სიცოცხლის საათი (ნაწილი 2)

მამაკაცებს როგორ შეიძლება რომ გააჩნდეთ ორი ტიპის პირ-სახე? პირველია ჯელტმენი,ზრდილობიანი მენი,მეორე კი ვიღაც ძირს მომღოღავი ქვეწარმავლის მსგავსი,უზრდელი და ფხუკიანი. ვცდილობ ყურადღება გადავიტანო სხვა

SoulMate 20

ის აღარ იყო. ალექსი ვეღარასდროს გადამიწევდა თმას უკან. ვეღარასდროს ვნახავდი მის თვალებს. ვეღარასდროს გავიგონებდი მის სიცილს. ვეღარასდროს ვაკოცებდი მის ტუჩებს. ვეღარასდროს შევხედავდი ადამიანს მსგავსი სიყვარულით.

ბინდიანი წარსული V

დემნამ თვალი ვერ მოხუჭა უყურებდა მძინარე ნენეს და ათასი ფიქრი აწუხებდა. რაღა ათასი, ერთი, ნუთუ ნენეც იმას ფიქრობდა და გრძნობდა რასაც ის?! დილით დემნამ სათბურიდან საუკეთესო ყვავილები მოკრიფა და ბალიშთან დაულაგა მის საყვარელ ქალს. უკვე მეორედ უყურებდა

SoulMate 19

რომ შემძლებოდა იმ მომენტში დაბრუნება, ათასი რამ იყო რასაც ვეტყოდი. ჩემს გულს ამოვიღებდი და მივცემდი, ვეტყოდი ყველაფერს რაც შემეძლებოდა. რომ შემძლებოდა იმ მომენტში დაბრუნება მხოლოდ ერთი წუთით, მის სახეს მოვკიდებდიი ხელებს და ყველა ხაზს

ლილიანა

რათქმაუნდა არცერთი დამატებითი წამი...ვიმეორებ და ვცდილობ ბალიშიდან თავი წამოვწიო... თვალებს ვერ ვახელ... მიდი ლიილ!მიდი! გამოფხიზლდიი!!! ჯერ ერთ თვალს ვახელ,შემდეგ მეორეს.... ღმერთო! როგორ არ მინდა დღეს უნივერსიტეტში... შუბლში ვირტყამ გაშლილ ხელს და

სიყვარულის მაძიებელი თავი 3

კაფეში შევედით და ფანჯარასთან მჯდომ მაგიდასთან დავსხედით.-დღეს რამე საქმე გაქვს?-მკითხა დემემ. ამოვიოხრე.-ამაზე მინდოდა შენთან ლაპარაკი.შენი დახმარება მჭირდება.-რა ხდება?-ნიკას დანაბარები უნდა შევასრულო.

ბედის ირონია (2)

სახლში ბანცალით მივედი და კიბეებს გაბრუებული ავუყევი. მწვანე თვალების თუ სასმელის გამო არ ვიცი. გონებაში უდავოდ ჩამებეჭდა მწვანე, საოცრად ლამაზი ორი გუგა, რომელშიც ჩემს თავს ვხედავდი. კარის სახელური დავქაჩე

ყველგან გამოგყვები (1)

ნინა კალანდაძე,16წლის საყვარელი გოგოა რომლის გამოც მშობლები ყველაფერს გააკეთებენ. ნინას ყავს 6წლის ძმა ერეკლე. ნინა ყველაზე პოზიტიური ადამიანია, გიჟდება მის ოჯახზე და შეყვარებულზე. მის შეყვარებულს რატი ქვია. ის მაღალკლასელი, ბაბნიკი ტიპია რომელთანაც

კალეიდოსკოპი (VI თავი)

ცა შავ ღრუბლებს სრულიად დაეფარათ და ქარიც ამოვარდნილიყო, რომელიც ხორბლის თავთავებს ხან მიწაზე განრთხამდა, ხან ისევ ამაყად მოაღერებინებდა თავს. ზაფხულისთვის, განსაკუთრებით კი ივლისისათვის სრულიად უჩვეულო ამინდი იდგა. ანა ღია ფანჯარასთან რაფას

არქანგელოზი (თავი 1 )

იყო დრო როდესაც რწმენა გამაჩნდა , დრო როდესაც თქვენ მიყვარდით, ძლიერ მიყვარდით, მაგრამ ყველა ეს გრძნობა ჩემთან ერთად გაქრა . თქვენ ადამიანებო თქვენ ხართ ყოველივე თქვენს ქმედებაში დამნაშავე, თუმცა ამის აღიარება არ გსურთ , უფრო მარტივია ეს ყოველივე მე