მებაღე (ნაწილი 13)

,,უგო მქვია... ბატონო...’’ ძლივს გასაგონი ყრუ ხმით წარმოსთქვა მებაღემ ისე, რომ თვალიც არ დაუხამხამებია, პატრონი უფრო მეტად ჩააშტერდა ,,ბრიყვო! ვინ გგონივარო’’- გაივლო გულში, ხმამაღლა კი სულ სხვა რამ უთხრა: ,,უგო.. მშვენიერი სახელია... უგო... და

თებერვლის თოთხმეტს ....

როცა ადამიანის გრძნობა შენში წყეულ დიადს მიაღწევს და გეტყვი თუ როგორ , ისევ ისე ძლიერად მიყვარხარ , მაშინ დაფიქრდი და სხვას მაგალითი მიეცი შენი ცხოვრების. თუ მოისურვებ მომწერე , ყველა კითხვაზე გიპასუხებ , ასევე გელოდები ყოველთვის , თუ გიყვარს მისი

აილა-ხმლის წვერზე თავი პირველი

1 ოქტომბერი. 1257 წელი. ამჯერად ბლუქენვილში ვართ,ორი დღის წინ ჩამოვედით. არც ისე კარგი ადგილია,ნაცრისფერი,თითქოს. ხალხი ზედაც არ გიყურებს,ანდა ვის სცალია შენთვის-ყველას კისრამდე სამუშაო აქვს. მე,მამა და კონსტანტინე მყუდრო სახლში დავბინავდით. ახლა

კალათბურთელი კონკიას ისტორია [2]

--ხოკაი - ჭამა გავაგრძელე და იქაურობა მივალაგე ჭურჭელიც დავრეცხე და მათ მივუჯექი მთელი სამი დღე დავდიოდით ყველაფერი რომ გვეყიდა მე არას ვამბობდი ის ყოველთვის კის ასე გაივსო ავეჯით ჩეი ოთახი ტანსაცმლით ჩემი კარადა და ნივთებით კარადები -შენი

გოგონა ხიჯაბში

ყველა იცინოდა ჩემს გარდა ზოგი ამირს ეუბნებოდა ,,რა კარგი გოგოა ‘’ ზოგი კი მე მეუბნებოდნენ ,,ეს რა კარგ ბიჭს შეუყვარდი ამირა ‘’. ქებების და მოლოცვების შემდეგ დადგა ,,რიტუალების’’ ჩატარების დროც. აი პროსტა ვინ მოიფიქრა წითელი ვაშლის პატარძლის თავზე

ჩაკეტილი (სრულიად)

ეს პატარა ისტორია ჩემზე და ჩემს შეყვარებულზეა.. ჩვენ დიდი სიყვარული გვაკავშირებდა.. ყოველშემთხვევაში მე ვფიქრობდი ასე.. 2 წლის მანძილძე განუწყვეტლივ ვწერდით ერთმანეთს,ვნახულობდით და ა.შ.. ხოლო მერე შეყვარებულები გავხდით 3 წლის შემდეგ კი მან მიმატოვა

რომანი ღიმილასთან

-არა არფერი, კაი ამოვალ ახლავე-თქვა მიამ და ტელეფონი გამითიშა,აბაზანაში შევედი და ხელპირი დავიბანეშემდეგ კართან მივედი მიას კარი გავუღე და მომზადებას შევუდექი როგორც იქნა და მოვასწარი ნახევარ საათში მომზადება და წავედით. დღეს გაგვიმართლა საცობები არ

ნოემბრის 13 (თავი 27 და 28)

მთელი გზა უკან მივყვებოდი პოლიციის მანქანას. სულ ცუდის მოლოდინში ვიყავი. ყველაფრის ცუდად დამთავრების შემეშინდა. თანაც ეს ყველაფერი ცუდად ჩემს გამო თუ დამთავრდებოდა... მალევე მივედით განყოფილებაში. -თვითონ შევალ რა! -დაიწუწუნა დემეტრემ როცა

მე ასეც მიყვარხარ (თავი 15 და 16)

ქორწილი 2 საათზე დამთავრდა. იქ ყოფნის განმავლობაში სულ თვალებს ვაცეცებდი რომ ლუკა მესხისთვის სადმე კუთხეში მაინც მომეკრა თვალი. ბავშვობის მეგობრის ქორწილშიც კი არ მოვიდა. ასე როგორ დაივიწყა ყველა და ყველაფერი?! ადგა წავიდა და უკან ჩამოგვიტოვა მეც,

გავისეირნოთ?!...ცოტა მოგეშვება

ყველაფერი ერთი ჩვეულებრივი დილით დაიწყო...ჩემთვის ვიჯექი პიანინოსთან, ძალიან მიყვარდა დაკვრა . მუსიკა ჩემი სიცოცხლის ნაწილი იყო , მის გარეშე უბრალოდ არ ვარსებობდი , თუმცა მოხდა უბედური შემთხვევა რის გამოც ოჯახი დავკარგე, ჩემი საყვარელი მშობლები.