უკარება სრულად

მე მარტის თვრამეტში დავიბადე დედა ამბობს რომ ჩემი ჭირვიული ხასიათის მიზეზიც სწორედ ესაა. დედა თავს გმირად თვლის და ამობობს რომ ჩემთან ერთი დღის გატარება ნორმალურ ადამიანთან გატარებულ თვეებს უდრის. პატარა ქალაქში ვცხოვრობ კარგი ადგილია თუ მარტოობა

თამაში თავი 1

ისტორია რომელსაც მე მოვყვები ნამდვილად არ არის სასიამოვნო წასაკითხი თუმცა ბევრი ფიქრის შემდეგ მაინც გადავწყვიტე დამეწერა... ამაზე შეიძლება ბევრმა ილაპარაკოს ბევრმა გამაკრიტიკოს და ბევრმაც გმირად ჩამთვალეს მაგრამ მთავარია რომ ძლიერი ვარ! მთავარია რომ

სიმშვიდემდე შეშლილი(5)

კარი ზუსტად ცხვირწინ მეხურება და ლამის ვეჯახები . წინ ხელი მხვდება და ადგილზე ვეყინები მისი სუნთქვა რომ მეფრქვევა ყელზე -მკურნალობისთვის გასამრჯელოს არ ითხოვთ ექიმო?

თინა(თავი2)

დაბადების დღემ კარგად ჩაიარა, იმდენი დავლიეთ, იმდენი ვიცინეთ და იმდენი კარგი მოგონება შევმატეთ ამ დღეს.დილას თავი საშინლად მტკიოდა,მეგონა აგურები მედო.. - ჰოდა, გუგამ გამოვიდეთ პახელიაზეო - ნინა მირეკავდა. - სანამ მანდ მოვალ - ამოვიწიწუნე და

უცხო ( თავი 17 )

- მადლობას გიხდით მობრძანებისთვის, მინდა გაგაცნოთ ჩემი მომავალი მეუღლე ანასტასია დანელია და ჩვენი ქალიშვილი ელიზაბეტ სამხარაძე. - გაბრწყინებული თვალებით უყურებდა მათ და თითოეულ სიტყვას სიამაყით წარმოსთქვამდა.

სამი გზა (თავი 19)

თეკლეს ცრემლები გადმოუგორდა. გიორგი კი სერიოზული გამომეტყველებით ჩაშტერებოდა თვალებში და ხმას არ იღებდა. შემდეგ კი თეკლე სწრაფად წამოდგა, გიორგის მოპირდაპირედ მუხლებზე დადგა მთელი სხეულით მიეკრო.

ცოდვილი მამაკაცი ( IX )

წვიმა გადაიღო და სწრაფი სვლით ლაურას ვთხოვე სახლში წავსულიყავით . შუადღე იქნებოდა ,მაგრამ ცოტათი მაინცარ შეჩერებულა წვიმა . საფხულის დღე იყო და ასეთ სეყვას არავინ ელოდა . სანამ სახლში მივიდოდეთ ვხედავდით თუ როგორ ლპარაკობდნენ ხალხი ,,ეს აღსასრული

სიმშვიდემდე შეშლილი(4)

-გისმენთ - თავი არ წაიქციოოო სიხარულიძეეე მყარად იდექი იცოდე. გაუღიმე,თვალები უჟუჟუნე აი ასე.თითქოს არ განაღვლებს,თითქოც გული არ მიგდის მისი შეხებისას, არც მკერდი მოძრაობს ასე სწრაფად და არც გულისცემაა ასეთი ხშირი -რამე უნდა გეთქვათ? იცით მე ლექცია

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (4 თავი)

დილას რომ ავდექი ბედნიერი ვიყავი. რადგან სანდროს ზარმა გამაღვიძა. ჩაცმა რომ დავიწყე ჩემმა ძმამ ყავით და ნამცხვრით ხელში შემოაღო კარი და მითხრა -ეს შენ. -ხო კარგად ხარ? -ვუთხარი რადგან ესეთი რამ პირველად მოხდა. -ძალიან. -მხოლოდ ეს მითხრა ყავა და

მწვანეთვალება დემონი. 2 თავი

ერ კიდევ პოლიციაში ვმუშაობდი. რამდნეიმე წამით მოვკარი თვალი მას და მის მწვანე თვალებს და რატომრაც სულ იმ გოგოს თვალები მიდგას წინ. თიტქოს ყველა ქალში მას ვეძებ მაგრამ ვერ ვპოულობ. ვიცი რომ ეს სისულელეა და აკვიატება მაგრამ რაღაცნაირად მას ველოდები.