24 თვე (პირველი თავი)

არაფერია მოგონებებზე უკეთესი და არც არაფერია მათზე უარესი. მინდა ყველაფერი დავივიწყო. ვითომ შევძლებ ის მოგონებები მივცე დავიწყებას, რომლებმაც ყველაზე დიდი ბედნიერება მაჩუქა? 24 განუმეორებელი თვე ერთად. ბევრი სიყვარული. ბევრი სიგიჟე, დათრობა,

ისევ...?

ადამიანები მიდიან მათ ადგილს კი სხვები იკავებენ.. ეს მუდმივი რუტინაა მაგრამ მთავარია შეუძლიათ თუ არა ი ადამიანებს წასული ადამიანებისგან დატოვებული სიცარიელის შევსება.. ვიღებთ გადაწყვეტილებებს რომლებსაც იმ მომენტში სწორად ვთვლით გვიწევს დაკარგვა

პლუვიოფილი (თავი პირველი)

გოგო უცნაურმა წკაპუნმა გააღვიძა, თვალების გახელაც არ დასჭირვებია ისე ამოიცნო მისი საყვარელი კოკისპირული წვიმის ხმა, ლოგინიდან თვალებმოჭუტული წამოდგა, თავის საყვარელ ყურცქვიტებში გაყო ფეხი, თანავ მხრები გაშალა, ახალ გაღვიძებულს სრულიად ბუნებრივად

ბაბუაწვერა, ანუ გაფანტული არსებობა (8)

_ არა ნანკა... დათა ვარ მე, ეშმაკი არ ვარ, უარესი ვარ შენნაირ ბავშვს რომ ცხოვრება დავუნგრიე, ბაბუაწვერასავით ნელ-ნელა ვუფანტავ ახლაც მთელს არსებობას და არასდროს ვაპატიებ ამას საკუთარ თავს. ეშმაკი არ ვარ მე, ეშმაკზე ცუდი ვარ ნანკა და თავსაც

გზა...1

ყველა მეკითხებოდა რატომ არ მყავდა შეყვარებული 17 წლის განმავლობაში, როცა უკვე 13 - 14 წლის გოგოები მეოთხე წრეზე მიდიოდნენ... ბედისწერა ყველასთვის სხვაგვარია... ზოგიც კარგი ზოგიც ცუდი... ჩემ შემთხვევაში ბედისწერა არაფერ შუშია... რადგან პირველად 15

მინდა მიყვარდე 20 თავი

ლილი საავადმყოფოს კაფეში იჯდა და წვენსის ჭიქას უაზროდ უყურებდა.ცდილობდა არ ეტირა რადგან დარწმუნებულო იყო ნაინა გადარჩებოდა ცოცხალი ადამიანის დატირება კო სწორად არ მიაჩნდამიმდენად იყო ფიქრებში გართული ვერ შენიშნა მის წინ მჯდომი მათე რომელიც რამდენიმე

თუ მექალთანეს შეუყვარდი, ესე იგი დაგერხა. (16)

-რა გინდა? -მაპატიე.-თამოსგან ეს სიტყვა ძალიან გამიკვირდა. -დაიკიდე.-ვუპასუხე მშვიდად და წასვლას ვაპირებდი, მაგრამ ისევ გამაჩერა. -სხვა რაღაცის გამო გიხდი ბოდიშს. -მაინც? -რასაც ახლა გეტყვი, არ მგონია ასეთი მარტივი დასაკიდებელი აღმოჩნდეს

მოგიტაცებდი, როგორც პატარას! (2)

დილას თვალები ნელნელა გავახილე, საათს რომ დავხედე ჯერ ადრე იყო ამიტომ ბალიშზე თავი ისევ კონფორტულად მოვათავსე და მაშოს გადავეხვიე. გარეთ რომ გავიხედე მზე იყო, კმაყოფილს გამეღიმა, მიყვარს როდესაც წვიმიანი ამინდის მერე მზე გამოდის და ყველაფერს ათბობს

ალექსანდრე (2 თავი )

-კი,წამოვალ დამელოდე. ოთახში ავიდა და სწრაფად გამოიცვალა ,თავისი ჩანთაც აიღო სადაც ყოველთვის ჰქონდა სახატავი მასალა და ჩავიდა.რატომ დასთანხმდა წასვლაზე ადამიანს რომელსაც არც კი იცნობს? თვითონაც არ იცის... მანქანაში ჩასხდნენ და წავიდნენ.

Different. (თავი მესამე)

-როდის ადექი?-ჰარიმ ბოლო ბლინი თეფშზე დადო და ჩემსკენ მობრუნდა.-არც ისე დიდი ხანია-უჯრიდან ორი თეფში გადმოიღო. ერთი თავისთვის დაიდგა და თან ზედ ბლინი დადო და მეორე მე გამომიწოდა. მასზეც ბლინი იყო. მაგიდას მივუახლოვდი