა რომელსაც ადამიანი განიცდის. თითქოს შენში შემოიჭრა ვიღაც და გაიძულებს მას ემსახურო. ემსახურო იმიტომ რომ არ დაკარგო ისეთი რამ რაც შენ სიცოცხლეს ამრავალფეროვნებს. შიძლება გეშინოდეს ბევრი რამის, მაგრამ თუ

დაბრუნება (თავი 2)

მარტო მივაბიჯეი ღამის ნიუ-იორკის ქუჩებში. უცხოსგან უცნაურად მივიღე ასეთი საქციელი, თუმცა ამაზე ბევრი აღარც მიფიქრია. ახლა მივაბიჯებდი და მხოლოდ იმაზე ვფიქრობდი, რომ გაირკვა ჩემი მშობლების დარუპვის მიზეზი… მივსეირნობ და ჩემს პატარა დოზით სევდის