როცა ყვავის იასამანი

ეს რატომ გააკეთა ან მე რატომ ვიყავი ასე უმოქმედოდ?ნუთუ მესიამოვნა არა არა არა ღმერთო ჩემო ქეთი რაზე ფიქრობ ეს უბრალოდ შეცდომა იყო ჩვენს ისევ საუკეთესო მეგობრები ვართ კი კი საკუთარი თავის დამშვიდებაში ჩამძინებია

ნინი and დამიანე (XII ნაწილი)

გამიღიმა და ჩემსკენ წამოვიდა. მისკენ მივბრუნდი და ზურგით ლიფტს ავეკარი, წამებში დაფარა მანძილი და სხეულზე ამეკრა. გული ამიჩქარდა და მთელი სხეული ამეწვა, ხელი წელზე მომხვია და ტუჩებთან დაიხარა. მეორე ხელი ლოყაზე ნაზად ჩამოატარა და ყელს ჩაუყვა,

არჩევანი(თავი V)

– რა ხდება ნუკა?-ჰკითხა ნიკამ – არაფერი რა უნდა ხდებოდეს,ძალიან გამიხრდა თქვენი ნახვა მაგრამ უნდა წავიდე.შეგეხმიანებით ამ დღეებში და სადმე წავიდეთ ან ლაშქრობაზე,ან საგუნდაოთ ან რავიცი მე კიდე რა.ოღონდ ხალხი კარგად შეარჩიე ჩხუბი თავდან რომ

საბედისწერო რომანი თავი 6

-კი შესანიშნავია. -ძალიან კარგი. მივედით ერთ მყუდრო კაფეში დავჯექით და ყავა შევუკვეთეთ მერე დავიწყეთ ჩვენი წარსულის ამბების გახსენება თუ როგორ შევხვდით ერთმანეთს,არა მარტო ჩვენზე საერთოდ ჩვენს წარსულზე ვისაუბრეთ და ასე ტკბილას განვლო ამ

პაემანი ეშმაკთან. 2

პაემანი ეშმაკთან.-სანდრა გაიღვიძე მეორე ოთახიდან ნაცნობი ხმის ყვირილი მომესმა, გვერდი ვიბრუნე და საბანი წამოვიხურე. წუთიც არ იყო გასული ოთახის კარი, რომ გაიღო - სანდრა დამაგვიანდება ატიტინდა პატარა მიქავა - მათე გადი! - დ ა მ ა გ ვ ი ა ნ დ ე ბ ა ა

პრივეტ

ნამდვილად ჩოულებრივი დღე,ცა მოქუფული,ცივა,გარეთ თოვს,ბავშვები კი სკოლაში მიიჩქარიან.დილის 9ის ნახევარია მარი ალაგებს წიგნებს,იცმევს თავის ლურჯ კეტებს,იღებს შავ კურტკას და გადის გარეთ.ხედავს ბიჭს რომელსაც გიორგი ქვია,ცნობს რადგან მისი სკოლელია მაგრამ

2 გრამი სიყვარული (თავი 4 )

-ხოო..ლუკა მჭედლიძე..18 წლის ვარ და წელს ჩავაბარე ბიზნესსა და მართვაზე სეუში..სხვათაშორის 70% გრანდი მაქ :D :D კიდე..რავი ჩემ ცხოვრებაზე ასე თუ ისე მოგიყევი..მთაწმინდაზე რამინდოდა და მიყვარს თბილისის ყურება..ხო თუ მანქანა მყავდა ფეხით რატო

14 თებერვალი

ამ დღეს 21-ე წელია მარტო ვხვდები. არა იმიტომ რომ თაყვანისმცემლები არ მყავს,არამედ იმიტომ რომ არავინ მოდის გულთან ახლოს. მხოლოდ ამ წელს შეიცვალა ჩემში ყველაფერი.

ფოტოგრაფის აღმოჩენა (დასასრული)

იმ დღის მერე ოფიციალურ წყვილად გამოგვაცხადეს ახლობლებმა. ჩვენ მხოლოდ ბედნიერები ვიყავით ყოველგვარი ჩარჩოების გარეშე. მე ვიწამე ბედისწერიდ. დადვანი ჩემი ბედისწერა იყო. ჩემი ბედნიერების მიზეზი. ფერადი და თან უხილავი ძაფები გაიბა ჩვენს შორის და ასე

მთელი გრძნობით (სრულად)

-აი, პროსტა ისე მაინტერესებს როგორი საცოლე ჰყავს ზაზუკას ღამე არ მიძინია,-თქვა ლიკუნამ. -მეც მაინტერესებს ვაფშე ლელას აზრი სარძლოზე. დედისერთაა მაინც და გადაყოლილი იყო პროსტა ქალი შვილზე,-დაამატა კატომ. -თან ლელაჩკა მაგარი ფოე-ფოე ვინმეა,-გაიცინა